Bölüm 49

Kafamda dönüp dolaşan sorular bu ev karşımdaki kadın yanımdaki adam her şey çok karışık bir hâl alıyordu sanki, kafamı yasladığım yerden kaldırdığımda derin bir iç çektim. Bizi görmeye gelen Leyla ile karşı karşıyaydık geçen bir haftadan sonra ara ara geliyordu kim olduğunu sormadım Kaya anlatacaktı ama yaşadığım rahatsızlık sonrası ki bunun içinde yaşadıklarımı sindirmem zaman almıştı. Dün akşam ablam ile karşılaşmak istemiştim haylada öyle sadece nasıl yapacağım bilmiyorum.. sanırım Kaya'nın onlar ile konuşması daha sonra karşılarına çıkmam en doğruydu. Eski enerjimi tam olarak bulmasamda kendime gelmeye çalışıyorum ne de olsa artık güvendeyim.. " Yemeğini ye ilaç içeceksin güzelim." Kaya'nın sesi ile gözlerim onu bulduğunda başımı yavaşça salladım. Önümdeki tabağa odaklanmaya çalışırken ince ses kullarımı dolduruyordu.. " Şimdi ne yapmayı düşünüyorsunuz." Sessiz kaldım bir kaç saniye,bu saaten sonra sadece saklanmayı düşünüyorum Atakandan onun yanındakiler herşeyden kısaca ama Kaya, o dahada ileriye gidecek belkide çoktan bir şeyler yapmaya başlamıştır benden saklıyordur.. " Hayatımızı normale sokacak şeyleri yapmayı düşünüyorum." Dediğimde kolamdan bir kaç yudum aldım. " Senin için gereken yerlere baş vurdum bir kaç kişi araya girdiğinde artık tamamen eskisi gibi hayatımızda olacaksın güzelim." Dudaklarım kıvrıldığında içimdeki bu heycanı göz ardı edemedim.. onun evlenme olayını bu kadar hızlandırması hoşuma gitmiyor değil ama onda fark ettiğim şey artık benim isteğimi sormamasıydı tamam evlenmek istiyorum ama hayatım ile ilgili alacağım kararları benim yerime alması eskiden böyle değildi ve bu tamamen kaybetme korkusu ile ilgili. Çünkü eski ben ki değişmediğimi düşünüyor herşeyin üzerinde durmadığımı düşünüyor aksine bende bir şeyler istiyorum ama onun gibi öfke ile yapmıyorum. Bu öfkeside Atakanın yaptıklarından deli gibi arıyor ifade verdiğimiz gün gözlerindeki öfke korkutmuştu beni polislerden önce bulması felaket olurdu. Yeşillerim Leyla'yı bulduğunda onun Kaya 'ya olan bakışlarına bakındım hayranlık vardı aşk vardı. Kaya'nın bunu fark etmediğini düşünmüyorum alenen ortada ve bu beni rahatsız ediyor içimde bir sıkıntıya sürüklüyor.. Dudaklarım arasından yavaşca aldığım nefesi verdiğimde arkama yaslanıp ellerimi kucağımda birleştirdim. " Ateşin yok uzan biraz sana ıhlamur yapıp getiririm ." Bu kadar üstüme düşmesi iyimi bilmiyorum ama ben bu haldeyken kendini düşünmesi gerek yoksa benden daha kötü olur Allah korusun. Kafamı göğsüne yasladığımda hızla atan kalp atışı gülümsetmişti beni. " Daha sonra birlikte uzanalım sevgilim." Parmakları yüzüme düşen saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdığında iç çekiş sesini duymuştum. " Bu akşam etiletdeki yeni açılan mekâna gidelim nedersiniz." Leyla'nın dediği ile gülümsedim bu iyi olabilirdi en azından havamız değişirdi . " Âlâ'nın bu aralar sağlıklı temiz şeyler yemesi gerek zaten kalabalıktır şimdi evde