O akşam birlikte uyuyakaldık. Sabah ışığı odaya sızarken Selim beni nazikçe sarstı.
"Can.. Sabah oldu.." Sersemlemiş bi şekilde gözlerimi açtım..
"N-ne..?"
"Sabah oldu diyorum.. Bu gün okula gidecek miyiz yoksa biraz daha dinlenmeye ihtiyacın var mı?.."
"Sanırım artık gitmeliyiz.."
"Güzel, hadi hazırlanalım o zaman."
Ayağa kalkıp benim de kalkmama yardım etmek için elimi uzattı ben de elini tutup ayağa kalkarım. O zaten dün okuldan sonra geldiği için forması hala üstündeydi ben de hemen hazırlandım. Kahvaltı yapacak vaktimiz yoktu bu yüzden apar topar evden çıktık. Giderken fırından simit aldık. Metroya binip okula gittik. Sınıfa girdiğimizde bu sefer yanıma oturdu. Dersler de biraz dalgındım ama düne göre çok dahi iyiydim. O gün öğleden sonra birlikte otururken söze girdi.
"Yani.. Artık yalnız mı yaşayacaksın?" Diye sordu bana
"Eh, mecbur" Dedim ben de.
"İstersen sık sık yanına gelirim. Evlerimiz yakın zaten"
"Bu.. Güzel olurdu..." Sonra ekledim,
"Sen de amma da düşünceli bir çiçek boğasıymışsın.." dedim
"Sadece senin için." Dedi ve şakacı bi şekilde göz kırptı. Yanaklarım biraz kızarsa da.. İçten içe.. Mutlu olurum.. Beni bu haldeyken bile güldürüyordu işte.. Bi an dayanamayıp ona sıkıca sarılırım. Ani duygu boşalmama şaşırsa da.. o da bana sarılır..
"Tamam tamam.. Sen de ne kadar duygusal çıktın be şef.."
----------------
Tekrardan selam canlarr önümüzdeki bölüm için güzel fikirlerim varr
Umarım beğenerek okuyorsunuzdur
BİR SONRAKİ BÖLÜME KADAR GÖRÜŞÜRÜZZ
