Siluet bir anlığına pencerenin önünde durdu.
Sonra yavaşça elini kaldırdı.
Ve camın buğulu yüzeyine tek bir kelime yazdı:
"GELME."
Gözlerimi kırpıştırdığım anda siluet kayboldu.
Güvenlik görevlisinin yüzü bembeyaz olmuştu.
"Onu sen de gördün değil mi?" diye sordum.
Adam cevap vermedi.
Sadece kolumdan tutup beni kütüphaneden çıkardı.
"Bu gece arşive gitme."
"Neden?"
"Çünkü onlar da anahtarın artık sende olduğunu biliyor."
"Onlar kim?"
Adam bir an durdu.
"Mira'yı susturanlar."
O gece eve döndüğümde defteri tekrar açtım.
Daha önce boş olan son sayfada yeni bir yazı belirmişti:
"Saat 00.00 Arşive tek başına gel."
Altında ise yeni bir cümle vardı.
"Beni görmek istiyorsan acele et. Çok zamanım kalmadı."
Ve sayfanın en altında ilk kez bir imza görünüyordu:
Mira.