İçeriğe geç

DİMA

Bölüm 22 · 2 dk okuma

DİMA

Bölüm 22

22.Bölüm

1 ay sonra

Ameliyat olmama tam 9 gün kalmıştı, bayılmalarım ve burun kanamalarım artmıştı saçlarım her geçen gün daha çok dökülüyordu. İçimde garip bir his vardı. Bu bir ay içerisinde kağan asistanlığını tamamlayıp tanıştığımız hastanede doktor oldu.

Benle artık sadece özlem hanım ilgileniyordu bunları düşünürken akşam olucak parti için hazırlanıyordum. Sofia,milo,ben ve okuldan birileri gelecekmiş okuldayken samimi olduğumuz gamzenin doğum günü için parti düzenliceklerdi.

Ben tek gidicektim milo ve Sofia yardım edilecek bişey vardır diye önden gittiler nekadar onlarla gitmek istesemde boşuna yorulma dediler.

Saat 20.30'du sonkez boy aynasında kendime bakıp çıktım.

~

Konumu attıkları mekanın önünde arabayı park ettikten sonra kapıya kadar yavaşça yürüdüm ama tüm ışıklar kapalıydı kapıyı açıp içeri girdiğimde mor mavi loş ışıklar içeriyi bir nebzede olsa aydınlatıyordu büyük salon gibi biryerin ortasındaydım masa sandalyeler vardı. Birden duvarları aydınlatan ışıklar açıldı arkamı dönmemle elindeki yüzük kutusunu bana uzatmış duran kağanı görmem bir oldu , tam benim üzerime yansıyan bir ışık vardı.

-kağan?

-Biliyorum çok erken oldu ama seni tanıdığım o günden beri gözlerinin yeşili beni büyülüyo saçlarının dalgaları bana umut oluyo daha birbirimizi yeteri kadar tanımadık ama tanımaya fırsatımız olucak ameliyata girmeden önce senin nişanlın olmak istiyorum Peram.

Kağanın yüzüne şaşkınlıkla bakıyordum.

-Benimle evlenirmisin?

Bunu neden şimdi yaptığını anlıyodum birkaç gün önce ameliyattan çıktıktan sonra en çok yapmak istediğim şeyi sorduğunda onla yaşamak istediğini söylemiştim, oysa şimdi ameliyattan çıkamama ihtimalimide göze alarak hayalimi gerçekleştirmek istiyordu elimi ona uzatarak başımı salladım

-evet.

Sesim beklediğimden kısık çıkmıştı ama kağan beni duymuştu. Kağan yüzü parmağıma takarken konfetiler patladı ve salonun sağ ve sol tarafından tanıdıkyüzler gelmeye başladı.

Işıklar tamamen açıldı bunun Sofia ve milonun işi olduğunu anlamıştım kağan elindeki kutuyu miloya verdi ve bana belimden sarılıp etrafımda döndürmeye başladı gözyaşlarım ve kahkalarım birbirine karışıyordu etrafımızdaki herkes bizi alkışlıyodu.

Arkada bi müzük çalmaya başlamıştı gözlerim dolu dolu kağana bakıyordum.

Yanımızdaki Sofia ve milo gelip bize sarıldı ve tebrik ettiler.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.