İçeriğe geç

Dönüm Noktası

Bölüm 2 · 4 dk okuma

Dönüm Noktası

Bölüm 2

Bir şartım var

Bütün yurdu Umut ve Ece ile beraber gezmiştik.Kayra yada namı diğer huysuz Kayra tanışma faslının ardından işi olduğunu ve gitmesi gerektiğini söylemişti.

Maksimum ne işi olabilirdi ki?

Herneyse bütün yurdu gezdikten sonra Ece ile beraber odamıza gitmiş ve eşyalarımı yerleştirmiştik.Buna gerek olmadığını söylesem de beni dinlememişti.Şimdi ise müdüre den dışarı çıkmak için izin almıştık..

Bir kafede oturup birbirimizi daha fazla tanımak için konuşacaktık.Yani kaynaşmak için bence gayet mantıklıydı.

“Gece sence kot eteğimimi yoksa kot şortumu mu giymeliyim?”

Ece’nin sorusuyla bakışlarım ona döndü.

Üstünde siyah oversize bir tshirt vardı altında ise hala civcivli pijaması.

“Bence şort giymelisin eteğini daha özel yerlere saklayabilirsin.” Dedim samimiyetle.

“Mantıklıymış,teşekkür ederim!” Ona önemli olmadığını söyledikten sonra bende dolabımdan kendime siyah kot şort ve siyah kolsuz bir body çıkardım.

Makyaj çantamla beraber tuvalete gidip kapıyı kapattım.

Hızlıca kıyafetlerimi giyip makyaj çantamdan seçtiğim birkaç ürünle yüzüme renk verdim.Çok abartılı makyaj yapmamaya özen gösterdim.Saçımı da yukarıdan sıkı bir at kuyruğu yaptım.

Ve vanilyalı parfümümü sıkıp kendime son kez aynadan baktım.Siyahlar içindeydim.Saçlarım da siyah olduğu için bu kombinde bana tek renk veren şey sanırım yeşil gözlerimdi.

Birde pembe allığım…

Lavabodan çıktım ve çantamı almak için kendi tarafıma yöneldim.Bu sırada Eceyi gördüm.

O da mavi kot şortla kombinini tamamlamış ve benim aksine saçlarını açık bırakmıştı.

“Çok güzel olmuşsun.” Dedim kendimi tutamayarak.

Bana samimi bir gülümseme gönderdi ve “Teşekkür ederim. Sende çok güzel olmuşsun!” Dedi.

“Saçını toplamayacağına emin misin çünkü hava 34 derece.” Diye sordum.

O ise kafasını sağa sola salladı ve “Merak etme hava 77 derece olsa bile ben saçlarımı toplamam.” Dedi ve saçını savurdu.

Kıkırdadım bu haline.Çok tatlı bir kızdı.

“Hadi çıkalım.” Eceyi takip ettim ve çantalarımızı alıp beraber odadan çıktık.

Hızlıca yurdun dış kapısına doğru gittik bu sırada güvenlik görevlisi yolumuzu kesti ve önümüze geçti.

Altmışlı yaşlarda olduğunu düşündüğüm adam “Kızlar müdüre den izin aldınız mı?” Diye sordu.

Ece ise hızlıca “Evet Ali ağabey,Müdüre sana söyleyecekti aslında.”

Adam düşünceli bir şekilde kafasını kaşıdı ve aklına bir şey gelmiş gibi bakışları tekrar bizi buldu.

“Siz Ece ve Gece misiniz? Şimdi hatırladım,kusura bakmayın kızlar.”

Dedi ve önümüzden çekildi.

“Sorun değil.” Dedim bende gülümseyerek.

Sonunda Ece ile beraber yurdun dış kapısından da çıktık.

“Taksi çağırayım ben.” Dedi Ece tam çantasından telefonunu çıkarmıştı ki sol tarafımdan bir ses duydum.

“Taksi mi? Çok kırıldık ama biz varken taksi neymiş?” Gözlerimi büyüterek sol tarafıma baktım.Solumda iki tane motorlarının önünde duran Umut ve Kayra vardı.Ve bunu diyen de sanırım Umut’tu.