vakit geçirmesi en iyisini." Ama Kaya hemen itiraz etmişti neymiş sağlıklı şeyler yemek gerekir evdeki ile mekanda yediğimiz şeyler aynı değil mi. " Sen konumu at biz geliyoruz Kaya sonsuza dek beni bu evde tutmayı düşünüyorda." Kafamı göğsünden kaldırdığımda önümdeki bardağı su ile doldurup içtim. Kaya bir şey demedi yani akşam gideceğiz bu güzeldi. " Tamam o zaman saat altıda gidelim benim çıkış saatime uyuyor." Kafamı salladığımda yavaştan kalkıyordu onu dış kapıya doğru yolcu ettiğimde garipsedim ilk gördüğünde kapıyı üzerime kapatıp gitmem gerekeni söylemişti ama şimdi sanki aramızda hiç bir şey geçmemiş gibi tatlıydı.. " Hoşçakal Âlâ." Dediğinde elimi kaldırıp salladım yavaşça " Hoşçakal Leyla." Gidişini bir süre izlediğimde kapıyı kapatıp mutfağa geri döndüm. Birlikte masayı toparlarken birşeyler söylemiştik tabi kulağının arkasına atmasıysa. " Herşey eskiye dönerken birlikte bir yerlere gidelim mi mesela yeni bir dövme yaptırmaya." Heyecanlı sesim onda bir etki yapmadı maalesef ki. " Şu an vücudun acıyı kaldıramaz bende yaptırmanı istemiyorum güzelim onun dışında her şey eskiye dönmüyor bunu aklından çıkar herşey yeni başlıyor biz değiştik fark ediyorsan sen eskisi gibi neşeli değilsin ki bende eskisi gibi senin her isteğini yapamam ben seni kaybetmek istemiyorum o yüzden bundan sonra en iyi şekilde yaşayacağız." Evet biz eskisi gibi değiliz ama bu kadar değişmedik ben eski neşemi zamanla geri kazananilirim yeniden mutlu olabilirim buna inanıyorum oda yeniden eskisinden daha iyi olabilir bunu düşünmüyor kafasında bir şey kurmuş herşeyin en iyisi olduğunu düşünüyor ben demiyorum ki her istediğim olsun normal yaşamak istiyorum sabah aynı saatte kalkmak istemiyorum sürekli aynı şeyleri yapmak istemiyorum kendimi çocukmuş gibi hissediyorum.. ve bu beni mutsuz kılıyor. " Şimdi biraz uyu saat altıya yaklaştığında seni uyandıracağım ve mekanda yarım saatten fazla durmayacağız güzelim." Sırtımı ona döndüğümde odaya doğru ilerledim zaman ikimizide düzeltecek o yüzden sadece mutlu olmak istiyorum.. onun dediği gibi uyumadım uykum gelmiyor çünkü..o yüzden çekmecenin üzerindeki diz üstü bilgisayarını alıp yatakta uzandım. Ablamın Instagram hesabına bakındım bir süre bir şey paylaşmamıştı ne yapıyordur şimdi.. peki ya doğan küçük bebek.. nasıl bir kız çocuğudur kime çekmiştir? Ablam bana çekmesini istememişti ama kim bilir belkide bana benziyordur gerçi anne biriz sadece bana çekme olasılığı yüzde yirmi.. derin bir iç çektiğimde eski fotoğraflarımıza bakındım kendi hesabımdan.. birlikte Kapadokya'ya gittiğimiz zaman dükkanı açtığımız zaman.. onun doğum geçen sene onun doğum günü zamanı.. yüzümdeki gülümseme saniyeler içinde kıkırdamaya çevrilmişti ona şarkı söylediğim zamana bakıyorumda sanki şimdi uzağız birbirimizden onunla alakalı bir şey değil tamamen benimle alakalı bir şeydi.. Aşşağı doğru kaydırdığımda arkadaşlarımla olan fotoğraflarımı gördüm.. Elif, Aktif ve daha bir sürü