Bölüm 42

​benim o titreyen sesim ve korku dolu itirafım mutfakta asılı kalırken leon bir an duraksadı sonra aniden öyle bir kahkaha patlattı ki mutfağın duvarları sarsıldı sanki az önce gideon amcanın anlattığı o dehşet dolu olayları ben uydurmuşum gibi gülüyordu sandalyede geriye doğru yaslanıp elini masaya vura vura gülmeye devam etti içimdeki mızmız ses "al işte seriel ciddiye alınmayı bekliyordun değil mi bak adam gülmekten sandalyeden düşecek şimdi" diye alaycı bir tonla dırdıra başladı ​"iblis mi" diye gürledi leon gülmekten yaşaran gözlerini silerek "ulan masum keçi gerçekten o orman senin devrelerini yakmış iblis diye bir şey mi var bu devirde be" dedi sesi mutfakta yankılanırken ciddiyetimle resmen dalga geçiyordu ayağa kalkıp başıma hafifçe bir şaplak attı "iblismiş... olsa olsa cindir o be cin vardır cinler vardır öyle çarpılırsın işte böyle saçma sapan konuşursun" dediğinde sinirden tırnaklarımı avuç içlerime geçirdim ​"gülme leon ciddiyim diyorum adamın gözleri kırmızıydı diyorum" diye bağırdım ama o hala sırıtıyordu "kırmızıdır tabii ormanda hangi otu çöpü soluduysan artık gözlerin kan çanağına dönmüştür senin de" dedi mutfak tezgahındaki elmalardan birini daha kaptı "bak keçi cin min işlerini karıştırma çarparlar seni sonra iyice cadıya dönersin annemlere de sakın böyle saçmalıklar anlatma yoksa seni direkt şehre doktora götürürler" ​leonun bu kadar hafife alması beni deli ediyordu dışarıdaki kargaların sesi hala kulaklarımdayken onun "cin vardır be" diyerek konuyu kapatması resmen aşağılayıcıydı "abi o koçu kim parçaladı o zaman gideon amca yalan mı söylüyor" diye çıkıştım leon elmasından büyük bir ısırık alıp yanıma yaklaştı "kesin kurt sürüsü falan inmiştir aşağıya ya da köydeki serserilerdir gideon zaten bunadı her şeyi büyütüyor" dediğinde içimdeki o karanlık his daha da koyulaştı ​leon tam mutfaktan çıkacakken durdu ve bana bakıp o sinir bozucu tek kaşını kaldırdı "ama yine de o 'yakışıklı cinine' dikkat et masum keçi bir dahaki sefere seni ormandan yaban domuzu niyetine sırtımda taşımam ona göre" dedi ve arkasını dönüp ıslık çalarak odasına doğru gitti ben ise masada öylece kalakaldım azhevorun o derin sesi hala beynimin içinde yankılanıyordu leon için her şey bir şakaydı ama o koçun parçalanma şekli bana hiç de "hayvan işi" gibi gelmiyordu