Kız:
-Evet burada tek yaşıyorum. Ailem vardı beni bırakıp gittiler. Birkaç akrabam vardı onlarda şuan da var mı yok mu bilmiyorum. Bu arada benim adım Amy. Senin adın ne? Ve neden buraya geldin?
Ben:
-Benim adım Enid. Aslında bugün benim doğum günüm ama ailem bana her zaman ki gibi çok kötü davranıyor. Annem söyleniyor. Ve ben de buraya geldim.
Amy:
-Kalacak yerin mi yok?
Ben:
-Kalacak yerim var eve döneceğim. Ama hala iyi değilim.
Amy:
-Bugün senin doğum günün demek, o zaman aylardır yemeye kıyamadığım kekimi yiyelim istersen.
Ben:
-Hayır. Bunu sen istediğin zaman ye. Kutlama yapmak zorunda değiliz ama sohbet edebiliriz. Dertleşebiliriz.
Amy:
-Sana küçük birşey göstereceğim.
Cebinden aldığı şekeri çıkardı ve havaya attı. Sonra bir anda şeker kayboldu. Sonra birkaç sözcük sıralayarak cebinden şekeri çıkardı. İnanılmazdı. Ben bile sevdim buna. Çok eğlenceliydi. Tekrar tekrar bunu yaptı. Amy:
-Sen de sevindin.
Ben:
-Evet çok güzeldi Amy.
Amy:
-Senin hiç arkadaşın var mı?