kişi.. ablamın iki yıl önce yayınladığı videoya tıkladığımda kafamı koluma yaslayıp izeldim bir süre.. Yunus eniştem dilek tutuyordu ablamın parıldayan bakışları ve çok sevdiği kaynanasının suratı çok komikti. " Uyumadın mı sen." Aniden gelen sesi ile irkilirken derince yutkundum.. " Uykum yok uyumadım o yüzden." Komidin üzerine bıraktığı suya ve ilaca baktığımda modum düşmüştü. Yeşillerim mavilikleri bulduğunda üzerindeki siyah gömleğin düğmelerini yavaş hareketler ile üzerinden çıkardığında elindeki gömlek yerde idi.. yatağın bir ucuna oturup kafasını geriye doğru yaslaeken , gözlerim isteksizce bedeninde bi keşfe çıktı.. hayla eskisi gibimi bilmiyorum ama değişmeyen tek şey baklavaları idi. Doğrulup bilgisayarı komidinin üzerine bırakıp yanına oturduğumda kollarımı arasına almıştı beni. Şu an iyi olmam, geçmişi düşünmeyip geleceğime odaklanmamı sağlayan tek şey oydu.. onun hissettiklerinden daha fazla içimdeki duygu.. Saçlarım arasında dudaklarını bastırdığında geriye çekilip yüzümü avuçları arasına almıştı.. kalbim hayla ilk günkü gibi atıyor ama korkudan değil heyecandan.. alınlarımız birleştiğinde gözlerim kapandı.. mavi gözlerine dalıp gitmeyi istiyorum ama kapalı gözlerim bu anın tadını çıkarmak istiyor.. Bir kaç saniye sadece dudaklarıma deyen soğuk nefesini hissettim içimi titretiyordu..daha sonra kulaklarıma dolan ihtiraslı sesi kalbimi fet edip geçmişti.. " İlk günkü gibi yerin kalbimde.. o zamanlar sıradan biri olduğunu kendime söylemekten yorulmuştum..ama zamanla kalbimi ruhumu herşeyimi ele geçirdin Âlâm.." dudaklarım hafifçe kıvrıldığında parmaklarım kısa sakallarını buldu.. onun hayatında bu kadar önemli olmak çok güzeldi.. dudaklarım üzerine kısa sürede bastırdığı dudakları ile şaşırdım.. aniden yapıp öldürmesen olmuyormuydu . Yeşillerim mavilikleri tekrar bulduğunda sırtını yatak başlığına yaşanmıştı.. belimde hafifçe uyguladığı baskı ile kafamı boyun giritisine yasladım.. kalbinin tam ortasındaki resmimin üzerinde parmaklarımla daireler çizerken hem kokusu ile hemde söylediklerini kazıdım hafızama.. " Hastaneye yattığımda seni aylarca kapının önünde bekledim gelmiyeceğini bile bile benim seni bulamayacağımı bile bile.. zamanla yüzün hafızamdan silindi seninle olan herşeyin ellerimden gitti tek şey vardı oda.." Kalbinin üzerindeki yüzüm.. " Kalbimin üzerindeki yüzün.. sen hep oradaydın kokunu unutsamda atan kalbimde yaraydın.. şu an ki gibi yanımda olmanı istedim.. şu anki gibi saçlarını okşamak istedim.. seni bu hayatta herşeyin içine kattım sen bilmesende.. sana zarar vereceğimi bile bile yanında oldum çünkü hiç bir zaman kalbime söz geçiremedim.." Belki ona yaşadıklarımın hepsini anlatmadım ama hislerimin hepsini anlattım..anlatmayada devam edeceğim bu saatten sonra beni mutlu edende dinleyende o olacak çünkü.. " Biliyormusun o evdeyken küçük bir bebek vardı,ismi Batu idi çok güzeldi." Kaşlarının çatıldığına eminim ama bakmadım kulaklarıma dolan sesi ile