"Buraya geri gel yaratık!"
Olabildiğince hızlı bir biçimde kaçmak için çabalıyordu Chat Noir, insanlar korkunç varlıklardı. Sığındığı ara sokaktan da birinin geldiğini fark ettiği an yanındaki çöp konteynerinin ardına saklanmıştı, gelecek kişiyi beklerken nefesini tutmak için çabalaması gerekmişti. Gelen kişi nedensizce onu şaşırtmıştı, daha ürkütücü birini bekliyordu ancak görünüşe aldanmamak gerekirdi.
Lacivert saçları ve içinde kaybolduğu deniz mavisi gözleriyle fark edilmesi zor olmayan kızı gören Chat, korksa bile böylesine bir kızın bu ara sokakta ne işi olduğunu merak etmekten alıkoyamamıştı kendini. Kızın göz yaşlarını fark edince ise bir tehlike arz etmediğini anlayıp bulunduğu yerden yavaşça çıkmıştı.
Kızın onu görünce korkmuş bir hale bürünen yüzüne karşılık başta kendisi de irkilse de, sonrasında güzel kıza doğru dönüp kendisinin tehlikeli olmadığını açıklamaya çalışması gerekiyordu. "Lütfen, sakin ol. Kötü biri olduğumu düşünüyor olabilirsin ancak değilim, gerçekten." Ancak kız şaşkın ve ürkmüş gözlerini Chat'in üzerinden alamıyordu.
Kızın şaşkınlığı Chat'in düşündüğü şey değildi, kız karşısında gördüğü tanıdık yüz nedeniyle yaşadığı duygusal karışıklığı belli ediyordu sadece.
Chat de bir anlığına da olsa kızın tanıdık yüzü nedeniyle ürkmüştü ancak birbirlerini tanıma ihtimalleri yoktu, Chat Gabriel dışında herhangi bir insanla iletişime bile geçmemişti.
Kız kekeleyerek birinin ismini söylediğinde Chat kendisiyle birini karıştırdığı düşüncesiyle kızla konuşmaya çalışacaktı.
"Adrien..." sesi titriyordu.
"Karıştırıyor olmalısınız efendim, ben düşündüğünüz kişi değilim."
Kız düşündüğü ismi sayıklamaya devam ettiğinden Chat açıklama yapma gereği duymuştu. "Ben Chat Noir Lady," kulaklarını gösterip kuyruğunu salladı. "kısaca Chat diyebilirsin ancak her şekilde düşündüğün kişi olmadığımı bilmeni isterim."
Söylediği şeyden dolayı çekinip güzel kızın her zaman diğer insanların da yaptığı gibi korkup ona zarar vereceğini veya kaçacağını düşünse de sadece yüzünün asıldığını ve umutsuzluğa kapıldığını gördüğünde sevinmesinin yanı sıra kız adına üzülmüştü de.
Hafif ve istemsiz bir gülümseme yerleşti yüzüne Chat'in, onu korkutmamak adına nazik tutmak için uğraştığı gülümsemesiyle konuşmasına devam etti. "Sana zarar vermem, benden korkma lütfen."
Gözleri ışıldarken Chat Noir'e baktı, ona güveniyordu; güvenmişti. Biraz yaklaşıp aklındaki soruyu yöneltti güzel kız, "Peki neden insanlar senden bu kadar korkuyor ve seni istemiyorlar bay nazik kedicik?" hafif dalga ile konuşurken yüzündeki gülümsemeye engel olamamıştı.
Chat Noir ise onu ciddiye alıp cevap verme ihtiyacı duymuştu. "Üzgünüm, insanlar beni kendi aralarında yaratık adı altında birbirlerine anlatmış ve kendi aralarında bunu herhangi bir efsane olarak yaymışlar gibi duruyor. Anlayacağın Lady, sanırım ben onların gözünde korkunç bir canavarım." Ciddiyetinin ardından ellerini yaratık pençesi şeklinde açıp kükreme taklidi yapmasının ardından gülmüştü. "Ayrıca, şu an sanırım tüymem gerek." sesler duymaya başlayınca durumu aklına gelmiş ve açıklama yapmak için çabalamadan durumunu anlatmaya çalışmıştı.
Güzel kız soru sorarmışçasına bakarken ayak sesleri durdu ve etrafta ağır bir kalabalık hissedildi.
En son ise kabaca bir sesin "Hiçbir yere gitmiyorsun küçük yaratık." dediği duyulmuştu.
