ÂTIFET
Nâ-mütenâhî bir acının ortasında,
elimden tutan o aydınlık yüzün,
kırılmaz bir karanlığı parçalıyor.
Milyonlarca yıldız kayardı göğsünden göğüme,
pür-ateştim zamanın gölgesinde,
Tutsaklığımın kurtuluşuydu,
Saçlarından dökülen yapraklar.
Bir anıyı yakmaktı gözlerin,
Acıyı ve şüpheyi,
Kararlılıkla silmekti,
Ben ki inanırdım,
Güvenmenin gerçek yüzüne.
Yeşertmek isterdim,
Sesinden akan sularda,
Toprağımın yalnızlığını.
Ama yine de inanırız
İnanmak zor iş
Çok güzel emeğine sağlık.
Çok güzel emeğine sağlık.
İyi
..
..
Bayağı iyi
Vay
Heh
Ne hoş yazmışsınızz
.
.
.
🌈🌈
Merhaba sevgili yazar. Şiirlerini beğendiğim için seni discord üzerinde olan ve kitaplar, şiirler hakkında konuştuğumuz grubuma davet etmeyi istedim. Katılmayı düşünür müsün?
Siteyi geliştirmek ve reklamları ölçmek için çerez kullanıyoruz. Zorunlu olanlar dışındakiler yalnızca izin verirsen çalışır. Gizlilik Politikası
