Dünyayı Kurtarmak

Dünyada adalet yoktu. Herkes, acı içinde ağlıyor açlıktan geberip gidiyorlardı. Annem, acımasızca öldürüldü. Babam, köpeklere yem verildi. İnsanlar haksız yere idam ediliyor, faiz her yerde. Para zor bulunuyor. O sırada devlet de sarayında çay yudumluyor. Adalet yok. Güç yok. Acıma yok. Dünya perişan halde. Ama 8 yaşımda hem annemi hem de babamı kaybettiğimde yemin ettim. Büyüdüğümde, dünyayı kurtaracağım. Ve büyüdüm. Yeminimi gerçekleştireceğim. Acımayacağım düşmanıma. Lakin devletin başkanının oğluna aşık olduğumda ise gerçekten acımayacak mıydım?