Bugün psikiyatrise geldim. Burası rengarenk ve bu renkler benim kafamı ağrıtıyor.
Buraya somurtkan geldim. Nedenini bilmiyorum.Dün tüm gün boyunca yüzümde bir alaycı bir gülümsemeyle gezdiğim halde bugün gülümseyemiyorum. O yüzden insanlar bugün bana tuhaf bir şekilde bakmıyor . Sonuçta kendileride gülümsemiyorlar. Zaten şu ana kadar dünyada bulunduğum zaman diliminde bende dahil hayatından memnun insan görmedim. Normal tam bu sefer oldu hayatım artık güzel diyorsun yeni bir duvar çıkıyor karşımıza. Onu yıkıyorsun bir başkası yıktığın duvarlar dört oluyor beş oluyor hala duvarlar yükselmeye devam ediyorlar sen yıktıkça evren karşına yenisini örüyor . Sen yeni bir duvarı yıkmaya hazırlanırken gözlerin kararıyor ve ölüyorsun . Ömrünü duvar yıkarak geçiren biri olarak nasıl hissediyorsun. Cevap veriyim kötü. Çünkü bi arpa boyu yol alamadın. Benim gibi. Ben bunlarla uğraşmaktan yoruldum.
Bunları düşünürken kapıdan güler yüzlü bir kadın çıktı. Doğrusu kadından etkilendim. Harabe gibi gözükmüyor.