İçeriğe geç

Elveda asker

Bölüm 11 · 3 dk okuma

Elveda asker

Bölüm 11

10.Bölüm - Çiğ köfteyi severim ben

10.Bölüm

Çiğköteyi Severim Ben

Kışlanın avlusunda sabah içtiması yani bitmişti. Gölge Timi her zamanki gibi sıradaydı. Alp hepsini tek tek süzdü.

“Bu sabah eğlenceniz daim olsun askerler ama allah boş duranı sevmez birlikte çiğköte yormaya gidiyorsunuz mutfağa”

“Komutanım eşarbımı alıp geliyorum”

“Eşarbı napıcaksın Şahin”

“Havaya giricem”

“Bir de önlük tak da tam olsun.”

"Çiğ köfte eşarpsız yoğrulmaz."

Kasırga kahkahayı patlattı.

Şahin omuz silkti.

"Takacağım zaten."

Alp başını iki yana salladı.

"Git de gel... Ama iki dakikada burada ol."

"Emredersiniz komutanım!"

Şahin koşarak koğuşa gitti. İki dakika sonra gerçekten de başına kırmızı-beyaz kareli bir eşarp bağlamış, beline mutfak önlüğü takmış şekilde geri döndü. Kasırga onu görünce gülmekten iki büklüm oldu.

"Komutanım... Buna asker mi diyeceğiz, aşçı mı?"

Şahin gururla döndü.

"Kalite tesadüf değildir."

Mayın sessizce mırıldandı.

"Biz kesin aç kalacağız."

Yaban derin bir nefes verdi.

"Başlamadan yoruldum."

Alp ise istemsizce gülümsedi.

"Hadi bakalım kadınlar... Mutfağa."

“Komutanım”

“Ne şahin eşarplı ve önlüklüsün sana ne dememi bekliyorsun”

Şahin güldü. Ellerini önlüğüne sildi, boğazını temizledi.

"E hani çiğ köfte yoğuruyoruz ya... Türküsüz olmaz."

Kasırga ellerini masaya vurdu.

"Eyvah... Başladı."

Şahin yoğurmaya başladı.

"Çiğ köfte yoğurdum leylim aman... Acısı vurdu cana..."

Mayın sessizce bulguru karıştırıyordu.

"Komutanım... Bunu susturabilir miyiz?"

Yaban hiç kafasını kaldırmadan,

"Düşman duysa teslim olur."

dedi.

Kasırga kahkahasını tutamadı.

"Şahin, sen türkü söylemiyorsun, millete psikolojik harp uyguluyorsun."

Şahin hiç bozulmadı.

"Sanat herkese göre değildir."

Tam o sırada Sarp içeri girdi. Birkaç saniye hepsini izledi.

Şahin önlüklü, eşarplı şekilde türkü söylüyor, Kasırga gülmekten yoğurmayı bırakmış, Mayın sessizce devam ediyor, Yaban ise sabrını zor tutuyordu.

Sarp derin bir nefes aldı.

"Siz ikiniz..." diyerek Kasırga ile Şahin'i gösterdi.

"...evli çift gibisiniz."

Mutfak bir anda kahkahaya boğuldu.

Kasırga masaya vurup gülerken,

"Ben istemiyorum komutanım!"

dedi.

Şahin'in kulaklarına kadar kızardı.

"Komutanım, iftiradır bu!"

Alp bile kahvesini içerken gülümsemesini gizleyemedi.

"Hadi yeter. Çiğ köfteyi bitirin de cezanız bitsin."

“Komutanım Şahin türkü söylenince bildiniz için mi bu cezayı verdiniz çünkü asıl çile Şahin’in sesiydi” dedi Mayın

“Doğru çözdünüz”

“Komutanım ama ayıp”

“Aylaklık etme Şahin”

“Komutanım biti” dedi Sarp

Kasırga ayağa kalktı

“Hadi bakalım elinizden çiğ köfte yiğelim”

“Komutanım emeğim çok “ilk ben yiğim”

“Has-bin Allah Şahin”

“Sakin olun Komutanım” dedi Sarp

“Niye ilk sen yiyormuşsun Şahin”

“Zehirlenir sem sizi kurtarım”

“Sen zehirlen mesen bile zehirlenmiş gibi yaparsın”

“ Çok mu komiksin Kasırga”

Kasırga onu taklit eti. Yaban hafif gülümsedi.Kasırga onu taklit eti. Yaban hafif gülümsedi. Şahin ellerini beline koydu.

“Gülün bakalım. Sonra çiğ köfteyi görünce hepiniz bana teşekkür ediceksiniz.”

Mayın masaya baktı.

“Çiğ köfte güzel olmuş.”

Şahin hemen Mayın'a döndü.

“Gördün mü? Adam anlıyor sanattan.”

Kasırga başını salladı.

“Adam sadece aç.”

Sarp gülerek çiğ köfteden bir parça aldı.

“Hadi bakalım, gerçekten güzel mi görelim.”

Herkes birer parça aldı. Birkaç saniye sessizlik oldu.

Alp çiğ köfteyi yedi, sonra başını salladı.

“Fena değil askerler.”

Şahin'in yüzü aydınlandı.

“Komutanım!”

“Abartma Şahin ben bir kere söylerim.”

“Ben demiştim.”

Kasırga elindeki çiğ köfteyi gösterdi.

“Tamam, kabul ediyorum. Güzel olmuş.”

Şahin gururla eşarbını düzeltti.

“İşte şimdi aynı dilden konuşuyoruz.”

Yaban da sessizce başını salladı.

“Güzel.”

Şahin şaşırdı.

“Sen bile mi?”

Yaban hafifçe gülümsedi.

“Sus Şahin sus.”

Herkes yeniden güldü. Alp onları izledi. Birkaç dakika önce kışlanın avlusunda sıraya dizilmiş askerlerdi. Şimdi aynı masanın etrafında oturan, birbirine laf atan beş genç adam vardı. Alp'in gözleri kısa bir anlığına Mayın'a, sonra Yaban'a, Sarp'a, Kasırga'ya ve Şahin'e kaydı. Kendi içinde sessizce düşündü. Birlikte olduğun insanlar bazen ailenden farksız olurdu. Sonra gözleri masanın üzerinde duran küçük kurt amblemine takıldı. Gölge Timi'nin sembolüydü. Alp elini amblemin üzerine koydu. Şahin başını eğip gülümsedi. Gölge Timi mutfaktan birlikte çıktı.

Kapının üzerinde asılı kurt sembolü hafifçe sallanıyordu. Kurt yalnız yürüyebilirdi. Ama Gölge Timi artık yalnız değildi.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.