Bir kaç saniye bakıştık.Şok olup afallamıştım.Ne olduğunu anlayamadan konuşmaya başladı.
-Selam.naber?
Ona nasıl davranmam gerekiyor?Nazik biri gibi terslesem mi düzgün mü konuşsam.Hayır olmaz.Babamın düşmanı o.
+Sen kimsin
O an sadece bunu söyliyebildim.Aklıma başka hiçbir şey gelmedi.
-Kim olduğumu biliyorsun Leyla,biliyorum.Sadece nasılsın dedim.Amacım rahatsız etmek değil sohbet etmek.
Evet.şimdi ne yapmam gerek?Tanımıyorum ama tanıyorum da.Hiç böyle bi durumda kalmadım.Ne söylemem gerektiği hakkında en ufak bir fikrim yoktu.
+Evet tanıyorum doğru.Tanıtmıştın kendini.Furkandı değil mi?İyiyim de,niye sohbet etmek istiyorsun benle?Başka birisi mi yok?
Şaşkınlıktan ağzıma gelen her şeyi söyleyiverdim.Hızlı da konuşurum.Hoşuna gitmiş olacak ki sırıtmaya başladı.
-Bilmem,o kadar kişi varken seninle sohbet etmek istedim,şanslısın demek ki.Ayrıca beni gerçekten daha yeni mi tanıdın?
Ne denir ki şimdi buna.
+Furkan Bolat,seninle konusunu açmaya çalıştığın muhabbet hakkında tek söz etmem.Sakın deneme bile.
Hemen ayağa kalkıp sınıftan çıktım,lavaboda biraz oyalandım.Sınıfa girdiğimde sıramda Furkan değil Elif vardı.Rahatlamıştım.Okul bitti.Bitene kadarki hiçbir ders Furkanın yüzüne bile bakmadım.Eve döndükten sonra anneme olanları anlatacakken babamın da orada olduğunu gördüm.