10 YIL ÖNCE...
Kahretsin!Buna dayanamazdım.Her yer kan annem yok,babam kayboldu ne yapacağım?Kalbim korkudan ve heyecendan o kadar hızlı atıyordu ki ölmek üzereydim.Koştum hem de çok hızlı koştum.Annemin beni bırakıp gittiği yere koştum.Her yerlerden kanlar fışkırıyordu.Annemi gördüm tam koşacağım sırada kafasına bir ok saplandı.Yerimde durdum "Hayır,anne!" annemin ölü bedeninin olduğu yere yavaşça yürüdüm.Annem halenda nefes alıyordu.Gülümsedi "Güzel kızım,benim katilimi bulabileceğine eminim güçlü ve dimdik kal benim canım" gözlerini sonsuz karanlığa kapadı o dakikadan ve saatten sonra elimde kalan tek şey gözlerimden akan yaşlar idi...
Annemin ölmesinden on yıl,babamın ise başka bir kadın bulmasından yedi yıl geçmişti.Yeni aileme hiç alışamamıştım hatta ve hatta sözde annem olan Rhea Laurel'e hiçbir zaman anne dememiştim.O benden bunu beklemişti ama ben kendimden o kelimeyi beklememiştim,beklemezdim de.Bir gün kahvaltı masasına oturduk babam konuşmaya başladı
"Kızım seninle ilgili bir konumuz var"
Başımı kaldırdım ve babama baktım
"Nedir?"
Boğazını temizledi ve kaşığını bıraktı
"Kendine bir prens seçmen"
Oturduğum sandalyeden hızlıca kalkarak iki elimi masaya vurdum
"Asla!Bunu benden bekleme baba"
Kaşları çatıldı hemen söze girdi
"Sen bir prensden mi korkuyorsun ha?!"
"Ben senin gibi olmaktan korkuyorum baba!"
"Bir daha seni buralarda görmeyeyim Ayesha!"
"Benden nefret ettiğini ben bile biliyorum baba,söyle yüzüme ben seni değil Rhea'yı istiyorum de"
Tokat yemiştim hemde sert bir tokat yemiştim,o andan itibaren anladığım tek şey istenmiyordum.Apaçık ve çok belli.Odama koştum.Bir çanta hazırladım.Kaçacaktım.Artık beni kader nereye götürürse.Bir kaç saat bekledim.Herkes odalarına çekilince lacivert takımımı giydim ve koştum.Saraydan uzaklaşana kadar koştum.Her yerde ki ejderhaları görünce içim ısındı.Birisi önümde durdu kocaman gözleri ile bana baktı.Elimi uzattığımda ağzını açtı.Gözlerimi belerttim birinin kolumu tuttuğunu hisettim.Gözlerimi açtığımda bir prens bana bakıyordu sordu
"İyi misiniz bayan?"
Dışarıya baktım
"Ejderha neden beni öldürmeye kalktı"
"Aksine seni ilk defa gördüğün içindir" etrafa bakındı "yoksa o tür çok uysal"
Dışarı çıktım bir yer gözüme çarptı.Parmağım ile orayı gösterdim
"Orada ne yapıyorlar?"
Gösterdiğim yere baktı
"Sanırım ejderha seçiyorlar"
Parmağımı indirdim gülümsedim
"Adın neydi?"
"Rowan"
"Ayesha bende" boğazımı temizledim "Sen hep buralarda mı olursun Rowan?"
