13.Bölüm
Ama
On altı saatlik otobüs yolculuğu sonunda Gölge Timi'nin hali kalmamıştı. Şahin bile uyumuştu. Yol boyunca susmayan türküler, şakalar, bel ağrısı şikâyetleri derken sonunda dağların ardından şehre inmeye başlamışlardı.
Alp camdan dışarı bakıyordu. Şehir yavaş yavaş görünmeye başlamıştı.
Elindeki dosyayı açtı. Dosyanın içindeki bilgileri zaten defalarca okumuştu. Hatta çoğunu ezberlemişti. Ama yine de tekrar tekrar bakıyordu.
Çünkü dosyanın arasında bir fotoğraf vardı.
Diana.
Alp fotoğrafa kısa bir süre baktı. Kumral saçları, gözleri...
On dokuz yıl olmuştu.
Fotoğrafı tekrar dosyanın arasına koydu.
Tam o sırada Sarp önden seslendi.
"Ben niye ölen bir şoförün yerine geçiyorum?"
Alp başını kaldırdı.
"Çünkü adamın yerine seni uygun gördüler."
Sarp yüzünü buruşturdu.
"Adam şüpheli şekilde fren patlaması sonucu uçuruma yuvarlanarak ölmüş."
Kasırga arkadan güldü.
"Ne güzel anlattın."
Sarp ona baktı.
"Komutanım ya ben de ölürsem?"
Alp hemen sertçe baktı.
"Tövbe de Sarp. Allah korusun."
Sarp sustu.
Alp birkaç saniye önüne baktı. Sonra istemeden içindekini söyledi.
"Komutanım bizi önemsiyor."
Sarp şaşkın şaşkın Alp'e baktı. Alp başını iki yana salladı.
"Bir şey yok. Dosyanı oku."
Sarp dosyasını açtı.
"Benim görevim şoförlük... Tamam, bunu anladım."
Kasırga kendi dosyasını açtı.
"Bir dakika..."
Şahin ona baktı.
"Benim adım Mert elektirikçiyim "
Şahin güldü.
"Tam senlik Kasırga elektronik seviyorsun"
Kasırga başını salladı.
"Ben Mert'i sevdim."
Şahin kendi dosyasını açtı.
"Benimki Kaan ve güvenlim."
Kasırga hemen ona döndü.
"Sen daha kendini koruyamıyorsun"
Şahin gururla başını kaldırdı.
"Ne var ya?"
"Hiç sana yakışmıyor ."
Şahin dosyaya tekrar baktı. Mayın da kendi dosyasına baktı.
"Ben Aras tesisatçıyım"
Kasırga ona baktı.
"Borular"
Mayın başını salladı. Yaban dosyasını sessizce okudu.
"Efe bahçıvanım”
"Herkes kendi tanıtlıyor gibi” dedi Kasırga
“Herkes bir birlerini tanımış olur”
dedi Kasırga Şahin ona baktı.
"Sen bahçıvan olursan bahçedeki bütün çiçekler hizaya girer."
Yaban ona baktı.
"Sen de elektrikçisin. Bir şey yakma yeter."
Kasırga güldü.
"Tamam, tamam anca çarparım seni."
Alp hepsine baktı.
"İsimleri ezberleyin. Orada birbirinize gerçek isimlerinizle seslenmek yok."
Sarp dosyayı kapattı.
"Senin adın ne komutanım?"
Alp birkaç saniye sustu.
Sonra dosyasına baktı.
"Emir."
Şahin gülümsedi.
"Emir komutanım."
Alp ona baktı.
"Alışın."
Otobüs yavaşladı.
Şehrin dışındaki büyük bir malikanenin önüne geldiler.
Sarp camdan baktı.
"Vay be."
Kasırga öne doğru eğildi.
"İyi para var burada."
Alp dosyayı kapattı.
"İşinize bakın."
Araç kapının önünde durdu. Herkes indi. Alp birkaç saniye malikaneye baktı. Burası Diana'nın dayısının eviydi. Yıllar önce küçük bir kızın elinden tuttuğu günleri hatırladı.
Fotoğraf makinesi. Kar. Pelüş köpek.
"Azul."
Alp gözlerini kapattı. Sonra kendini toparladı.Artık Azul değildi. Emir'di. Kapı açıldı. Karşılarında ellili yaşlarında, masmavi gözlü, saçları geriye doğru taranmış bir adam duruyordu. Alberto Amor. Alp ve diğerlerine baktı oda kendine verilen dosyayı okumuştu o ekibi gölge timi olarak değilde normal bir sivil sanmıyordu.
