_Ayla'nın Anlatımıyla_
Anne hanım odamdan çıktığında kendimi yatağa attım ders çalışmam bitmişti ve sadece şuan biraz uzanmak istiyorum. Çok yoruldum ve şuan bu uzanmak bana iyi gelecekti.
Anne hanım giderken içinde bazı keşkeler kaldı, keşke asıl merak ettiklerini sorsaydım ama cesaret edemiyordum, keşke hiçbir şey yapmadan sadece yanımda benimle beraber bu yatakta uzansaydı, keşke daha önceden yada hep onlarla olsaydım ama maalesef keşkeler hiçbir şeyi geri getirmeyecekti.
Dersim'de kaldığım yerden devam ettim. Devam etmeye çalıştım ama beynim buna izin vermiyordu biraz hava almak için balkona çıktım.
_Bahar'ın Anlatımıyla_
Hastanenin önüne geldiğimizde Tufan benimle beraber geldi;
-Ne oldu dedim soruyla. Etrafa bakarken bana cevap vedi
-Yok birşeyden emin olmam lazımdısa hadi görüşürüz.
Hastaneye girip olduğum bölümed doğru yürümeye başladım odama girdiğimde müdür yardımcısı yanıma geldi.
-Bahar hanım Uğur bey sizi çağırıyor. Hemen kalktım.
-Geldin Murat bey dedim ve arkasından yürüdüm umarım birşey olmamıştır.
Uğur beyin kapısının önüne gelince kapıyı tıklattım "Gelebilirsin" komutuyla içeri geçtim.
-Beni çağırmışsınız Uğur bey dedim.
-Evet kızım otur anlatıcaklarım var dedi hemen oturdum.
-Öncelikle kızım kardeşin hastalanmış daha iyi mi?
-Evet iyi efendim, siz ne söyleyecektiniz?
-Kızım nasıl söyleyeceğim bilmiyorum ama kardeşin... Çok hasta...
-Nasıl müdür bey, siz kimden duydunuz?
-Ben kendim bizzat baktım hasta insanın yürüyüşünden anlarım bana o kada profesör demiyorlar...
-Ne olmuş Aylaya?
-Malesef ki Karaciğer yağlanması başlamış
-Neee? Başım dönmeye sesler uğuldamaya başlarımtı;
-Daha yeni başlamış, o gün kontrole geldiğinizde baktık erken tedaviye başlamazsanız çok kötü dürğma girebilir...
_Yazardan_
Bahar duyduklarını hazmetmeye çalışırken hiçbirşeyden haberi olmayan Ayla yarın okula gideceği için mutlu nede olsa bu evde çok durmayacağı anlamına geliyordu. Burayı sevmişti sıcak bir his vardı burası içini ısıtıyordu anlamsızca.
Yavaş yavaş gün batıp akşam olurken işten dönen abileri geliyorlardı. Hizmetliler ise onlara akşam yemeği hazırlama telaşındaydılar. Ayla ablasını merakla beklerken sonunda kapı çalmıştı ablası gelmişti anlaşılan...
__Aylanın Anlatımıyla__
Bütün herkes gelmişti tek eksik ablamla Tufan abi beydi kapı çalınca açtım ilk önce abi bey arkasından ablam geldi ablama baktığımda donakaldım bu kıza ne olmuştu elimi yumruk yaptım ablam açıklama yapmazsa buradaki herkes bu gün gücümü öğrenecekti umrumda değiller zamanı gelince söylerdim;
-Abla sesim titeredi, ne oldu sana bitenem? Gözlerim doldu yüzünü okşadım.
-Ablacım dedi ve bana diz çöktü ve sarılarak ağladı. Ben şok geçirirken bağırdım;
-Ablama ne yaptınız? Dedim gözlerimden alev topları gönderdiğime yemin edebilirdim.
-Ablacım bana birşey yapmadı ben senin için çok endişelendim o kadar...
-Beni kandıramazsın abla san birşey yapmış bana söyle cezasını vereyim dedim ve elimden ateş gücümü çıkarttım her ne yaptıysa hem burada hem diğer dünyada yansın pislik...
Ablam elime yapıştı ve kendine çekti beni ben hemen gücümü durdurdum ve ablamın üstünde buldum kendimi.
-Ablacım ben sana yemekten önce söyleyecim ama ilk önce sakinleş bebeğim dedi sakin ana ağlamaklı bir sesli bana sıkıca sarıldı bende onun kokusunu içime çekerken rahatlamaya çalışıyordum.
Biraz daha öyle durduktan sonra ayağa kalkmasıyla bende ayağa kalktım. Elimi tuttu ve birlikte onun odasına giderken diğerleri umrumuzda değildi. Ablam kapısını kapattı yatağına oturdum ablamda yanıma oturdu ve anlatmaya başladı;
-Ablacım biliyorsun ki bugün yine hastaneye gittim ama müdür çağırdı beni seninle ilgili bir konuymuş.
-Ben ne alaka? Dedim
-Bende şaşırdım sonra senle biker hasta olduğunda 2 ay önce felan kanını almışlardı ya ablacım.