"Evet ama seni hiç görmedim"
Ellerimi arkada bağladım
"Evden atıldım da"
Beni süzdü
"Ben oraya gidiyorum sonra görüşürüz"
Koştum.Çoğu insan bu sefer yoktu uçurum gibi bir yerdi burası.Tam ortada durdum.Ejderha gelir gelmez arkada ki insanların şaşırma ifadesini duyabiliyordum.Beni tekrardan inceledi ve gözlerini kapattı.Elimi kaldırıp pürüzlü burnunu okşadım ve kıkırdadım.Üstüme yürüdüğünde geri çekildim tam vücudu çıkmıştı.Eğildi.Ya düşersem hissindeydim.Çok vakit kaybetmeden üzerine bindim sıkıca tutundum.İki ayağının üstüne kalkarak havaya zıpladı gözlerimi kapattım.Düşersem bin parçaya ayrılırdım.Gözlerimi açtığımda havadaydım kafamı boynuna koydum çok rahattı.Kanatlarını çırptığında sesi o kadar yüksekti ki sesini ben bile duyuyordum.Bir süre sonra yere indi.Önümde yumurtalar vardı.Bir ejderha daha geldi.Yumurtaların yanına oturdum önümde ki ejderha bağırdı.Geri çekildim.Galiba anne.Annenin yanına yürüdüm başını salladı.Boynunu sevdim.Kuyruğunu oturduğum yere doladı.Tekrardan yere oturdum.Önümde bir yumurta duruyordu.Elimi uzattığımda anneye baktım anne tekrardan başını salladı.Yumurtaya yavaşça dokundum.Çatladı korkarak elimi çektim içinden bir yavru çıktı.Minik minik ellerimi birbirine vurarak alkışladım.Küçük yavru bağırıyordu.Annesine koştu.Bir şey eksikti isim,isim bulmalıydım.Babaya baktım "Kalzarin ismine ne dersin?" Bana baktı kuyruğunu belime sürttü gülümsedim.Anneye döndüm biraz düşündüm "Elandra nasıl?" bir süre bekledi ve mırıldandı sanırım ikisininde hoşuna gitmişti.Küçük yavru annesine ve babasına benzemiyordu o koyu lacivert renginde idi.Bir süre sonra bir ses duyuldu
"Ayesha"
Sesin geldiği yere baktım ve ayağa kalktım gelen Rowan'dı aileye göz gezdirdi
"Sanırım bir aileye denk gelmişsin"
Başımı salladım "Böyle bence daha iyi"
"Burası biraz tehlikeli ama-"
"Ben kendimi koruyabilirim,yani beni merak etme"
"Peki o zaman görüşürüz"
Elimi salladım.O gidince yavruya elimi uzattım kısık ve minik sesi ile bağırdı.Bu ortam beni güldürüyordu.Esnedim.Kalzarinin kuyruğuna başımı koydum ve gözlerimi kapattım...
Sabah olduğunda minik yavru bağırıyordu.Yanıma geldi acıkmış olmalıydı.Elandraya ismi ile seslendim.Gözlerini açtı ve yavrusunu kucağına aldı.Arkamı döndüğümde Kalzarin bana bakıyordu.Mırıldandı ve yere uzandı üstüne çıktım.Yürüdü ve iki ayağının üstünde zıplayarak havaya uçtu.Dakikalar sonra iki kız sesi geldi.Kalzarin durmuştu.Seslendim "Aşağıya inelim" Ben der demez aşağıya doğru süzüldü ve beni yere indirdi.Kız sesleri halenda gelmeye devam ediyor idi.Sesin geldiği yöne doğru koştum.İki kız vardı karşısında ki erkeğe yalvarıyordu gözetledim.Erkek beni gördü yürüdüm kızlar yüzlerini bana çevirdiler.
"Ne yapıyorsun kızlara?"
"Seni ilgilendirmez güzelim"
"Yavşak aptal,bırak kızları"
Üzerime yürüdü
"Yoksa ne olur koşa koşa anneni mi çağırırsın?"