Ece de şaşırmış olacak ki “Siz nasıl burdasınız?” Diye sordu.

Kayra bu sefer söze girdi.

“Bizde en sevdiğimiz müdüre olan Meltem hocamızdan izin aldık.” Dedi.

Ece kaşlarını çattı.

“Kayra sence ben gerizekalı mıyım? Siz ikinizin dışarı çıkmama cezası yok muydu?” Dedi tehditkâr bir ses tonuyla.

Ben ise olayları anlamaya çalışıyordum.

Kayra masum rolü oynamaya devam ediyordu.

“Tamam belki yurttan kaçmış olabiliriz.”

Sonra hemen devam etti.

“Ama Umut zorladı!” Diye Umut’u şikayet etti.

Ece sesli bir şekilde nefes alıp verdi.

“Biz taksi çağırıyoruz.Sizde başka kızlarla taksicilik oynayın.” Dedi ve sinirle telefonunun tuş kilidini açtı.

“Hadi ama Ece! Mızıkçılık yapma.” Umut sitemli bir ses tonuyla Ece’yi ikna etmeyi deniyordu.

Ece sesini yükselterek “Ben size güvenmiyorum en son seninle bindiğimde yavaş sürmeni tembihlemiştim ama sen beni dinlemeyerek hız sınırını aştın ve zaten sonunda polis te cezayı sana yedirdi Umut hatırlatırım!”

Tamam Ece haklıydı.Bende sanırım onlara güvenmiyordum hem daha yeni tanışmıştık.

“Başka şöför bul o zaman kendine.” Dedi Umut’da rahat bir tavırla.Sanırım kendisinden ve Kayradan başka motor kullanan olmadığına emindi.

Yazıktı…

“Ben sürmeyi biliyorum.” Dedim ve Ece’nin elinden tutarak onu motorların yanına götürdüm.

Sonra çantamdaki cüzdanımdan motor ehliyetimi çıkarıp gösterdim.Üçü de şaşkın gözlerle ehliyetime bakıyorlardı.

“Daha yeni tanıştık biliyorum ama eğer bana güvenirsen ve bu iki arkadaştan birisi motorunu bize ödünç verirse ben sürebilirim.” Dedim kendimden emin bir sesle.

“Yeni öğrenci süprizlerle doluymuş.” Dedi kayra mırıldanarak.

Ece ise parlayan gözlerle bana bakıyordu.

“Belki yeni tanışmış olabiliriz ama nedense sana çok güveniyorum ve çok hızlı sürmeyeceğine de neredeyse eminim yani ben tamamım!” Dedi heyecanla.

Bende bizi izleyen Kayra ve Umut’a döndüm.

“Şimdi…kim motorunu yeni öğrenciye ödünç olarak vermek ister?” Diye sordum gözlerimi kısarak.

“Amına koyayım şuan kendimi çok tehlikede hissediyorum!” Dedi Umut büyümüş gözlerle bana bakarak.

Kayra ise gayet rahattı.

Motorun anahtarlarını parmaklarında bir tur sallayıp bana doğru attı.Bende refleksle aniden anahtarlı tek elimle yakaladım.

“Motorumu ödünç alabilirsin ama bir şartım var.” Dedi alaycı bir ses tonuyla.

Kaşlarımı çattım.Şart mı?

“Nereye gidiyorsanız ben ve Umut’da sizinle geleceğiz.” Dedi.

Bu akşamın kız kıza geçeceğini umuyordum fakat eğer şartı buysa ben kabul ederdim.

“Her işe burnunuzu sokmak zorunda mısınız!” Dedi Ece ağlamaklı bir ses tonuyla ardından ona Umut’tan bir cevap geldi.

“Evet.” Umut bunu öyle düz ve düşünmeden söylemişti ki kendimi tutmasam gülebilirdim.

Herneyse…

2 kişi olarak çıktığımız bu yurttan sanırım 4 kişi olarak devam edecektik…

(Yorumlarınızı bekliyorummm)

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.