İçeriğe geç

DİMA

Bölüm 19 · 2 dk okuma

DİMA

Bölüm 19

19.bölüm

Kağan merdivenlerden inerken bende koltuktan kalkıp onun peşinden gidiyordum aklım çok karışıktı ama içimdeki ses o an bu an diyip duruyodu, aramızda 10-15 adımlık mesafe vardı ikinci katın ortasındaydık etraf bomboştu herkes sinamadaydı galiba. "Kağan" diye seslendim bana doğru döndüğü anda aramızdaki mesafeyi hızlı adımlar ile kapatıp aramızda nefesimizi hissedicek kadar bi boşluk kaldığında.

-seninle her sıcak çikolatamızı sonsuza kadar içerim.

Diyip kağanla aramızdaki nefes mesafesinide kapatım onun dudaklarına küçük bir öpücük bıraktıktan sonra geri çekildim. Kağan yüzüme şaşkınlık ve mutlulukla bakıyodu bi anda kollarını belime doladı ve başını omzuma gömdü ve bana sıkıca sarıldı bende kollarımı onun boynuna doladım.

Kağanı omuzlarından hafifçe geri ittim.

-cevabını aldığına göre gidellimmi sevgilim.

-gidelim sevgilim

Parmaklarını parmaklarıma kenetleyip zemin kata indik ve kapının önünde kağan sırtımdaki hırkanın şapkasını kızıl saçlarıma örttü.

-daha fazla ıslanma

Hızlıca arabaya doğru el ele koltuk kapımı açtı ön koltuğa oturdum ve sırtımdaki hırkayı katlayıp kucağıma koydum içinde kelebekler uçuyordu ama bi yandanda kariyeri için endişeliydim kağan arabayı çalıltırdığında ona döndüm.

-bişey demeden önce kemerini tak.

-tamam şimdi diyimmi.

-söyle ne dicen bakalım.

-kariyerin için endişeliyim bu yaptığımız yanlış.

-bunu bende düşündüm ama ben şuan adistanım bir ay hata bijaç haftaya doktor olcam yani sende bu süre içinde nakil olucaksın sonrasında zaten hastaneyle bi bağın kalmicağı için en gel olmicak hiç bişey ki olsa bile dojtorluğu bırakırım.

-hayır asla öyle bişey olmicak sen doktor olcaksın tamam mı.

-sende iyleşçeksin tamam mı.

Hafifçe gülümsedim ve yolu seyretmeye başladım hafifçe gözlerim kapanıyodu emliyet kemerine başımı yasladım ve gözlerimi kapattım.

~

Araba ani fren yapınca gözlerimi korkuyla açtım.

-noldu.

-yok bişey peram uyandırdım mı yağmurdan dolay yerler kaygandı fren son anda tuttu.

Bizim evin önündeydik

- ailene söylicekmisin.

-bugün değil

-anladım.

-yarın akşam bize yemeğe gelsene yarın söyleriz ikimiz.

-tamamdır yarın akşam sizdeyim.

-o zaman iyi geceler sevgilim

Yanağını öptükten sonra

-iyi geceler Sevgilim

Hırkadını koltuğa koyup kapıya doğru yürüdüm kapıyı milo açtı.

-hoş geldin.

-hoş buldum.

Kağan eve girdiğimi görünce gitti , miloya döndüğümde yüzünde bi mutluluk vardı. Bileğinden tutup salona götürdü herkes oturuyodu beni görünce mutlulukları arttı yada ben öyle zannetim.

-sana bi haberimiz var.(M)

-neymiş o (P)

Sofia ellerimi tuttu.

-sonuçlarımız erken çıktı ve sana ilik vermek için en iyi benim iliğim uyuyo peram

Mutluluktan mı bilmiyorum ama gözleri dolmuştu ellerimi bırakıp bana sarıldı eski günlerdeki gibi ona sarılmaya çok özlemiştim inadı bırakıp bende ona sarıldım sonuçta yarınım bile belli değilken ona küs kalamazdım.

- benimde size bi haberim var (P)

Herkes yüzündeki mutlulukla bana bakarken.

-Yarın erkek arkadaşım bize geliyo akşam yemeğine(P)

Herkes mutluyken milo ve Halil abinin yüzü düştü koridordan bi ses geldi.

-Ne!(K)

Kerem elindeki poşetleri duvarın dibine bıraktı bana öyle bi hayrl kırıklığıyla bakıyoduki Kerem burda olmadığı için rahatça söyleyrbilmişyim ama Keremin benden 9 yaşından beri hoşlandığını unutmuştum Kerem arkasına bile bakmadan dışarı çıktı bende peşinden gittim

Bölüm sonu

5 yorum