Sonunda tren durmuştu uyuyan Ron’u uyandırmak için hızlıca sarstım.
Y/N: Ron uyanacağını ümit ediyorum.
Ron: Hi hi dedi mırıldanır gibi bir sesle.
Y/N: İyi böyle gidersin geri Londraya kadar hadi biz inelim.
Hermoine gözlerini devirdi ve Ron’un kafasına kitabını geçirince Ron artık kalmak zorundaydı.
Hogwarts’a doğru yürürken birini gördum…
Dracoyu.
Onu nerde görsem bakmaktan kendimi alamıyordum. Hiç tanışmamıştık bile. Onu son gördüğüm halinden biraz farklıydı artık endişeli değil boş bakıyordu gözleri sanki hiçbir sıkıntısı geçmemiş aksine artmış ama o artık umursamıyor gibiydi ona baktığımı farketmiş olacak ki dönüp bana baktı nedense heyecanlanmıştım ama saniyesinde gözünü geri devirdi.
Harry: Hey nereye bakiyosun öyle daldın gittin.
Y/N: H-hiç okula bakıyordum ne kadar da büyük.
Hermoine: Evet öyledir. Dumbledore bile okulun bütün sırlarını bilmediğini iddia ediyor.
Ron: O değilde ben acıktım karnim zil çalıyor şu an.
Y/N: Sen ne zaman doydun ki Ron
Gülerek içeri girdik tam büyük salona doğru ilerlerken flich beni durdurup Dumbledore adını seslenince gireceksin dedi.
Dumbledore: Hepinize merhabalar Hogwarts da yeni bir yıla hoşgeldiniz geçen sene çok zor bir seneydi ve birçok sey atlattık bir çok kayıplarımız oldu onları saygıyla anıyoruz ama artık endişelenmemize gerek yok voldemort gitti gelmemek üzere gitti.
Herkes onaylar gibi kafasını salladı.
Dumbledore: Simdi sizi, bizi voldemorttan kurtaran kisiyle tanıştırmak istiyorum ama kendisi ayrıca voldemortun kızı.
Herkes şaşırmıştı birbirlerine fal taşı gibi açılmış gözlerle bakıyorlardı sabahtan beri ruhu çekilmiş gibi boş gözlerle oturan draconun yüzünden çok garip bir ifade geçmişti. Dumbledore devam etti.
Dumbledore: Ona karşı ön yargılı olmanızı istemem çünkü o bizi kurtardı gelebilirsiniz Bayan Riddle bina seçmeniz yapılacaktır.
Oldukça yavaş ve heyecanlı bir şekilde içeri girdim herkes bana bakıyordu seçmen şapkanın önüne oturdum ve konuşmaya başladı.
"Himmm, tuhaf çok tuhaf baban öldürecek kadar cesursun ama ayni zamanda zekisin de oldukça zekisin bir çok konuda başarılı olabileceğini görüyorum seni nereye yerleştireceğimi biliyorum.
Kesinlikle gryffindora gitmek istiyordum bütün arkadaşlarım hepsi oradaydi ayrıca slytherine seçilirsem babam gibi olacağımı düşünmelerini de istemiyordum.
"SLYTHERIN'
Tam anlamiyla yıkıldım, Harry, Ron ve Hermoine bana oldukça mutsuz bir şekilde bakıyorlardı.
Tek boş yer olan kısa saçlı bir kızın yanında oturdum adı sanırım Pancy di ona öyle sesleniyorlardı.
Pansy: Yüzün sirke satıyor ama merak etme bizde baba katili birini gururumuz olarak görmüyoruz.
Oldukça soğuk bir şekilde yüzüne baktım.
Y/N: Bir şey mi dedin
Gözlerini devirip önüne döndü.
Yemek Faslı bitmişti herkes yavaş yavaş yatakhanelere dağılıyordu ben de prof. “Mcgonnagal” la beraber cüppemi almaya gittim geri geldigimde hermoine ve dracoyu gördüm dracoyu ilk defa gülerken görüyordum hermoine ise şaşkın gibiydi biraz daha yaklaştım.
Draco: Dalga geçmiyorum Hermoine cidden artik safkan takıntım yok aramızdaki sorunları haledebiliriz
Hermoine: Bilmiyorum draco sana güvenemiyorum birdenbire bana böyle şeyler söylüyorsun.
Draco: Belki de yıllarca söylemek istediklerimdir bunlar olamaz mı?
Nedense kalbime bir öküz oturmuş gibi hissediyordum ne olmuştu böyle kendine gel Y/N onu tanımıyorsun bile böyle hissetmem normal miydi?
Y/N: Hermoine ne yapiyorsun burda.
Hermoine: Y/N almışsın cüppeni, cok sevindim bizde dracoyla sohbet ediyorduk.
Dracoya döndüm buz gibi bakışlarıyla bana bakıyordu bir cesaretle elimi uzattım.
Y/N: Selam tanışmadık ben Y/N
Draco hermoineye dönerek
Draco: Arkadaşlarını iyi seç bence, babasını öldüren arkadaşlara ne yapar sen düşün.
Bana bakmadan omzuma çarpıp geçip gitti o kadar kırılmıştım ki gözlerim dolacaktı nerdeyse. Hermoineye belli etmemek için hemen yatakhaneye gittim ve uyudum.
Helllllööö nabiyosunuzzzz
neyseeee bundan sonra bölümler böyle bir tık daha uzun olucak.
Öpüldünüzzz🫶🏻
