Eden uyuyamıyordu
Pek denemiş sayilmazdi zaten. Ama yine de uyku bugün ondan uzaktaydi. Çoğu gün böyle olurdu zaten. Uyuyamazdı. Sonra da kendini zorla uyutmaha çalışırdı yani bir süre öyle gitmişti. Bir yerden sonra bırakmıştı. Telefonunu eline aldı.
Birisine yazmak istedi.
Dolmuştu nedensizce.
Jake'le konuşurken içini çok dökse de gün sonunda bilmediği bir ağırlık çöküyordu vücuduna. Bilmediği bir boşluk hissi geliyordu. Yaşadığı her sıkıntıyı atlatabilirdi. Hallederdi. Halletmişti. Peki bilmiyorsa ne yapacaktı?
Kaylayla olan mesajlarında yukarı çıktı;
Hiçbir şeyi zor unutan birisi olmamıştı.
Ama bu gerçekten çok koymuştu. Etrafındaki çoğu kişinin onu tanımadığıni fark etmek çok koymuştu.
Gözleri iki mesajda takılı kaldı
"Siktir git. Kimseye anlatma zaten. Beni dinleme hiçbir zaman. Şimdi gidipde arkadaşlarına anlatırsın."
Ve ne olmuştu?
Kayla ertesi gün yüzsüz gibi yanına gelip,
Kankam ,Eddie, edenn
Yapmıştı...
Bazen neden hala katlandığını soruyordu iç sesi
Cevap netti.
Bilmiyordu.
Neden katlandığını, niye böyle davrandığını, neden bilmediğini hiçbir şey bilmiyordu. Eden her şeyi hallederdi. Ama belirsizlik...en nefret ettigiydi.
Üsten mesaj geldi.
Kayla: Kanka iki gün sonra doğum günüm var gelir misin?
Eden durdu.
Avcu sıkıldı istemsizce
Dün kavga etmişlerdi.
Ondan ocneki gün etmişlerdi.
Hep etmişlerdi.
Ve kim başlatmıştı?
Kayla.
Şimdi ne diyordu peki
Eden cevap verdi büyüklerine kullandığı saygılı yaşıtlarına kullandığı rahat tondan eser yoktu" ne zmn?"
Bilerek kısaltıp noktalama işareti koymuştu. Normalde koymazdı çünkü koyarsa kayla yanlış anlardı.
Durdu düşündü.
Kayla neyi yanlış anlamıyordur ki?
Kendisine yapılsa kavga açacağı şeyleri başkasına yapıp tepkisiz olmasını beklemekten başka yapabildiği bir şey var mıydı?
Varsa da eden bilmiyordu.
Kayla cevap verdi" Evde 5 6 gibi yaparız. Lütfen gel tek arkadaşım sensin. Seni cok seviyorum💜."
Eden mesajı gördü
Avucunun sıkıldığını hisseti yine
Mırıldandı '" yalancı. "
Lisede tanıştıklarında daha önce bir arkadaşları tarafından ikiside tanistiririldigi için daha rahattı ikisi için. En azından tanıdıkları birisi vardı. Ve kayla normale göre çok daha iyi davraniyordu.
Sonra ikinci dönem bu ikisinin arasına başka birisini soktu kayla.
O taşındı okul değiştirdi.
Sonra seneye hiç sormadan başka birisini;
O da taşındı ve okul değiştirdi.
Başkalarını ekleyebilirdi. Umurunda değildi. Eklediği kişileri Eden de seviyordu zaten ama sormamasi koymuştu ona. Ve şimdide gelmiş tek arkadaşım sensin diyordu iki yüzlü gibi.
Eden'in kalbindeki camlar kırıldı yavaşça. Ona göre kalbinde herkese bir yer vardı. O his giderse kırıklardan patlarsa veya deniz taşarsa giderdi.
Umurunda değildir. Kim olursa olsun öyle yapardı. En sevdiği kişiye bile artık gitmiyor diyip ayrılabilirdi o. Ki Yapmıştı da.
Eden cevap vermedi.
Kaylaya bugün cevap vermek istemiyordu.
Denizin tasacagini hissediyordu.
Ve taşarsa da ilk defa Eden'in başlatacağı dinmeyecek olan kavgayı.
Eden kavga etmezdi tercihi değildi. Ama ederse çok kötü ederdi.
Kelimleri insanların kalbine hançer gibi saplanır yılların dolmuşlukları sanki nehir gibi içinden akardı. Ve sonra unuturdu. Kavga ettiklerini bilirdi ama ne dediği yoktu işte. Yapamiyordu bilmiyordu zihni ne dediğini. Bilmesine de gerek yoktu kavga ettikten sonra giderdi bir daha konuşmazdı. Bazı yüzsüzler gibi ertesi gün canım cicim olmazdı. Kavga etmesine rağmen engellemediği bir iki insan vardı. Onları o anın şeyiyle suclamissam ve barışmak istersem diye beklerdi. Beklemeyi sevmezdi. Ama denizin taşmaması için beklemek gerekirdi.