Annem derdim, mutluluğun gürültüsü
kulaklarımı sağır eden bir sevgiydi
çocukluğum,
daha doğmamıştı sözcüklerim
çocuktum,
susardım sevginin gürültüsüne
yakından duyabilmekti
sevgiyle atan o kalbi
tutmaktı, belki de
öpüp koklamaktı
gözlerindeki gökyüzü
cennete benzeyen bir parıltı
annem derdim hep annem
çiçekler açtıran solan yüreğimde
gülüşünde hep bir yalnızlık bulunan
kuruyan teninde,
güzelleşen bir mevsimi taşıyan
annem derdim annem
sokaklar boyu ismi dilimde dolaşan.