Kahkaha attı.Kızlara baktım
"Sonra gazetelerde görmeyeyim seni bir kız tarafından dayak yedi diye"
Yumruğunu yakaladım ve karnına tekme attım yere yığıldı.Karnına bastım ve kızlara seslendim
"Uzaklaşın buradan"
Koşa koşa gittiler.Bir süre erkeğe baktım her geçen dakika daha da çok karnına basıyordum.Birisi önüme kılıç attı.Kafamı kaldırıp etrafa bakındım.Karşımda Rowan
"Ne bekliyorsun,öldürsene"
Kılıcı elimde döndürdüm bu sefer kızları yalvartan adam bana canı için yalvarıyor idi
"Ah,teşekkürler Rowan"
Adamın kaşlarının ortasına kılıcı sapladım kılıcı uzattığımda Rowan söylendi
"Hayır sende kalabilir"
"Peki"
Sirtımda ki bölmeye kılıcı koydum.Rowanın peşimden geldiğini gördüm
"Beni takip etmeyi keser misin Rowan?"
"Seni takip etmiyorum Ayesha,sadece burası tehlikeli ve benim de ejderham orada"
Kalzarin'e baktığımda oturmuş beni bekliyordu.Rowanın ki Kalzarin'e bağırıyordu.Sanırım fazla uslu idi Kalzarin.Üstüne bindim yavaş yavaş yürüdü ve sonra hızla havaya kalktı.Dakikalar bile geçmeden beni yere indirdi.Geleceğim yere indirmişti beni.Ödül olarak boynuna sarıldım.Etrafı gezindim.Bir süre sonra tekrardan Rowan'ı gördüm tam yanına yürüyecekken yanına bir kız geldi ilk başta pek umursamadım ama onları izliyordum
Aptallık ediyorsun Ayesha
Gülerek eğleniyorlar idi.Kız gözlerini etrafta gezdirdi.Beni görmemişti.Rowan'ın boynuna iki elini attı tekrardan etrafa bakındı süreler içinde Rowan'ı öptü.Gözlerimi belerttim ve geriye yürümeye başladım.Umarım kimse görmemiştir beni
Ben ondan ne beklemiştim ki?
O sadece karşıma çıkan bir adam idi
Adam bile değilsin şerefsizin tekisin Rowan!
LANET OLSUN ROWAN!
Ağacın altına oturdum ve belimde ki kılıcımı çıkartıp ona bir kaç dakika baktım.Geri belime koydum hiç kimsesiz kalmıştım.
KAHRETSİN!
İki elim ile yüzümü kapattım.Hiç kimseyi yanımda istemiyordum.Bir süre sonra yanıma birisi oturdu konuştu
"Selam,naber"
Burnumu çektim "Kötü"
"Neden?"
"Boşver"
Kafamı kaldırdım yüzü kapalı bir yabancı idi bu geri çekildim
"Kimsin?"
"Ben Dylan"
Orospu Rowan'ı karşımda gördüm
"Sanırım buradan gitmelisin Dylan sonra görüşürüz"
"Görüşürüz"
Rowan konuştu
"Buradı tehlikeli diye sana kaç kere söyleyeceğim Ayesha-"
"Sanane!"
"Neyin var Ayesha?"
"Sevgilin ile öpüşmeye devam et Rowan!" sertçe ittirerek sözüme devam ettim
"Herşeyi gördüm ve orospulukta birincisin Rowan!"
"Yanlış anladın-"
"Daha ben ne kadar üzüleceğim ha!Bu kadar mı zor bir insanı üzmemek!"
Arkama baktım yanağımda ki göz yaşlarımı sildim
"Biliyor musun Rowan artık umurumda değilsin"
Belimde ki kılıcı çıkartıp önüne attım ve arkama bakmadan yürümeye başladım.Bir süre sonra uykum iyice bastırmıştı.Bir deniz kenarına geldim.Yere oturdum ve denizi izlemenin tadını çıkardım aslında çıkaramadım desem daha doğru olur.Evet insanlar değişebiliyor tanıdığın insanlardan tanımadığın insanlara...
