Sabah uyandım artık defter elindeydi kaykayımın altına koymuştum o defteri ordan alıp okumaya başladım.
Kitabın ana sayfasında Mira Yılmaz yazılıydı. Demekki bu kitap Mira'nındı.
Kitabın kapağını yavaşça açtım ve okumaya başladım . İlk sayfalarda o kadar neşeli bir kızmış ki okurken yüzümde sempatik bir gülüş oluşuyordu.
Sonradan değişik siyah renkte sayfalar buldum.
Ve sayfada bu yazıyodu;
14 Ekim
Bugün yine aynı şey oldu. Koridorda bana güldüler. Çantama vuruyolardı.Öğretmenler hiçbir şey fark etmiyor ya da fark etmek istemiyor.
Bazen bu okulun beni yutacağını hissediyorum.
Eğer bir gün bu defteri biri bulursa bilsin; okulun eski deposunda saklanan tek şey bu defter değil.
Bir şeyler oluyor.
Geçen gece okulda kalmak zorunda kaldım. Eski binadan sesler geliyordu. Merak edip takip ettim. Depoya kadar geldim.
Kapının arkasında birilerini gördüm.
Onlar da beni gördü.
Eğer yarın okula gelmezsem, bunun sebebi sadece zorbalık olmayacak.
14 numaralı rafı unutma.
Bu satırları okuyunca kanım dondu !
Nasıl yani bir insan nasıl bunu yapabilirki bunu düşündükçe aklımda almıyordu.
Artık geç olmuştu uyumam gerekiyordu.
Ve yatağıma geçtiğim bu olanları düşününce gözlerim birden kapandı ve uyuyakalmıştım.