Babamı öldürdüğümü söylemiştim nasıl mı anlatayım.
Onda mürver asa vardı ama bilmediği şey asanın ona itaat etmediğiydi. Asa tam olarak Harry Potter a itaat ediyordu babam önüne giden herkesi acımasızca öldürüyordu ve asası şimdide Ron’a dönüktü Hermione bağırdı "Hayırr!!" Ama onu dinlemedi ve tam o sırada yere düşen bir asayı aldım çünkü kendi asamla öldüremezdim onu, akraba olan asalar birbirini ağır yaralayabilir ama öldüremezdi...
Arkasındaydım benden bunu beklemiyordu asla ve tam arkasından bağırdım "Avada Kedavra"
Yere düşmemişti o sadece havaya karışıp yok oldu herkes şaşkındı zaten bütün ölüm yiyenler draco ve babası da dahil olmak üzere çoktan kaçmıştı Molly bana ağlayarak sarılıyor kim olduğumu soruyor ve sürekli teşekkür edip duruyordu.
Sonrası çok hızlı gelişti onlara olup biten her şeyi anlattım bana öyle bir bakıyorlardı ki
Tahmin edersiniz ki artık gidecek bir yerim yoktu. Molly yanıma geldi ve dedi ki "merak etme canım artık acı çekmeyeceksin artık senin de bir ailen var"
Evet artık weasleylerde kalıyordum mutlu muydum? oldukça.
Sanirim hayat bana adil davranmaya basladı çünkü hayatımda geçirdiğim en güzel zamanı weasleylerle 6.seneme geçmeden önceki yazda geçirdim. Bu sırada Harry, ben, Ron, Hermoine çok yakın olmuştuk.
O sene ilk defa hogwartsa gidecektim çok mutludum heyecanla uyudum.
Artık trendeydik…
İkinci bölümden hellllooooo umarım beğenmişsinizdir heppppinizi öpüyorummmmmm🫶🏻🫶🏻🫶🏻