-Hatırlıyorum temiz çıkmıştı terstte dedim.
-Müdür bugün aynı şeyi söylemedi derinden incelemiş ve sen buradan çıkarken birşeylerin yanlış gittiğini anlamış ablacım senin senin hastalığın karaciğer yağlanması ablacığım , maalesef hastasın birtanem... Bugün bütün yüzden böyleydim biliyorsun aramızda hiçbir sır yoktur bizim ben sesin ta*iz oluş şeklini bilirim sen benim direk danslarımı ablacığım üzgünüm bunu sana asla söylemek istemezdim.
Başımdan kaynar sular dökülürken aklıma birşey gelmesiyle bağırmam bir oldu;
-Yaktım kızım seni diye yerimden fırladım ablam arkamdan bana yetişmeye çalışsada onu durdurdum;
-Abla sakın sakın Gelme peşimden gelmesinler ben geliceğim dedim ve balkondan atladım rüzgarı kullanarak uçmaya başladım.
Hemen bizim eski evin önüne gelip içeri daldım buradaydı camı kırdım ve onu buğazından tuttum tüm gücümle ona dayandım. Bana baktı;
-Nereden biliyordum?
-Neyi dedi
-Bilmiyormuş gibi yapma Azra abla ! Bana o gün demiştin "Gücünü çok kullanırsan böyle olur Ayla... Genç olduğun için çok teklikeli!" Nereden biliyorsun söyle konuşş!
-Bilmiyormusun gerçekten? Kötü bir kahkaha attı, pardon kendimi tutamadım.
-Anlat lan nereden biliyorsun?
-Tabiki herşeyi bileceğim ben orada Caylin'e yardım edip esirlere işkenceler de gücümle yardım edip birşey bilmeyeceğim salak mısın kızım?
-Bana laf etme sözü uzatmadan söyleee!
-Siz gençler gücünüzü çok kullanırsanız bedeniniz kaldırmaya bilir ölümcül bir hastalığa bile yakalanabilir siniz o yüzden birkaç kişinin öldüğü bile olmuştu hatırlayorum da kaçarkende çok kullanmıştın şimdi buraya gelirkende kullandın değil mi?
-Evet dedim ellerim titredi korkudan değildi ama
-Böyle gidersen sonun yakın kızım sen dedi ve güldü onu su gücümle ıslattım.
-Aptal kiminle konuştuğuna dikkat et ben 4 elementin efendisi Aylayım savaşçı ruhumla hepinizi ezer geçerim.
-Hayatta kalırsan dedi Azra
-Kalıcağım gelip sana da el hareketi çekicem dedim ve evden çıktım.
Allah'tan üvey ailem yoktu gerçekten nerelerdeydiler? Neyse önemli değil evden çıkıp taksiye bindim ve eve vardım eve geldiğimde ablam kapıyı açıp bana bin ton azar öektikkten sonra içeri girmeme izin verdi direkt yemek odasına girdiren ablama bakışlar atarken o benim vicudumda hasar tespiti yapıyordu.
-Ablacım birşey yok sadece birisini hesaba çektim o kadar.
-Biliyorum ablacım ama endişelenme sen edemiyorum. Gülümsedim
-Abla biliyormusun hastalığım benim çok gücümü kullanmam sebep oluyormuş.
Ablam sessiz kaldı bana sarıldı ve;
-Merak etme ablacım bunu da yeniceğiz tamam mı yarın okuldan çıktıktan sonra yanıma gelirsin ve hastalığın hakkında detaylı bilgi almış oluruz.
-Tamam ablacım senin dediğin olsun dedim usulcana ablam beni öptu
-Hadi yemeğe gidelim ablacım artık sıkı bir dönem seni bekliyor. Sağlıklı beslenmen gerek biliyorsun. Hadi yemeği aksatmayalım.
Ablam yatağımdan kalkmasıyla bende kalktım birlikte asansöre bindik asansör yemek katına gelince indik neredeyse herkes buradaydı sadece biz ve Tufan bey abi yoktu ben anne hanımın ablam ise baba beyin yanına oturdu. Tufan beude gelince baba beyin "afiyet olsun" sözüyle başladık baba bey;
-Bahar kızım al bakalım bu senin hediyen dedi ablam hediye pahetini alırken;
-Neden zahmet ettiniz ki hiç gerek yoktu ince düşünceniz için teşekkür ederim dedi.
Kutuyu açınca ilk kimliği çikti ve ablam buruk bir gülümsemeyle;
-Bahar BOZDOĞAN dedi ve babama sarıldı.
-Teşekkür ederim Kenan bey dedi, benim geçmişimi unutmamı sağladınızartık bir Oral değilim babamdan ayrıldı ve diğer hediyeyide çıkarmıştı Apple iPhone 15pro vardı ablam görmesiyle bayolcak gibi oldu çünkü hayaliydi bunu almak.
Yanında hatta vardı ablam hemen telodonun kurulumunu hallettiler çok mutluydu ablam o sevindikçe bende sevindim. Sonra bir araba anahtarı ablam babama bakarak;
-Şaka de?!!!
