BÖLÜM IV: KORİDORUN ÖTEKİ UCU
Gece yarısına doğru Jisung soğuktan hafifçe titremeye başladığında, Hyunjin üzerindeki geniş ceketini çıkarıp düşünmeden Jisung’un omuzlarına bıraktı.
"Teşekkür ederim," dedi Jisung, gözlerini Hyunjin’den kaçıramayarak.
Aralarındaki mesafe yavaşça kapandı. Hyunjin uzanıp Jisung’un alnına düşen saç telini nazikçe geriye itti. O sert zorba imajının arkasında, derin ve hassas bir his duruyordu.
"Senden nefret etmiyordum Jisung," diye fısıldadı Hyunjin, yüzü Jisung’un yüzüne sadece bir parmak mesafedeyken. "Sadece bana bakmanın tek yolunun seninle uğraşmak olduğunu sanıyordum."
Jisung’un kalbi göğüs kafesini zorlayacak kadar hızlı çarpmaya başladı. Kalbindeki bu yeni hisse karşı koyamadı. "Artık dikkatimi çekmek için sataşmana gerek yok Hyunjin," dedi ve aralarındaki son mesafeyi kapatıp dudaklarını Hyunjin’inkilere bastırdı.
Müzik odasının tozlu atmosferinde başlayan bu öpücük, aralarındaki tüm düşmanlığı bir anda yok etti.
Ertesi sabah görevli kapıyı açtığında, okulun iki zıt dünyası artık tek bir hikayede birleşmişti. Koridorda yan yana yürürken Hyunjin, Jisung’un elini parmaklarının arasına aldı. Artık sataşmalar bitmiş, yerini bakışlardaki o gizli aşka bırakmıştı.
~ SON ~
