Zihnimde bir ses yankılanıyordu. Ah tabi ya bu yankılanan ses bir alarım sesiydi. Gözlerim kapalı olmasaydı net o çalan alarıma gözlerimi devirirdim.
"Allah belanı versin pis alarım. Ne kadar çirkin bir ses." Alıp telefonu duvara atma fikri çok makul gelse bile şu an fakirdim. Telefonu duvara atıp kırılmasını sağlayarak telefonsuz kalabilirdim.
Oflayıp puflayıp yataktan kalktım. Hızlıca hazırlanıp kendimi dışarı attım.
Bugün bu fakir hayatından kurtulma günü. Ahhh yaşasın Ne mutluyum.
Arabam olmadığı için birde otobüs hiç çekilmediği için yürümeye karar verdim ama vermez olaydım.
Götüm dondu!
Popom dondu!
Kalçam dondu!
O güzel Brezilya popom dondu!
Hava çok soğuktu. Biraz soğuya dişimi sıkarak varacağım yere gelmiştim.
Alaz ALANBAY Holding.
Bende Veren Bayan(!) ah tamam hiç komik değildi.
İçeri girdiğimde sanırım artık bu tarz şirketlerde klasikleşmiş olan olan kızıl bir afet beni karşıladı.
Bu kadınlar neden bu kadar güzel!
"Merhabalar." Dedim. Yüzümde olan kocaman gülümsemeyle.
"Hoşgeldiniz. Size nasıl yardımcı olabilirim?" Senin sesin neden öyle popondan çıkar gibi?
"Ben Alaz Bey ile görüşmeye gelmiştim."
"Tabi. İleride danışma var sizi yönlendirecektik." ilerdeki danışma ise sen ne b*k'a yarıyorsun. Kocaman gözlerimi devirerek ileriki danışmaya gittim.
Sanırım tır şöförü olsam daha az yorulurdum. Bir yolda geçerken tırıma yakışıklı bir erko da attım mı tamamdı.
" İyi günler ben Alaz bey ile görüşmeye gelmiştim."
"Hoş geldiniz. Randevunuz var mı?" Aaa ama ayıp ediyorsun.
"Evet." Heheyt yalana bak be!
"Saat kaçta? İsminiz neydi hanımefendi?"
"Sen direkt Alaz beyi ara." Kadın kaşlarını çattı.
"Randevunuz yok mu?" Yoktu tabikiside.
"Dün konuşmuştuk Alaz beyle 10 dakikalık küçük bir görüşme yapıp tekrar gideceğim."
"Peki bir kaç dakika sizi bekleteceğim. Bu arada adınız neydi?"
"Eva, Eva Lekesiz." Allah belanızı versin diye söylendim. Ama tabi ki içimden.
"Efendim. Eva Lekesiz diye biri sizinle görüşmek istiyor." A-a terbiyesiz. Ben biri miyim?
"Tamam efendim. Hemen gönderiyorum."
"En üst katta ki odada. Şu ilerdeki özel asansöre yönetici katına basın. Hemen o kata çıkarsınız."
"Tamam teşekkür ederim." Dedim ve asansöre doğru yürümeye başladım.
Tarih ettikleri gibi yukarı çıktım. Hiç bir şekilde etrafı incelemeden Alaz Alanbey yazan odaya patavatsızca bir şekilde girdim.
"Merhaba!" Dedim ve sağ elimi kaldırarak salladım.
Kapının çalışmamasından dolayı ilk başta kaşlarını çatsa da sonra beni görünce çatılan kaşları gevşemişti.
"Hoşgeldin." Dedi. Hemen yanına geçip oturdum.
"Hadi bize iki tane güzel kahve sipariş et. Kahvelerimizi içerken iş konuşalım olur mu?" Güldü.
"Tabi nasıl istersen. Kahvenizi nasıl içersiniz hanım efendi?"
"Şey olsun. Sade ama yanında kesinlikle şekerli bir şeyler olsun. Ama şeker olmasın mesela çikolata olabilir. "
"Ona da peki."
Aramızda geçen sessiz bir kaç dakikadan sonra kahvelerimiz gelmişti.
"Hani benim tatlım. Tatlı bir şeyler istemiştim. " Kaşlarını çatmıştı.
"Bekle iki dakika." Dedi ve yanında olan telefona uzandı. Benim için şekerli bir şeyler istedi.
"İşi kabul etmek istediğinden emin misin?"
"Neden çok mu zor. Sadece ilişki yaşayacağız."
"Neden böyle alelade bir şeyden bahşeder gibi bahsediyorsun? Kolay mı gerçekten senin için?" Ona ne saçmalıyorsun diye sorgulamama az kalmıştı.
"Çok mu zor!" Sinirle ayağa kalkıp karşısına geçtim. Gerçekten çok mu zor.
Ellerimi gönderine atarak bütün düğmelerinin kopmasını sağladım.
"Şu kapıyı kilitle. Kimse gelmesin!" Dedim.
Kaşlarını kaldırmış bana bakmıştı. Düğmelerini açtığım için buğday teni gün yüzüne çıkmıştı. Kapıyı kilitlediği gibi onu tekrar kendime çevirdim.
"Şu anda tek derdi para olan bir kadından bahsediyoruz. Sence ne kadar zor olabilir." Dedim ve dudaklarına yapıştım.
Dudaklarını sanki çölde susuz kalmış biri gibi emdim. İlk başta şaşkınlıkla karşılık vermemişti ama şimdi sanki karşısında düşmanı varmış gibi öpüyordu.
Dillerimizde işin içine girince ortaya inanılmaz bir ten uyumu oluşmuştu.
Emanet tenim tenine oldukça güzel olmuştu.
