Masadaki zeytinle bakışırken yaşadıklarımı düşündüm. Hiç görmediğim babamı. Yüzünü unutmaya başladığım annemi. Bana aile olan arkadaşlarımı. Sonra onu düşündüm.
Siyah gözlü adam. Hayatıma bir anda giren ve hayatıma giçbir iyi ya da kötü etkisi olmayan fakat aklımdan çıkmayan kişiyi. Dün arabamdan inip evime geçerken halâ o şarkıyı mırıldanıyordum.
Daireme girdiğimde arkadaşlarımın dinlenmem için beni yalnız bıraktığını anlamıştım. Ama öyle açtım ki evime girmeden kızılın yanına gitmiştim. İlk onun yanına gittiğim için egosu tatmin olmuştu.
Kızıl masayı donatırken beni de banyoya sokmuştu. Bu banyo bana öyle iyi gelmişti ki resmen ağlayacaktım. Banyodan çıkınca kızılın giyinme odasına geçmiştim. Oradan birkaç parça giyindim ve kızılın hazırladığı enfes masayı silip süpürdüm.
Ardından kızıl soru sormak istedi ama buna ne ruhum ne de yorgunluktan bir yere yığılmak üzere olan ruhum. Bu yüzden onu geçiştirerek daireme geçtim. Biraz müzik kitap ve kahve ruhumu dinginleştirdi.
Kendime ayırdığım 3 saatin ardından derin bir uykuya daldım. Sabah kahvaltısı için Poyraz üstüme su dökmüştü. Bugün benim dairemde kahvaltı yapıyorduk. Masa aşırı iştah açıcı görünüyordu.
Bu olaydan sonra beni kolay kolay yalnız bırakmayacaklardı anlaşılan. Poyraz beni izliyordu. Dünden beri onda bi haller vardı ama çözemedim. Yakında çıkardı kokusu zaten.
Boşverdim. Boşvermeliydim. Kalbimde bir savaş vardı. Öyle garip hissediyordum ki…
Sanki kalbim bir sahildi. Bir yandan rüzgarla savaşıyordum bir yandan dalgalarla. Başımı kaldırdım ve masaya baktım.
Poyraz Nida’ya sataşıyor ve ohu utandırmaya çalışıyordu. Eski düzenime dönmek için ilk olarak sohbete katılacaktım. “Hadi ama…”diyordu Poyraz. “Benim odama üzerimi değiştirirken girip kaslarımı incelemedin mi gerçekten?”diye sordu kafasını sola doğru yatırırken.
Nida kafasını eğdi güzel yüzüne doğal kırmızılıklar hücum etti. Poyraz’a döndüm ve “Nida’nın telefonunu isteyen çocuğu dinlene dinlene döven de avukat Poyraz değildi zaten.”dedim sırıtırken. Bunu sadece ben biliyordum.
Afra ve Arda gülmekten yıkıldı. Poyraz ise sigara bahanesiyle balkona adeta kaçtı. Nida şaşkın şaşkın sevdiği adamın arkasından bakıyordu. Afra “Şaşkın aşıklar.”dedi Nida’nın daha fazla utanmasını izlerken.
“Afra Aslı Kızıl”diye seslendim. Ona da laf sokarsam harbi rahatlardım. “Almila Elçin?”dedi meydan okuyan gözlerle bana bakarken.
Ona aynı meydan okuyan gözlerle bakarken “Ne oldu senin şu kıvırcık oğlana sanki Poyraz onu bir öldürüp diriltmişti sonra kıçına iğneler batırmıştı. Yanlış mıyım? Sen de ağlıyordun sanki. Afra Aslı Kızıl yanlışsam düzelt lütfen.”diye lafı çaktım.
Kahverengi gözlerinde katil olma arzusunu görünce ortamdan tüydüm. Poyraz’ın yanına gittim. Daha doğrusu kaçtım. İzin almadan sigara paketinden bir sigara aldım ve dudaklarımın arasına yerleştirdim.
Uzandı ve sigaramı yaktı. İlk nefesi içime çektim. Ciğerlerim elimdeki zehirle doldu. Dumanı özgür bıraktım. Ciğerlerim temizlendi. Bir nefes daha çektim içime.
Ciğerlerimde damarlarımda kanımda zehir dolaşana kadar bırakmadım nefesimi. Nefesimi bıraktığımda kanımda hala zehir vardı sanki. Kalbimin karardığını hissettim. Sigarayı tamamlamadan söndürdüm. Sessizce balkondan çıktım.
Hızlıca hazırlandım. İçinde kötü bir his vardı. Nida’ya dolanmak istediğimi söyledim. Önce korktu sonra benimle gelmeyi teklif etti reddettim. Çaresizce kabul etti. Tekefonumu yanıma almadım. Evimize yakın olan parkta yürüdüm.
Hava karardı. Bir ara bir banka oturdum. Sanki koşmak istiyordum. Ciğerlerim patlayana kadar. Koştum yoruldum dinlendim ne olursa olsun bu his gitmedi içimden.
Aniden bir şey hissettim. Kanım vücudumdan çekildi. Bir değil iki değil üç çift ayak gölgemi takip ediyordu. Takip ediliyordum…
SELAMMM BENİ ÖZLEDİNİZ Mİ ? BEN SİZİ ÇOK ÖZLEDİM KISA YARIM BİR BÖLÜM 4.BÖLÜM HAZIR KEYFİM NE ZAMAN İSTERSE ATACAĞIM HEPİNİZİ SEVİYORUM ŞURADAKİ KÜÇÜK YILDIZA BASMAYI UNUTMAYIN LÜTFEN ÖPÜLDÜNÜZ💋😽