“Hoş geldiniz çocuklar Mert ve Aras benimle gelin evi gezdirdiğim Emir ve Kerem siz salona geçin sizi yeğenim ve arkadaşı karşılaşacak Kaan ve Efe sende dışarı”
Alberto haraket eti Kasırga ve Mayın onu takip eti Şahin ve Yaban dışarı çıktı Sarp ve Alp odaya girdi Diana tam karşısındaydı yanında bir kız vardı kız buday tenli turuncu uzun saçları kahverengi gözleri vardı saçlarında boncuklar vardı. Diana oğlanlara baktı
“Hoş geldiziz”
“Yeni koruman ve şoforün bular mı Diana” dedi kızıl kız
“Tanıştımıza memlun oldum müsyü” dedi Sarp kızıl kıza eylerek kızıl kız ona baktı
“Benim adım var Deniz de”
“Sen bilirsin Kızıl tilki bende Kerem”
“Gıcık kırmızı tilki deme”
“Diycem kızıl tiliki,kızıl tilki”
“Mafya bozuntusu”
“Bak aynı frekasta konuşmaya başladık Kızıl tilki”
Deniz göz devirdi
“Devirme gözlerini öyle kalır”
Dinana araya girdi
“Adım Diana sizin”
“Kerem”
“Emir”
“Tanıştığımıza memlun oldum Emir ve Kerem”
Artık Azul yoktu. Diana da Emir'e bakıyordu. Yüzü tanıdık gelmişti ama nereden tanıdığını çıkaramıyordu.
Sarp ise sessizliği bozdu.
“Şey... Biz daha fazla bakışarak duracak mıyız ben şikayetçi değilim, ama evi de görecek miyiz?”
Deniz gözlerini devirdi.
“Sen gerçekten hiç susmuyor musun?”
Sarp gülümsedi.
“Sen yanımdayken zor.”
Deniz ona ters ters baktı.
“Bak yine başladı.”
“Daha yeni başladım Kızıl Tilki.”
“Bana öyle deme!”
“Tamam Kızıl Tilki.”
“Sinir bozucusun Mafya bozuntusu.”
“Teşekkür ederim.”
Deniz cevap verecekken kapının dışından sesler geldi.
Alp başını kapıya çevirdi.
“Sanırım diğerleri geldi.”
Tam o sırada kapı açıldı. İçeri iki kız girdi. Biri Lara, diğeri Elif'ti.
Şahin hemen kapıya geçti.
“Durun.”
Lara şaşkın şaşkın ona baktı.
“Sen yeni güvenlik misin?”
Şahin gururla dikildi.
“Evet adım Kaan”
“Biz Diana arkadaşları ben Lara ” dedi Lara kumral hafif uzun dalgalı saçları elaya yakın gözleri dikkat çekiyordu. Yüzünde sevecen sakin bir ifadesi olan kız Şahine baktı
“Listede olmanız gerek adlarınızı söyleyin kızlar”
“Asya Doğan” dedi aralarında olan kız kıvırcık uzun saçları kahve gözleri beyaz teninde çiler vardı çokta sıcak samimi tatlı bir yüzü vardı.
“Elif Aksoy” dedi kızın sap sarı saçları yeşile yakın kahve rengi gözleri vardı çok ciddi ama güzel bir kızdı
“Selin Ünar” dedi kahve rengi uzun saçları kahverengi gözleri vardı
Şahin listeye baktı
“Aynı yere yazılmış isimleriniz gire bilirsiniz”
“Salak mısın Kaan ben adımı söylediml de niye bakmadın listeye” dedi Lara Şahin kapıyı açtı gibi kızlar içeri girdi villanın kapısını açıktı Kasırga ve Elif çarpıştı. Kasırga baktı
“Dikkat et” dedi Kasırga Elif sinirle aya kalktı Kasırga bir şey demeden gitti Kızlar içeri girdi. Alp kızlara baktı Diana’nın yeni arkadaşları.
“Gece Kızları sizi çok özledim”
Diana kızlara sarıldı. Bu Alp yeni hayatıydı
“Kızlar bu yeni korumam ve şöförüm”
“Gördük kızım dayın eve yeni çalışınlar almış” dedi Lara
“Dayım işte”
“
Lara,Asya,Selin,Elif kızlar Emir ve Kerem” dedi Alp ve Sarp kızları onayladı
Alp artık bu düzene isimlere kişiliğe gerçekten aşılmalıydı.