ÇALIŞMA ODASINDAKİ FIRTINANIN ARDINDAN DEVRAN, GÜN BOYUNCA KENDİNİ İŞE VEREMEMİŞ, MAHCUBİYETİN AĞIR YÜKÜYLE KONAĞA GERİ DÖNMÜŞTÜ. AKŞAMIN İLK KARANLIĞI URFA'NIN ÜZERİNE ÇÖKERKEN, ELİNDE KÜÇÜK VE ŞIK BİR KUTUYLA ODAYA GİRDİ. BEN PENCERENİN KENARINDA DURMUŞ, AVLUNUN SESSİZLİĞİNİ İZLİYORDUM.
DEVRAN CEKETİNİ ÇIKARIP YAVAŞ ADIMLARLA YANIMA YAKLAŞTI. ARADAKİ MESAFEYİ KORUYARAK DURDU, ANCAK GÖZLERİNDEKİ O SERT BAKIŞ YERİNİ DAHA ÖNCE HİÇ GÖRMEDİĞİM YUMUŞAK VE DERİN BİR SICAKLIĞA BIRAKMIŞTI.
"SANA HAKSIZLIK ETTİM EFSUN," DEDİ SESİ İLK DEFA BU KADAR İÇTEN VE KISIK ÇIKARKEN. "SENİ KORUYACAĞIMA SÖZ VERMİŞTİM AMA İLK FIRTINADA ŞÜPHEYE DÜŞTÜM. SENİN GURURUN, BU KONAKTAKİ HERKESTEN VE HER ŞEYDEN DAHA TEMİZMİŞ."
CEVAP VERMEDİM, SADECE GÖZLERİNİN İÇİNE BAKTIM. DEVRAN ELİNDEKİ KUTUYU BANA DOĞRU UZATTI. KAPAĞINI AÇTIĞINDA İÇİNDEKİ ZARİF, ALTIN İŞLEMELİ VE PARILTILI BİR AKITMA KOLYE PARILDAYARAK GÖZE ÇARPIYORDU.
"BU SADECE BİR HEDİYE DEĞİL," DİYE FISILDADI DEVRAN. BİR ADIM DAHA YAKLAŞARAK ARAMIZDAKİ MESAFEYİ KAPATTI. "BU, SENİN BU KONAĞIN GERÇEK HANIMI OLDUĞUNUN VE BENİM DE SANA OLAN BAĞLILIĞIMIN SİMGESİ. BANA İZİN VERİRSEN..."
PARMAKLARI HAFİFÇE TİTREYEREK KOLYEYİ BOYNUMA TAKTI. TENİME TEMAS EDEN SICAK ELLERİ KALBİMİN GÜM GÜM ÇARPMASINA NEDEN OLDU. DÜĞÜN GECESİNDEN BERİ ARAMIZA KOYDUĞUMUZ O SOĞUK SÖZLEŞME DUVARLARI, O AN İKİMİZİN ARASINDA ERİYİP GİDİYORDU. KOLYEYİ TAKTIKTAN SONRA GERİ ÇEKİLMEDİ. BÜYÜLENMİŞ GİBİ GÖZLERİME, ARDINDAN DUDAKLARIMA BAKTI. DEVRAN, GÜÇLÜ VE YIKILMAZ AĞALIĞI BİR KENARA BIRAKMIŞ, İLK DEFA BİR KADININ KARŞISINDA YÜREĞİNİN DİZ ÇÖKTÜĞÜNÜ HİSSEDİYORDU.
"BU EVLİLİK KAĞIT ÜSTÜNDE BAŞLADI EFSUN," DİYE FISILDADI DEVRAN, NEFESİ YÜZÜMÜ YAKARKEN. "AMA ARTIK BENİM İÇİN O KAĞIDIN HİÇBİR ÖNEMİ KALMADI..."