Sabah kalktığımda dün akşamki konuşmalarımız aklımdaydı hala..
Anneannem sabah erkenden hazırlanıp çıkmıştı dedemin mezarını ziyaret etmek için..
Yataktan kalkıp ilk önce banyoya girerim. Hızlı bir duş alıp üzerime günlük kıyafetler giyerim. Sonra kendime kahvaltı hazırlamak için aşağı inerim. Kendi kendime yumuşak bi melodi mırıldanarak öne biraz salatalık ve domates doğrarım. Sonra tavayı ocağa koyarak altını yakarım biraz yağ eklerim ve yumurta kırarım. Üzerine bol baharat; Kırmızı biber, kara biber, tuz ve hafif kekik eklerim...
Sessizce kahvaltımı yaptıktan sonra tekrar odama çıkarım. Biraz ders çalışırım sonra film izlerim. Canım sıkılır... Sonra çalar. Acaba Selim mi arıyor diye düşünürüm.. Ama arayan özel numaradır... Biraz tereddüt ettikten sonra açarım..
"Alo?"
"Can Alıç'la mı görüşüyorum?" Kafam karışmış bir şekilde cevap veririm;
"E-Evet. Benim?"
"Ankara Devlet Hastanesi'nden arıyorum. Hafsa Canyurd'un torunu mu oluyorsunuz?" O an afallayıp kalırım..
"Evet..."
"Anneanneniz yaptığı şehirler arası yolculukta çok büyük bir trafik kazası geçirmiş." Panikler sorarım
"N-ne? İyi mi?"
"Maalesef, onu kaybettik."
Cümle kafamda yankılanır o an... Ellerim titrer, gözlerim dolar.. Ne yapacağımı bilemem bile.. Öylece kalakalırım sadece...
"Üzgünüz, Allah Rahmet Eylesin" Der ve kapatır kadın telefonu. Benimde zaten o an elimden kayıp düşer telefonum...
Sonra ağlamaya başlarım... Ama nasıl ağlamak... İçin için.. Minik bir çocuk gibi...
Hayat bazen adil değildir, birisini alır, birisini verir...
O üzgünlükle olduğum yerde bayılıveririm öylece...
***
Akşam'a doğru kanepede yatarken bulurum kendimi... Midem bulanıyor, başım dönüyordu.. Hareket edecek halim yoktu...
Neden ben...? Neden hep bana oluyor olan?
Gözlerimden yeni yaşlar akarken tekrar uyuyakalırım yerde...
***
Pazartesi sabahı uyandığımda... Okula gidecek halim bile yoktu... Telefonuma cenaze işlerimleri ile ilgili bir mesaj gelmişti..
Cenaze bu cuma olacaktı. Zar zor ayağa kalkarım.. Kendimi odama atarım, yatağıma yığılırım.. Sessizce yorganımın altına girerim. Bunun bi rüya olması için dua ederim sessizce.. Saat 5'e doğru kapı çalar...
