-Ölüm ne kadarda tatlıymış
-Pera sus
Sus tüm ama Kerem dediği için değil boğazındaki acının tarifi olmadığı içinde midem bulanıyodu . Kerem son hız bütün arabaları solluyodu başımı dik tutabilcek dahi güvüm kalmadığını anladığımda başımı arabanın camına yasladım ağzıma gelen kanın yoğunluğundan dolayı yuramadım ve kanın çenemden akmasına izin verdim son kez kereme dönüp
-üçünüz benim ailemdiniz hep öyle kalacaksınız.
-pera saçmalama
Kerem bi eliyle direksiyonu tutarken bir eliyle çenemi tutu ve ona bakmamı sağladı çenemdeki kan eline bulaşınca bi eline bi bana bakıyordu
-pera geldik dayan nolur dayan başımı tekrar cama dayadım tam gözümü sonsuzluğa yumarken araba sertçe durdu ve kapı açıldı kemerim takılı olmasa yere düşücektimki biri kemerimi açıp beni kucağına aldı sesinden milo olduğunu anladım
-pera lütfen bana bu acıyı bidaha yaşatma
Gözümü açamicak duruma gelmiştim sırtım yerle buluştuğunda sedyeye yatırıldığını anladım kulağımda milo'nun son sözleri çınlıyodu sonrası tam bi karanlık artık zihninin içi ile baş başaydım.
