6.Bölüm
Yazardan;
Uyandığında yanında Sude’yi görünce gülümsedi Gökhan. Mutluydu. Sevdiği kadının gönlünü almayı başarmıştı.
Yataktan kalkarak kahvaltı hazırlamak için mutfağa gitti.
Saatler önce…
Saat gece yarısına yaklaşmıştı. Dila günün yorgunluğuyla çoktan uyumuşken Gökhan salonda maç izliyordu.
Kapının çalınmasıyla kalkmıştı yerinden. Uykulu gözlerle delikten bakmıştı önce temkin amaçlı. Gelenin arkadaşı Pınar olduğunu görünceyse gülümseyerek açmıştı kapıyı.
Pınar ona eşiyle kavga ettiğini ve sabah ailesinin evine gidene kadar kalacak bir yere ihtiyacı olduğunu söyleyince de hiç düşünmeden misafir odasında kalabileceğini söylemişti.
Bunun ne kadar büyük bir hata olduğunu ise sabah farkedecekti.
&
Dila uykulu gözlerle salona girdiğinde koltuğun üzerindeki ceketi fark etti. Ege’nin ceketiydi. Haber vermek için onu aradı. Telefon ikinci çalışta açıldığında gelen ses ona ait değildi. Siz kimsiniz diye soracakken karşıdaki araya girdi.
“Ben Yansı Hastanesinden,”
Hastane? Ege’ye bir şey mi olmuştu? Onu son gördüğünde gayet sağlıklıydı oysaki.
“Ege Bey bayıldı. Ailesine de haber verdik. Eğer arkadaşıysanız…”
“Teşekkürler!” Diyerek telefonu kapattı Dila. Hızlıca mutfakta pankek hazırlayan abisinin yanına koştu.
“Abi! Ege bayılmış! Hastaneye kaldırmışlar.”
“Hangisi?” Diye sordu Gökhan telaşla ocağın altını kapatırken.
“Yansı. Yansı Hastanesi.”
Buz kesildiğini hissetti Gökhan. Bir arkadaşı orada çalıştığı için neresi olduğunu biliyordu ancak evlerine uzak kalıyordu. Gitmeleri zaman alacaktı. Dila’ya Sude’ye haber vermesini söyleyerek arkadaşını aradı.
“Ooo Gökhan, kardeşim. Bu şerefi neye borçluyuz?” Diyen alaycı sesi duyuldu Yekta’nın. Uzun süredir konuşacak vakit bulamamalarına imada bulunsa da şuan hiç sırası değildi.
“Arkadaşım, Ege bayılmış. Şuan sizin hastanedeymiş. Benim gelmem biraz zaman alacak sana zahmet,” Telaşla kurduğu cümlelerin arasına girdi arkadaşının ses tonunu fark edince.
“Ne zahmeti oğlum. Tamam, hallederiz. Sıkma canını.” Derin bir nefes verdi Gökhan.
“Sağ ol.”