-Gerçek dışarı bak istersen dedi ablamla beraber herkes kalktı bmw i8 concept off araba müq gerisi boş laftı ablam mutluluktan ağlayacaktı galiba babama sarıldı;
-İyi ki bizi buldunuz teşekkür ederiz çok sağolun. Baba bey ablama karşılık verdi;
-Kızım sizde bizi iyi ki çevirmediniz ben şimdi kime sarılıcaktım dedi. Ama bana bey felan deme kızım lütfen?
-Tamam dedi ve ablam ayrıldı içere girip yemeğe devam ederken baba bey bana seslendi;
-Ayla kızım dedi;
-Efendim Kenan bey dedim banada hediye verdi;
-Bu da senin kızım dedi kutuyu heyecanla açtım ilk kimliğe baktım.
Ayla BOZDOĞAN sonra içinde telefon vardı ve ben iPhone meraklısı değildim ben Android seviyordum banada Samsung s25 ultra vardı birde yeni hat vardı. Bende hemen telefonun kuruluşuyla uğraştım.
Benim hediyem bu kadardı daha 15 yaşındaydım başka ne alabilirdi ki ama düşünmeleri yeterdi. Gülümsedim ve ablama baktım ablamda bana baktı sonra;
-Teşekkür ederiz dedim bu benim için büyük bir adımdı ben gerçekten memnun olduğum şeyler için teşekkür ederdim.
Ablam bana baktı ve gülümsemeye devam etti şuan içinden hepsine sarılmak istediğini biliyordum ablamın iç sesine kadar tanıyordum şuan "hepinizi affettim ben gelin barışalım" diyor ve benim izin vermeyeceğini bildiği için sadece gülümsüyordu.İyi ki böyle birisiyim çünkü bende ablam gibi olsaydım yaşadaklarımızı hiçe atıcaktık düşününce bile sinirleniyorum bunca yıl biz acı çekerken nerdelerdi hiç mi merak etmemişlerdi ölen bir bebeği?
Yemek bitince herkes yavaş yavaş ayrıldı sadece ben ablam anne hanım bana bey verdi ablam artık gözleri yaşarmış duygusallaşmıştı galiba benim durumunu onlara açıklayacaktı. Bana sormuştu benim için çokta önemli değildi umursamıyorum ölsem sadece umrumda olan tek şey ablam ve arkamda yarım bıraktığım hayellerim olurdu. Ablam;
-Size açıklamam gereken önemli bir mesele var dedi. Anne hanım ve baba bey hemen merak ve endişeyle ablama döndüler ve aynı anda;
-Anlat kızım biz seni dinliyoruz. Ablamın hazırda duran göz damlaları süzülürken;
-Gerçekten beni dinliyor musunuz? Bende yarım gülümsedim ablam ağlıyordu anne hanım baba beyin endişeleri arttı anne hanım;
-Tabiki seni veya sizi dinliyeceğiz kızım her ne durumda olursa olursak olalım bize her türlü derdini anlatmak için Gelebilirsin bu işteyken olabilir yada gecenin bir saati olabilir sen iste yeter. Ablamın ağlaması şiddetlendi eliyle yüzünü kapattı;
-Gerçek şu ki durum Ayla ile ilgili, karaciğer yağlanması ver Çağla hanım bir anne olarak haberimizin olmasını istedim sizinde Kenan baba dedi ablam.
Anne hanım ve baba bey ses kesilmişti anne hanım endişeyle yanıma geldi elini anlıma koydu kendini rahatlatmaya çalışıyordu;
-Kızım dedi ağlamaklı bir halde çok endişelenmişti ben rahat bir şekilde;
-Çağla hanım dedim, ben iyiyim çok iyi beslenmesinin için olmuş yarın kontrole gideceğiz birşey çıkmaz. Anne hanım;
-Kızım ben senin annenin nasıl endişelenmeyin yarın kontrolde ben yada babam gelelim olurmu dedi ablamda baktılar.
-Benlik sıkıntı yok zaten benim çalıştığım hastaneye gideceğiz. Dönüp bana baktılar;
-İkiniz gelmeseniz olurmu yani biraz zaman tanıyın ben hala alışamadım bunlara aile, kardeş, abi, birliktelik felan bizim önceki hayatımızda sadece ikimiz vardık benim alışmam biraz zor zaten maksimum iki saat sürer sonrada okula gideriz. Baba bey;
-Haklısın kızım siz gidin ama haber vermeyi unutmayı haydi geç oldu siz dinlenin yarın çok işimiz var nede olsa dedi.
-Teşekkür ederiz dedi ablam, yarın görüşmek üzere dedi ve ablamla el ele birlikte odadan çıktık ve odalarımıza çıktık.
Odamıza geçince kendimi yatağıma attım acaba söylemesemiydim dedim ama olan olmuştu off şimdiden pişman olmaya başladım bir zamanlar güvendiği biri tarafından insan tarafından kandırılınca anlıyor insan bazı şeyleri~
__Bölüm Sonu__
Sizi seviyorum canlarım
Kendinizi değerli hissedin Allah'a emanet olun(◠‿◕)