Sabah olduğunda gözlerimi başka bir yerde açmıştım.Ejderha ailemin yanında beni kim ve nasıl bulmuşlardı?Buraya çok uzak bir yerde uykum bastırmıştı,her neyse minik yavruya baktım artık minik olmaktan çıkmıştı her geçen gün daha da büyüyordu.Sesi gürleşmişti aksi halde onun kısık ve minik sesini özlemiştim.Ayağa kalktım ve etrafa bakındım.Kalzarin,Elandra ve minik yavru halenda uyanmamıştı.Yere oturdum ve bir ağaca sırtımı yasladım.Yanıma birisinin geldiğini hissettim baktığımda Dylan olduğunu gördüm nedense Dylan da bir şey var gibi duruyordu konuşmaya başladı
"Günaydın"
"Hayır Dylan,gün aymadı"
"Neden moralin bozuk yoksa dün yanına gelen çocuk moralini mi bozdu?"
"Öyle gibi bir şey"
"Bana istediğini anlatabilirsin,iyi sır saklarım"
Güldüm "Bu arada ben Ayesha"
"Burada mı olursun hep?"
"Burada bir ailem var Dylan"
Etrafa baktı "Nerede?"
"Bak orada" parmağım ile ejderha ailemi gösterdim ve başımı ona doğru çevirdiğimde fısıldadı
"Geliyor"
Başımı geri çevirdim "Oh,Kalzarin" ayağa kalktım ve önüne geçtim beni umursamadan Dylan'a bakıyor idi Dylan'a baktım
"Seni ilk defa gördüğü için böyle"
"Öldürecekmiş gibi bakıyor"
"Normal"
Kalzarin Dylan'ın üstüne doğru yürüdü gülmemek için elim ile ağzımı kapattım Kalzarin hırladı.Dylan korkmuş gibi gözüküyordu.Aralarına girdim ve Kalzarin'in üstüne atladım
"Hadi Kalzarin"
Dylan'a el salladım Kalzarin'in havaya zıplaması ile uçmaya başladık Dylan benim gideceğim yere yetişebilir miydi, bilemiyordum
Geleceğim yerde indim bu sefer Kalzarin burayı terk etmemişti aksi halde bir ormana çekilip oturmuştu.Etrafa bakındım Dylan yoktu.Lütfen o Rowan ile karşılaşmayayım lütfen
Etrafı gezindim ve bir ses duydum
"Ayesha"
Arkamı döndüm,hayır Rowan
"Sana kapalıyım bugün benim bekleyeceğim başka kişi var"
Elimi tuttu
"Bak dün ne olduysa onu ben yapmadım"
"Bırak elimi Rowan"
"Sana belki kendimi açıklayamam ama dayanamam anlıyor musun?"
"Anlamıyorum"
"Senle kavga edemiyorum Ayesha,ettiğimde ise sana kızamıyorum sana kendimi açıklayamıyorum suç bende ama ben seninle böyle kalmaya dayanamıyorum"
"Duygu sömürüsü mü?Ben o kadar aptal değilim Rowan"
"Beni önünde diz çökerek yalvartırma"
Gözlerime baktı,ben de onun gözlerine baktım o baktıkça ben de bakıyordum
"Hayır Rowan"
Sımsıkı sarıldı ve fısıldadı
"Lütfen Ayesha"
Sertçe ittirdim
"Umurumda değilsin diye kaç kere söyleyeceğim!"
Arkamı döndüm ve Dylan'ın geldiğini gördüm ona doğru yürüdüm
"Yetişemezsin sanmıştım,nasıl bu kadar hızlısın?"
Rowan'a baktı
"O çocuk değil mi o"
"Evet ama sen onu boşver o tam bir piç"
"Emin misin?"
"Evet eminim ona değmez"
"Peki o zaman"
Etrafa baktım
"Bildiğin böyle mükemmel bir yer var mı?"
"Aslında var benim ile gel"
Ormana doğru yürümeye başladı biraz yürüdükten sonra durdu
"Burası tehlikeli olabilir arkamda yürüyebilirsin"
Gülerek başımı salladım ve arkasında yürüdüm.En azından Dylana güvenebiliyordum...