İçeriğe geç

Denek~ Gerçek Ailem

Bölüm 16 · 6 dk okuma

Denek~ Gerçek Ailem

Bölüm 16

16. Bölüm

--Yazarın anlatımıyla--

Ayla kendini tamamen başka birisi olarak buluyordu onun regl olması bile çok farklı bir kişiliğe bürünüyor ve yapmayacağı şeylerin başında buluyordu kendisini bu durum her yılda bir yaşarlardı her ayda bir değil ve bu zamana denk gelmesi biraz iyi değildi ailesine alışmak istiyordu ama dünya adaletsiz bir yerdir tıpkı yaşanan ve yaşanacak şeylerdeki gibi...

Kenan baba onu yangın söndürücüsüyle durdurmuş ve kızına koşmuştu Bahar abla onun karşısında durdu;

-Kenan bey siz yaklaşmayın erkeklere özel bir siniri var bütün erkekler şuan onun için bir tehdit! Dedi

-Kızım ama ben böyle elim bağlı duramam dedi kocama adam çok çaresizce kızına bakıyordu ama kızı olumsuzca başını salladı ve adam sıkıntıyla nefes verdi.

Ablası ona sıkıca sarıldı ve Çağla anneye seslendi;

-Çağla hanım sizde gelin lütfen dedi. Çağla anne geldi ve kızını kalbi hizasında başını okşadı Ayla anne kardındayken duyduğu bu sesle kendine daha hızlı geldi.

--Ayladan Devam--

Uyandığımda yatağımın üstündeydim etrafımda ise Kenan bey baba Çağla hanım anne ablam ve tüm abi beyler vardı annem elimi tuttu;

-Kızım iyi misin? Dedi

-İyiyim, siz iyimisiniz? En son anne hanıma ateş topu göndermiştim anne hanım anlık olarak bana sarıldı;

-Sen iyiysen ben çok iyiyim birtanem bana birşey olmadı canım merak etme sen dedi geri çekildi, baba bey bana bakarak;

-Sarılabilirmiyim kızım? İstemiyorsan zorunda değilsin merak etme... Dedi ona yorgun bir şekilde gülümsedim;

-Sarılabilirsiniz tabi ki de gözlerim doldu babam bana sarıldığında güven ve huzur içimde dolmuştu.

Babamla sarıldıktan sonra bu olanlar hakkında açıklama yapmak için kısa bir geçmiş anı konularını açıcaktım ne mutlu?

-Biliyorum ki aklınızda çok soru var ve eminimki bu kız çok şey abartıyor diyor olabilirsiniz ama gerçek şu ki ben Azra'nın olduğu labarotavarda bir deneğim ve gücüm 4 element eksi yönü ise çok kullamamla hastanelik olma ve ruhsal ve davranışsal değişiklik buda yılda maximum 3 en az 1 kere olur ve ben en fazla yılda 1 kere bu yaşananlar bu haftadan sonra olmayacak merak etmeyin diye kısa bir açıklama yaptım ablam bana baktı;

-Sevgili aile üyeleri kardeşim Yeni kriz geçirdi ve biraz dinlenmesi lazım o yüzden onu rahat bırakalım biraz dinlensin dedi.

Herkes yavaşça odamdan tek tek ayrıldı sadece anne hanım baba bey ablam ve ben kaldım;

-Kızımmbir isteğin olursa direkt bize seslen tamam mı birtanem?

-Tamam Çağla hanım dedim ikisi birlikte çıktı. Ablamla ben kaldık;

-Merak etme geri kalanını ben hallederim uyuyamazsan diye uyku hapı var eczane çekmecende bulabilirsin tamam mı?

-Tamam ablacığım yarın görüşürüz dedim.

Gülümsedi ve yanağımdan öptükten sonra odamdan çıktı ve kendimi uykuya bıraktım bugün iki kere kriz geçirmiştim ve birtanesinde gücümü kullandım bu olucak şey değil neyse en azından zarar gören yoktu.

