Sabah kalktığımda ranzanın yukarısına çıktım. Asmin'in ağlamaktan gözü morarmıştı. Yanına gittim ve bir öpücük kondurdum yanağına.
Aşağıya inerken "Gitme." dedi. Gitmedim yanında öylece bekledim. Çok halsizdi. Bugün tatil olduğu için neyseki okula gitmeyecektik.
Elimi alnına koydum. Çok sıcaktı. Çıkıp annemi çağırdım. Annem sağlık çantasından bir tablet parol çıkardı. Gidip Asmin'e içirdim.
Yatağımın başına oturup düşünmeye başladım. Şuanlık Asmin'in sevgilisi yoktu. Bu halde sevgili bulabileceğini de sanmıyordum. Çünkü artık eski güzel Asmin değildi.
Aklıma bir fikir geldi! Lise 1deyken bir çocuk Asmin'e aşıktı. Onu ikna edebilirdik. Ama bir dakika. Çocuğa gidip Asmin'in son günleri onunla çocuk yapar mısın diye mi soracaktım? Bu aptalca olurdu. Başka birşeyler düşünmeliyim. Tüp bebek mi yaptırsak? Ya da kimsesiz bir bir çocuğu evlat edinebiliriz. Bunları kalkınca Asmin'e söylicem.
Asmin kalktı ve ona fikirlerimi söyledim. Bu deli cesareti bana nereden geliyor bilmiyorum ama babama da ben soracağım.
Kahvaltıdayız ve şu an sormanın tam sırası
Ben:B-baba ben sana birşey soracağım. Asmin hakkında.
Babam:Efendim kızım, söyle.
Ben: B-baba... ASMİN SİZE SÖYLEYEMEDİ AMA BANA SÖYLEDİ SON İSTEĞİ ANNE OLMAK!
Diye bağırdım. Şoka girmişlerdi. Sonra da onlara tüp bebek veya evlat edinme yapabileçeğimizi söyledim.
Akşam oldu odamda Asmin ile beraber sims 4 oynuyoruz sonuç:babam tüp bebeğe olmaz dedi ama evlat edinmeye izin verdi ve yarın bir çocuk evlat edinmeye gideceğiz. Bu yüzden de Asmin çok mutlu.
Devam Edecek...