İçeriğe geç

Denizin içindeki sır...

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Denizin içindeki sır...

Bölüm 1

Yaşanan Anılar

Senin ismin Amelia 18 yaşında bir kızsın...

Ben Amelia ailem çok eski senelerden beri bilindik bir aileydi ve evet bundan şikayetçi değildim... Bazen böyle olması güzel hatta işime geliyordu her zamanki gittiğimiz yazlığımıza doğru yol almaya başladım her şeyin sıradan olduğunu bilerek gittiğim ilk tatildi lakin her zamanki gibi olmayacağını bilmiyordum... Neyse dediğim gibi, yolculuğa çıkmıştık; babam her zaman ki gibi işlerinin ne kadar harika geçtiğini söylüyordu, annem aldığı mücevher takımı ile övünüyor, erkek kardeşim arkadaşıyla konuşuyordu...

Ben.. Bense sıradan bir şekilde camdan dışarı bakıyordun ne? Hayır hayır!? Bu klişe laflardan biri olan "ben diğerleri gibi değilim" olan laf değil. Sadece sıradan her insan gibi dışarıya bakıyordum; geçen yollar, ağaçlar, çiçekler, çalılar vs. Gibi şeyler vardı neyse nihayet denize geldik. Kaldığımız yer evimizden ziyade gayet sıradan ve tatlıydı burayı seviyor ve çok mutlu oluyordum buraya gelince kendimi mutlu hissediyordum neyse babamla aramda şöyle bir dialog geçti:

(Ha bu arada babam bana karşı her zaman soğuktur yapabilecek bişeyim yok kız olduğum için beni pek sevmez sanırım başka sebeplerde olabilir lakin henüz bilmiyorum...)

Babam: "Amelia bu arada." dedi soğuk bi sesle genelde hep böyle soğuk oluyor beni sinir etmesine yetiyordu bu soğukluğu

Amelia: "Buyrun babacım..." diyebildim neden mi? Korkunçtu bu konuda ne yapmam gerektiğini bilmiyor, ne yapacağımı kestiremiyordum. Babamın soğuk sesini duymak bile beni tir tir titretiyordu...

Babam: "Bugün, denize girme malum hava çok rüzgarlı."

O an dona kaldım, ne? Babam beni mi düşünüyor bu babam olamazdı düşündüm, taşındım, sorguladım bunca yıl bana soğuk davranan adam bana böyle diyordu bişey olmuşmu diye şapşal şapşal baktım babama lakin en ufak bir cevap vermedi

Babam: "Yüzüme bakıp durma Amelia? Hava rüzgarlı malum başına bi iş gelmesi ailemiz için bir fiyasko olurdu."

Allah'ım, tabi ya bu babamın beni düşünmesi imkansız "ailemiz" demedi zaten sadece ailemizin itibarını düşünmesini açıklıyordu.

Anneme gelicek olursak aldığı mücevher takımı ile herkese hava atıyordu, bazen ben bu ailenin çocuğu olamazdım lakin DNA testini ben daha çocuk iken DNA testi yaptırmışlardı bazen aile yadigarlarını önemsemek kötü olmaz lakin bazende karşı çıkmak gerek..

neyse ki varmıştık tatil yerine, hemen eşyalarımı toplayıp odama gittim lakin beni huzursuz eden bazı şeyler vardı ve bunu açıklamak cidden zor oluyordu. Ben Amelia bu hayatta bazen zenginler bile sevgi göremiyor...

(Hikayenin devamı için Oylarımızı bekliyorum...)

Bölüm sonu

46 yorum