---Sabah---

Yakup abi bana seslenmesiyle uyandım.

-Ayla hadi kalk abicim kahvaltıya az kaldı hazırlanmadan kötü olucak dedi.

Gözümü araladım onu görünce bana gülümsedi;

-Hemen uyandın bakıyorumda, hadi hemen kalkta gidelim dedi;

-Tamam tamam geliyorum dedim.

Elini uzattı kalkmam için bende elini tutarak kalktım. İlk önce yüzümü yıkadım sonra giyinme odasına gidip okul üniformasını giyindim. Çantamı aldım ve hazırdım birlikte odamdan çıktık. Yemek odasına girdik babamın çaprazında oturdum Yakup;

-Yanın boşsa oturabilir miyim kardeşim?

-Tabi ki oturabilirsin dedim, gülümsedi.

Herkes tamamlanınca baba beyin "başlayabilirsiniz çocuklar" demesiyle başladık tabağım hemen doldu ablam bana kızgın bir şekilde baktı;

-Hiç bana bakma Ayla akşam yemeği yemedin zaten biz seninle ne anlaştık? Artık kendine dikkat etmelisin birtanem senin için uğraşıyorum biliyorsun...

-Ahh tamam bitirmeye çalışacağım dedim ablamı kırmadan gülümseyerek, ablam benim annem gibi her şeyim ve dert ortağımdı o olmasaydı ne yapardım?

Yemeğin çoğu bitmişti az birşey kalmıştı. Geç kalmamak için erken çıkmamız gerekiyor ve burada benim yemek faslı bitmişti. Düne göre daha fazla yemek yemiştim bu büyük bir başarıydı.

Bozkurt abi bey bizi götürecekti benimle hiç anlaşamadiklarımın bizi götürmesi sanki Kader bana meydan okuyor. Her neyse sıkıntı olmadan sonunda okula geldik. Arabadan inip 4'ümüz birlikte ilerledik kendi aralarında sohbet açmışlar benide konuşturmaya çalışıyorlardı. Yakup;

-Ayla senin en sevdiğin ders ne ?

-Güzel ve kolay bir soru tabiki de fen bilimleri dedim. Hamza;

-Gerçekyen mmş bende 6. Ve 7. Sınıftayken fene birara bağımlı olmuştum ah bee...

-Peki Şuan hangi dersi seviyorsun?

-Edebiyat

Sohbet böyle devam ederken ben hendi sınıfıma gelmiştim;

-Görüşmek üzere dedim

-Birşey olursa bize direkt olarak gelebilirsin Ayla tamam mı? Dedi Doruk.

-Tamam, gelirim dedim ciddi bir şekilde ve kapıyı açıp sınıfa girdim.

Sırama oturduğumda dünkü çocuk vardı ve yine uyuyordu bu derslerde böyle uyorsa sınavlarda ne yapıyordu acaba? Uyumayı bırakmadığı içinde hiç tanışamamıştık. Onu boş verip önüne döndüm ders başlamasıyla odağını öğretmene verdim. zaman atlaması Tenefüste Lara yanıma geldi.

-Nasılsın Ayla!

-İyiyim canım bende seni arıyordum iyi oldu yanıma geldiğin dedim gülümseyerek yanıma geldiğinde mutlu oluyordum ister istemez birlikte büyümüştük birlikte eziyet çekmiştik yeri geldiğinde birbirimizin anne babası olmuştuk.

-Hadi neler yaşadın anlat bana dün akşam seni aradım ama görmedin bende uyuduğuna yordum biliyorumki sen uyumaya bayılırsın dedi.

-Evet d edim (yalan ama uyumayı seviyorum gerçekten) Olaylarıda kısaca özetleyim dedim.

