Hastahaneden uzun bir süre sonra çıkıp Aybars'ı aradım ''Abi, Ben geliyorum Aleyna uyandı normal odada...Tamam konuşuruz...Abi bak ben tehlikeli biriyim tabiki de bunlar yanımda zehirli sigara taşıyacağım anlamına gelmiyor fakat... Tamam abi görüşür...'' dedim, lafımı bitirmeyi bile beklemeden telefonu yüzüme kapatmıştı ''Hay gerizekalı aptal!" Diye söylendim. Eve gidene kadar onlara söyleyebileceğim yalanları düşünmeye başladım 'Mesela eve gidince Aybars ve Baybars'a şüphelendiğim bazı şeyler vardı o yüzden yanımda taşıyordum' diyebilirdim ama Sasha benim için Aybars'ın Flash belleğini getirene kadar onu riske atabilirdi. Hah! Sanki işten sonra onu harcamayacaktım! Güzel güzel adam gibi bana o flash belleği getirecekti, bende güzel güzel onu Örgüt'e teslim edecektim. Örgüt benim için planları ne hiçbir fikrim yoktu, infaz edemezlerdi o kadar işlerine yaramıştım...Eve geldiğimde Aybars, Baybars,Aras ,Büge ve Yağız koltuklarda oturmuş beni bekliyorlardı. Yavaşça yanlarına gidip oturdum, Aybars bana bakmadan ''Ooo...Savaş Bey gelebildiniz!" Dedi, sesi sinirliydi ''Geldim Aybars, ben sen sormadan ben diyeyim. Evin içinde şüphe duyduğum şeyler vardı o yüzden yanımda zehirli sigara taşıyordum.'' Dedim ve odama geçtim. Aybars arkamdan ''Onu sormadım gerizekalı!" Diye bağırdı, bana gerizekalı denilmesinden nefret ederdim. Denirse gerçekten elimde kalırdı ve kalacaktı ama şimdi değildi...
*1 Gün Sonra*
Bugün Aleyna taburcu oluyordu, hızla hazırlanıp dışarıya çıktım. Arabaya bindim ve o an 'o yaralı bir kuştu, ben ise onu daha çok yaralayacak olan o adam' Diye düşündüm. Aleyna'nın bünyeme bıraktığı zararlar vardı mesela ben eskiden 'Gerçek kötüler aşık olmaz sanıyordum fakat onu görünce herşeyi unuttum. O hariç.' Ama bütün bunların yanında 'O bana gerçek sevgiyi öğretti, ben ise ona aşkı nasıl yok edeceğini' o benim karanlığımın tek ışık kaynağıydı, o benim zifiri karanlığımdaki tek ışıktı. Yada öyle düşünmek istiyordum, bana eskiden arkadaşlarım 'Neyin kafasındasın? Madde kullanmadan nasılsın 7/24 böyle bir kafaya sahip olabiliyorsun?' Diyorlardı . Evet haklılardı! Bir anım bir anımı asla ama asla tutmazdı.
