Bölüm 49

ellerimi boğazıma götürdüm sanki bir şey nefes almamı engelliyordu dudaklarım kurumuştu ve boğazımda o okyanusun dibindeki o tuzlu suyun tadı vardı "nefes alamıyorum" diye fısıldadım karanlık odanın içinde sesim boğuk bir hırıltı gibi çıktı kalbim göğüs kafesimi delmek ister gibi çarpıyordu içimdeki mızmız ses ise hiç gecikmeden kafamın içinde bağırmaya başladı "haydaaa seriel hanım yine başladık uykunda boğuluyordun resmen neydi o öyle balık gibi çırpınıyordun yatakta alt tarafı bir rüya ama maşallah okyanusta maraton koşmuş gibisin" ​doğrularak yatakta oturdum sırtımdan aşağı soğuk terler süzülüyordu her yerim titriyordu o rüya neydi öyle milattan önceler gökyüzünde kanat çırpmalar o siyah pelerinli ucube azhevor ve onun o pürüzsüz yüzünü bir kanca gibi yardığım an "tanrım ne kadar gerçekçiydi resmen herifin gözünü oydum rüyamda bile ne kadar vahşiyim ben ya" diye mırıldandım ama içimde garip bir rahatlama vardı sanki bir şeyler değişmişti hani her küfrettiğimde o bin voltluk elektrik dalgası beni çarpardı ya o his gitmişti ağzımı bozmaya korkuyordum ama denemek zorundaydım "şerefsiz azhevor adi ucube pislik herif" diye fısıldadım bekledim bekledim ama çarpılmadım "hah sonunda be kurtuldum şu saçma sapan sızıdan artık istediğim gibi sövebilirim" ​iç sesim kıkırdadı "bak sen melek yüzlü şeytanımız dile gelmiş artık seni elektrik çarpmıyor diye tüm mahallenin gelmişine geçmişine saydırırsın şimdi sen ama o rüya sadece bir rüya mıydı seriel yoksa o azhevor denen herifin seninle derdi gerçekten o okyanus dibindeki yara mı" susturmaya çalıştım onu ama susmuyordu yataktan kalkmaya çalışırken ayağım yorgana dolandı ve küt diye yere kapaklandım "ananı avradını ya" diye inledim yüzüstü halının üzerinde yatarken "ulan bu sakarlık beni bir gün öldürecek resmen kendi odamda nakavt oldum" ​yavaşça toparlandım ve pencereye doğru süründüm camın önündeki o gölgeyi görmeyi bekliyordum o aşk iblisinin rüyamda gördüğüm o kanlı yüzüyle orada durup bana bakmasını ama sadece sessizlik vardı elimi sağ gözüme götürdüm rüyamda azhevorun gözünü yardığım yer şimdi benim gözümde sızlıyordu "saçma sapan rüyalar işte seriel alt tarafı çok fazla film izledin ve o leon denilen zorba abin sinirlerini bozdu hepsi bu" dedim kendi kendime ama o gıcık iç sesim "tabii canım kesin öyledir o zaman neden hala okyanusun dibindeymişsin gibi ciğerlerin yanıyor seriel" diye sordu ​pencereyi biraz araladım soğuk gece havası yüzüme çarptığında derin bir nefes daha aldım "nefes alabiliyorum bak iyiyim ben melek falan değilim sadece serielim sakar ve ağzı bozuk seriel o kadar" ama rüyamda gördüğüm o vesper denilen herif kimdi neden ona bakarken içim bu kadar huzurlu hissetmişti leonun "cin bunlar cin" diyen sesi kulaklarımda çınladı "ulan leon her şey senin başının altından çıkıyor zaten beni korkuttun gece gece gördüğüm rüyaya bak şanlı şanlı okyanus savaşı yaptık herifle"