Sabahın ilk ışıklarıyla uyandım fazlasıyla yorgundum ama bu umrumda değildi oldukça heycanlıydım bu heyecanım yorgunluğumu bastırıyordu. Hızlıca çantamı toparlamaya başladım ama neler alacağımı bilmiyordum.önce belki lazım olur diye battaniye ve yorgan aldım eski kulaklığımı ,3 tane kazağimi,2 tane pantolonumu ve tokamı çantama ekledim. kış ayı olduğu için donmamak üzere cepleri yırtık olan giyince dilenciye benzediğim montumu da aldım.hızlıca kapıdan çıktım ve temiz havayı kokladım. İçimde gereksiz bir korku da vardı ama sebebini çözememişdim saat 7 oldığu için dışarda sadece servisler ve çocuğunu elinden tutup okula götüren anneler vardı çok tatlılardı. Nereye gideceğinden bir haber olan ben sokakta başı boş yürüyordum.hayat beni nereye götürürse oraya gidecektim karar vermiştim bugüne kadar yetimaden çıkmadığım için bunu kendime bir ödül olarak görüyordum sürekli nefes alıp veriyor soğuk ve temiz hissettiren havanın tadını çıkarıyordum bugüne kadar yaşamadığım bu duygunun bu kadar güle bir şey olduğunu bilyorudum hava çok soğuktu.yürürken zamanın farkına varmamıştım gece olmuştu bir sokağı döndüm ve bir mahalleye girdim
Güllü mahallesi
Etrafta garip kekolar ve yaşlı teyzeler vardı sokağa doğru adımımı atarken birine çarptımm çarpmamın etkisiyle sarsıldım. Çarptığım kişi bir adamdı adam gayet şık giyimli,bu sokaktan çıkamayacak kadar beyefendi duruyordu. "Napıyosun kızım sen bu saate ya bide önüne niçin bakmıyorsun?" bir şey diyemedim sadece "üzgünüm" diyip devam ettim yolda yürüdüm bazı adamlar bana bakarken ıslık çalıyordu. Aldırış etmedim. Yoluma devam ettim adamlardan biri bana doğru yaklaştı adımlarımı hızlandırdım. En son beni yakalıyıp ters çevirdi "napıyorsun ya sen " dedim ve ittirdim ama o beni duvara yapıştırdı ve "vay be hatuna bak" dedi ben onu itirmeye çalıştıkça bana tokat attı .bağırıp çığlık atıyordum ama kimse bana bakmıyor kafasını çevirme zahmetinde bile bulunmuyor du pantolonumun düğmelerini açtığında gözümden yaşlar dökülüyordu. Elini iç giysimin içine götürdüğünde nefesimi tuttum. Diğer eli ise südyenimin altından gögüslerime dokunuyordu.nefes alamıyordum elleri kadınlığımı ovuşturmaya başlayınca bağırmaya ve ağlamaya devam ettim ama duyan olamadı sesim kısılmıştı elini sertçe kadınlığıma soktu. İnledim nefesim daralıyot kurtulmak istiyordum. iki parmaktan 3 parmağa 3 parmaktan 4 parmağa geçmişti artk bilincim kapanıyor du. kadınlığımdan içeri birşey girdiğini hissettiğimde nefesimi tuttum 1,2,3,4,5 ardından o iğrenç adamın yere yığıldığımı fark ettim bilincim yarı kapalı yarı açıktı birinin beni kucağına aldığını fark ettim bana sadece "burdayım... Dayan... Erken gelemediğim için üzgünüm.... Dayanmaya bakk...." gibi şeyler diyordu fakat benim gözlerimde çoktan bir deniz belirmeye başlamıştı.