üstten anlattım, Sarenin Atakan ile işbirliği içinde olduğunu söyleyemem . " Kimindi." " Bilmiyorum yanlız bir bebekti zaten sonra hiç görmedim.." dudaklarım kıvrıldığında saate bakmak için cebindeki telefonu çıkardım. Altıya yarım saat vardı.. " İlla gideceğim diyorsun yani." Dediğinde telefonu yatağın, üzerine bırakıp doğrulmadan önce dudaklarımı omzuna bastırıp konuştum. " Gideceğiz sevgilim hadi." Fazla kıyafetim yoktu o yüzden Kaya ne sipariş ettiyse onu giyecektim. Dolabın önüne geldiğimde bir kot pantolon ve siyah bluz çıkarmıştım. Üzerimi değiştirdiğimde arkamı dönüp ona bakındım gözlerinde o parıltı gerçekten herşeye bedeldi.. " Kendimi karantina altına gibi hissediyorum trawmamı tetikliyorsun kalk lütfen." Alayla söylenirken çoktan ayağa kalkmıştı burnumun ucuna küçük bir buse kondurduğunda gülümsemişti ama bu normal bir gülümseme değildi.. Banyoya doğru ilerleyip kısa bir duş almıştı duş alıp çıkması beş dakika diğer beş dakika ise hem benimle konuşması hemde üzerini giymesi toplam on dakika bekledim . Eskisi gibi saç makyaj yapmadım şu an onlara ayıracak bir zaman yok yada var ama hevesim olmadığı için yok. Aşşağıya indiğimde arkamdan getirdiği ilacı ve suyu yudumladım ne zaman ilaç içmeyi bırakacağım... "Üzerine hırka al güzelim." Saçlarım arasına dudaklarını bastırırken kafamı olumlu anlamda sallarken dolaptan bir hırka alıp evden çıkmıştık şükür.. Bu aralar işleri iyi değildi. Garip ama bir anda herşeyi bırakıp eski işine yerine geri dönmek istemesi bir şeylerin ters gittiğini hissettiriyor sabah telefonla konuşurken kulak misafir olmuştum Liya'nın buraya gelmesini istiyordu bu adamın kafasına ne var anlamıyorum.. Ve anlamadığım şeylerden biride Leyla idi. " Senin Leyla ile aranda ne var." Direkt sormama şaşırmıştı, gözleri bir beni birde yolu izlerken sesini duymuştum. " Hiç bir şey yok olmadıda içindeki şüpeleri bilmiyorum sanma." Dışarı vuruyorum bazen evet ama ne yapayım sormasam olmuyor. " Peki onu nasıl hayatımızdan çıkarırız, tabi çıkmasını istersen.." Leyla hemşire Kaya ise bambaşka bir işle meşgul tamam belki iyi bir kız ama sevdiğim adamda gözü olan bir kadını eve alıp soframıza oturtacak değilim sonraki cümlemde onun nabzını ölçmek içindi.. " Hayatımda sadece senin varlığın yeter gerisine gerek yok Alâm..bu gece dönelim diyeceğim ama bu kadar hazırlandın kıyamam sana.." dudaklarım kıvrıldığında avuç içindeki parmaklarımda dudaklarını hissettim.. Restoranda gelene kadar benim aklımdaki sorunların cevabı verilirken sıra onun sorularında idi ama tek şansım kaçmaktı. " Geldik acıktım ben inelim bence." Kemerimi açtığımda gözlerine bakmadan indim bu akşam iyi şeyler olacak hissediyorum.. **** Selam herkese 🎀 hikayenin devamı böyle değil aslında daha aksiyonlu daha romantikti fakat bildirim kutuma baktığımda eserime yapılan tek bir oy bile yok... O yüzden bir kaç bölüm sonra final oluyor zaten ikinci sezon kararımı etkileyen tek şey bir okuyucumun isteği idi..