“Has..”
Evet, sıçtık.
Ne yaşıyorum ben şu an?
Allah belanı versin Bilinmeyen Numara.
“İyi misin Kumsal?” Seslenen Egeydi, Bilinmeyen Numara’ya sövmeyi bırakıp cevap verdim. “İyiyim. Ben tek giderim siz burada bekleyin.” İkna olmadılar ama hallettim, küçük tehditlerle (kendimi ırmağa atmak gibi).
Ormanda ilerliyordum, “Bütün dünya izler durur…”*
Çıt.
Bir an durdum, “Sincaptır herhalde.”
“Yavrum baban nereli? Nereden bu kaşın gözün temeli?”** şarkı geçişlerim inanılmazdı!
Çıt.
“O sincabı bulursam!”
“Çekilin yoldan vahşi batıdan geliyorlar. Amerikanlar eskidi bunlar…”*** evet işte şimdi delirmiştim, bu şarkı ne alakaydı şimdi?
Çıt.
“Yok, yakalayacağım ben seni! Gel oğlum buraya, sincapsan gel!” Şizofren gibi bağırıyordum.
“Sincap değilim ben ama yine de gelebilirim.”
Ay bismillah, kunduzlar mı konuşmaya başladı Allah’ım? Tanıştırayım, iç sesim. Aslında o da benim ama tamamen başka bir dünya orası. En saçma cümleleri içimden söylerim genelde. Konuştuğumuz iç ses değil ha, ona bu roman da yer verirsem muhtemelen küfür ve şiddetten yetişkin içeriğe girer kitap. Gerçi arkamda bir kunduz konuşuyor, ben ne saçmalıyorum?
Arkamı döndüm, ama bu bir kunduz değildi. Bu Boraydı. Ee sonuç olarak ikisi de hayvandı. Dur, hayvanlara hakaret ettim galiba.
“Bora?”
“Kumsal.” Sesim ağzından soru gibi değilde, özlemiş gibi çıkmıştı.
“Ee şey, bende sana geliyordum. Küçük bir Bilinmeyen Numara mevzusu varda.”
“Yardım mı istiyorsun?” Mal mısın Bora?
“Evet.” Cevap verdiğim soru Bora’nın sorusu değildi.
“Peki hallederiz, kulübe şu tarafta.” Sol tarafı gösterdi, eh çıt seside oradan geliyordu zaten.
Biraz yürüdükten sonra ağacın tepesine yapılmış bir kulübeye geldik, yetkililerin bundan haberi var mı acaba? İzin falan gerekmiyorsa yapayım bende böyle bir şey.
“Bayanlar önden,” dedi Bora ama inanın hiç niyetim yoktu. Ne yapacağı belli olmazdı bu delinin. “Yok, ev sahibi önden girer.” Aklıma en mantıklı bu gelmişti. Önce o, sonra ben girdim içeri. Ölü kokuyor burası. Bu psikopat seri katile bağlamış olmasın burada? “Koku için özür dilerim, geçen hafta evcil kokarcam Muhittin Fışkırtık öldü, hala içeride duruyor.”
Bence kaçmalıyım. Ama dur olmaz, daha o Bilinmeyen Numara’nın ağzına sıçacağım.
*: Mor ve ötesi, Cambaz.
**: Sezen Aksu, Kaçın Kurası.
***: Grup Vitamin, Törkiş Kovboylarrr.