Dün olanlar gerçekten korkunçtu.Özellikle de Sayorinin çığlığı beni bitirmişti.Bugün Sayori benim yanımdaydı.Ama hiç konuşmadık.Bugün gene şiirlerimizi paylaşıp yarın olacak okul festivali konusunda konuştuk.Bir süre sonra nedense kulüpte Sayorinin olmadığını fark ettim.Onu sırasında ararken sırasında bir kağıt buldum.Bu Sayorinin yazdığı şiirdi.Ama içinde korkunç şeyler yazılıydı:
"Çık kafamdan!Çık kafamdan!Çık kafamdan!"
diye yazılar vardı.Bu da neyin nesiydi böyle?dün Sayoriye verdiğim motivasyon boşuna mıydı yani?belki kızlar Sayorinin nerede olduğunu bileceği için onlara sormaya karar verdim.İlk Natsukiye sordum:
"Hey Natsuki!Sayorinin nerede olduğunu biliyor musun?"
"En son bana işemeye gittiğini söylemişti."
"Natsuki terbiyeni takın."
"Öff!tamam."
dedi Natsuki Yuriye.Eğer tuvallette veya okulun başka bir yerinde yoksa onu evinde arayabilirsin.Öyle bir durum için Monikadan izin istedim:
"Hey Monika!şey...Sayoriyi aramak için kulüpten çıkacağım da...eğer onu okulda bulamazsam biraz erken çıkabilir miyim?"
"Tabii ki!çünkü bende Sayori için endişeleniyorum.Ben burada kulüptekilere bakarım.Sen gidebilirsin."
dedi Monika.Onu tuvallette aramak için tuvalletteki kızlardan yardım istedim Tuvallette de yoktu.Bütün okulu karış karış gezdim.Ama Sayoriyi bulamadım.Sanırım Sayoriyi evinde aramam gerek.Okuldan çıkıp hızlıca Sayorinin evine gittim.Geldiğimde zili çaldım.Ama açan kimse yoktu.Sonra anladım ki kapı zaten açıkmış.Merdivenlerden çıkıp Sayorinin odasının kapısına kadar geldiğimde:
"Sayori orada mısın?"
diye sordum.Sayoriden ses gelmedi:
"Sayori.Galiba uyuyorsun veya beni duymayacak bir şeyler yapıyorsun.Senin için geliyorum."
dedim ve kapıyı açtım.Kapıyı açtığımda korkunç bir görüntüyle karşılaştım.Sayori kendini asmıştı.Ellerinden kanlar damlıyordu.Yüzü onu hiç görmediğim kadar solgundu.Bir anda çığlık attım.Sonra:
"İnanamıyorum ben ne yaptım?kreşten beri en yakın arkadaşımı öldürdüm.Eğer o depresyona girmeden önce ona bu kadar kötü davranmasaydım Sayori şu an hayatta olabilirdi.Ben bir caniyim.Ben kötü bir insanım.Ben...o kadar kötüyüm ki söyleyecek hiçbir şeyim yok..."