O gece derin bir uykuya çekilmiştim evet ama derin bie uykunun derin bir rüyası olurdu. Benim de oldu. Aslında her ne kadar kimse dinlemese bile ben sizin okuyacağınızı düşünüyorum. Bu arada arkadaşlar bu kitabı yazmak öyle kolay da bir şey değil yani o anı tekrar tekrar yaşamak kolay değil. Okuyacaksanız veya yorum yapacaksınız bunu bilin.
O gece en son abimin Müslüm Gürses şarkılarıyla uyumuştum. Daha sonra derin bir rüya beni içine çekti.
Rüyamda (çok saçma yanlız) herkesin bir işe girmesi gerekiyordu. Dünyadaki tüm herkesin. Ama tüm işyerleri ise
işe almak için bir tatbikat gibi bir şey yapıyordu. Ama bu tatbikat tüm ülkeyi hatta dünyayı etkiliyordu. Bu tatbikatta tıpkı gerçekte yaşadığımız gibi hatta ondan daha büyük depremler oluyordu. Normalde sadece tatbikat olurdu ama biz onda depremin ta kendisiyle tatbikat yapıyorduk.
Daha sonra herkes işe girmek istediği için her yer sürekli deprem ve sallantı halindeydi. Daha sonra bizim ailedekiler de işe girmek istiyordu ama kişi kendisinin tatbikatı olacağı zaman daha derinden hissediyordu veya yaşıyordu depremi.
Bizim ailenin tatbikat sırası gelmişti ama gelmez olaydı. Bizim ailede tatbikat aniden olmuştu kimsenin bilmediği bir şekilde ve ailem yan yana toplanırken beni de çağırıyorlardı. Bende (her gece uyuduğum kendi) babamda uzanıyordum ve 'Aman ya her zaman ki tatbikatlardan birisidir' diyerek abimle gitmemeye direniyorrum. Direnme Zeynep bu bir tatbikat değil.
Gerçeğe dönecek olursak. Yatakta deprem+abimin sallamasıyla uyanmıştım. Ama tabii hiçbir şey anlamıyorum.
Ah, keşke direnmeseydim tatbikattır diye. Eyüp abimin baba benim de noluyo noluyo çığlıklarımla gözümü açtım. Karşımda televizyon yere devrilmiş babam televizyonun yanında bizi alıyor. Erkan abim ağlayarak annemin yanına gidiyor ve Eyüp abimin kucağında ben. Annelerin odasına gittik koşarak. Ama halen durmuyor durmak bilmiyor. Gittik oraya normalde benim yek başıma sığmadığım yere 5 kişi sığdık ve çömeldik. Bir yandan deprem oluyo hala durmuyor, abilerim camdan bakmak için ayağa kalkıyor ama annem ben ve babam onları çekiyoruz.
Babam dua edin diye bağırıp la ilahe illallah diyor. Annem çığlık atarak Ağlıyor ve ben onu susturmaya çalışıyorum. Her şey bitiyor duruyor ama deprem durmuyor o sallandı bizi esiri altına aldı. Bir türlü bitmek bilmiyor...