İnsanın kalbinden daha güçlü ne olabilir hayatta
Dağılsa da her gün devam eder yaşamaya..
Emin olun ki aylar geçti.
Mevsimler değişti.
Kediler büyüdü, çiçekler soldu ..
Ve bunca zaman sonra aklıma tekrar düştü. Yine durup dururken düşünmeye başladım.
Kalbimdeki sızıyı ben geçiremedim uzun bir zaman.
Onun verdiği acıyla da her gün düşünmüştüm inceden inceden. Aradan zaman geçince öfkem dinmişti.
Her şey bir anda anlamsız gelmişti. Bu acı beni olgunlaştırmıştı bile diyebilirim..
Bir gece onun benimle iletişime geçebilmesi adına bütün yolları açtım.
Ve bir kaç gün sonra iletişime geçtiğimiz doğrudur.
Ona o kızı sordum.
Ayrıldığını söyledi. Üzüldüğümü söylemiştim.
Bana beni sevdiğini söylemişti..
Ne kadar adi bir cümle bu.. seni seviyorum ..
Belki de tüm buzları eriten bir cümleydi.
Ona benimde onu sevdiğimi söyledim. Ve birbirimize tekrar ısınmaya çalıştığımız güne dek konuştuk.
Ve birseylere başlamak için yeniden , yine bir sayfa açmıştık.
Evet şuanlar yeni sayfalar açabiliyorduk belkide bunun sebebi defterimizin yeni olmasıydı.
Ama defter bir gün biterse ne olacaktı...