Anlatmaya başladım beni dikkatle dinledi;

-Waow ne diyeceğini bilemedim en az 2-4 yıl görüşmüyoruz o zamandan beri çok değişmişsin ama hala aynısın Ayla ne diyeceğim annemler bizi kurtaran kişiyi sorduğunda seni anlattım biliyorsun mektuplarda bu kadar uzun şeyler yazamazdık. Onlarda seni tanımak istemişlerdi ama o zamanlar tekin kullanıyordu o yüzden tanıştıramamıştım. Dün anneme seni tekrar anlattım evinize seni davet etti ne zaman müsait olursan o zaman gelebilirsin dedi. Gülümsedi

-Olur ben bir sorayım yarın müsaitseniz geliyim bu gün birkaç işim var dedim.

Biz konuşurken yanımıza Mete adındaki çocuk geldi (müdürün oğlu)

-Merhaba kızlar, ne yapıyorsunuz?

-Merhaba Mete ne yapalım geziyoruz gördüğün gibi... Dedi Lara

-İyi gezmeler Laracım bu arada seni en son kardeşin arıyordu dedi.

-Ulan yine ne yaptıda arıyor beni? Neyse ben kaçıyorum o zaman Ayla kendine dikkat et!dedi el sallarken.

-Görüşmek üzere dedim gülümsedim. Meteyle ben kaldık.

-Şansa bak yine birlikteyiz dedi.

-Evet, sen Lara'yı nerden tanıyorsun?

-Kendisi benim kuzenim olur dedi.

-Vay bilmiyordum Lara'nın kuzenisin anlaşıldı kendisiyle baya yakın arkadaş gibi konuşuyordun da merak ettim dedim.

-Evet sen yakın arkadaşısın galiba hep senden bahsederdi bir zamanlar...

Galiba bu bir zamanlar kurtulduğumuz zamanlardı O zamanı asla ve kati unutamaz ve unutmayacağım.

-Zil çaldı gel derse gidelim Ayla dedi.

-Tamam geliyorum dedim birlikte okul binasına yürüdük.

Sınıfına gireceğim vakit sınıfın kapısında abi beylerden Hamza vardı ne olduki acaba?

-Ne oldu abi bey dedim merakla birisine birşey mi oldu normalde karşılaşmadık.

-Birşey olmadı Ayla, teneffüste yanımıza gelmedin merak ettim bakmaya geldim şimdide gidiyorum dedi.

-Tamam görüşürüz dedim.

-Bu arada "bey" diye hitap etmene gerek yok Ayla dedi ve bana bakmadan gitti.

Utandımı acaba? Neyse çokta umursayamam derse gitmem gerekiyor. Sınıfa girip sırma oturdum.

_zaman atlaması_

Derslerimiz bitince son ders zilinin çalmasıyla çıktık umarım bugün ablam alırdı ama kendisi saat 8 de ancak evde oluyordu. Lara yanıma geldi;

-Sana mesaj attım beni kaydetmeyi unutma sakın ha! dedi güldüm.

-Yarın görüşürüz Lara, birşey olursa yazarım dedim ve el sallayark abi beylerin yanına gittim.

Abi beylerin yanına tam gelecekken dengemi kuaramamıştım tam düşeceğim zaman Doruk beni tuttu ve çekti;

-İyi misin Ayla dedi.

-İyiyim bir şeyim yok, teşekkür ederim dedim

-Önemli değil hadi gidelim dedi ve okulun çıkış kapısına doğru yürümeye başladı bizde onu takip ettik.

Kapının önünde bekleyen abi beylerden Serhat ve yanında tekerlekli sandalyede bir çocuk vardı yanımdaki abi beyker bir anda ona bağırarak;

-Kardeşim!

-Ahmet!

___Bölüm Sonu___

Evvettt canlar sonunda bir bölümün daha sonuna geldik...

Size küçük bir ipucu söylüyorum gelecek bölümü anlamanız için: Kenan, Yağız ve Aynur eskiden bu arkadaşlarıylada görüşürdü Alya ama Lara onlar hakkında tek kelime etmiyorrr needeeen acabaa?

ಡ⁠ ͜⁠ ⁠ಡ (⁠✿⁠^⁠‿⁠^⁠)

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.