2. Bölüm
Aşkın acımasız yanı
...
Evet kapıda beni bekliyordu ellerimi yıkayıp hemen çıktım . Arkamdan pat diye kapıyı kapattı.
Güneş:
Ne oluyor Defne iyimisin. Sanki kızmış gi...
Sözümü bitirmeden hemen söze girdi.
Defne:
Sen ne kadar yalancı ne kadar pis bir insansın bundan sonra benimle konuşma!
Güneş :
Ama Defne ben ne yaptım.
Defne ne dediğime bile bakmadan çekip gitmişti . Kendimi çok kötü hissediyordum elimi yüzümü yıkayıp hızlıca sınıfa Uzay'ın yanına gittim.Tabi normal olarak çok şaşırmıştı. Onu kolundan tutup kapının önüne çıkardım .
Uzay:
Ne oldu birtanem.
Anlatmaya başladım...
Bir öpüşme yüzünden Defne ile küstüğümü ve benle bir daha konuşmayacağım söyledim.
Sonrada ağlamaya başladım.
Uzay dayanamayıp beni kendine çekti ve bana sıkı bir şekilde sarıldı.
...
Beni teselli etmek için masamı kendi masasının yanınına çekti, okulun bitmesine bir ders kalmıştı .Uzay bana omzuna yatıp ders bitesiye kadar uyumamı istedi.
Ders boyu uyumuştum, zil çaldığında Uzay yavaşça hem kendinin hem de benim eşyalarımı toplamıştı .Beni uyandırdıktan sonra okuldan beraber çıktık.Eve kadar bana eşlik etmişti.
Güneş :
Uzay sana ne kadar teşekkür etsem az bir gün seni evime davet etmek isterim kim bilir belki birgün sende beni kendi evine davet edersin.
Uzay:
Önemli değil bebeğim, he eve davet etme konusuna gelirsek tabiki seve seve gelirim güzelim umarım sende seve seve gelirsin öyle değilmi hayatım. >
Uzay bana çıkma teklifi etmemişti ama sevgili gibiydik.O çok mutluydu ,bende çok mutluydum.
Ama Defne ihanete uğramış gibiydi. Benim elimde olan bir şey yoktu,sonuçta benimde duygularım vardı.Bende duygularımı kontrol edemiyorum. Uzay gittikten sonra kendime kahve yaptım ,film izleyip yattım. Saba telefonumun çalışmasıyla uyandım.
Uzay:
Günaydın bebeğim uyanabildin mi?
Güneş :
Evet uyandım ,sana da günaydın.
Uzay:
Hadi o zaman aşağıya gel.
Güneş :
Buraya mı geldin?
Uzay:
Evet seni almaya geldim, hadi acele et aşkım
Güneş:
Tamam hemen aşağı iniyorum aşkım.
Uzay:
Nedenin duyamadım uçak geçiyordu.
Güneş :
yalan söyleme duydun işte.
Uzay:
Ama uçak geçti.
Güneş :
Hadi beni oyalama üzerimi değiştirip geleyim.
Telefonu kapattıktan sonra üzerimi değiştirdim. Ona aşkım demek hoşuma gitmişti. Üzerimi değiştirdikten sonra hemen Uzay' ı bekletmemek için aşağı ındim. Uzay arabanın kapısını açıp binmemi istedi.okulun kapısına vardığımızda okulun koridorun da Alvina, Reflika ve Defne de orada bekliyorlardı. Defne ve Alvina ellerini arkada bağlamış benim okula girmemi bekliyorlardı. Ben tam okulun içine girdiğim zaman başımdan aşağı pis sular boşalmıştı.
Güneş (içinden):
Allah kahretmesin of ya kesin rezil oldum, ağlayasım geliyor, şu hâlime bak.
Uzay hemen yanıma geldi.
Uzay:
Ne yaptığınızı sanıyorsunuz siz, ben sizden nefret ediyorum ya siz neden beni seviyorsunuz. Anlayın işte ben Güneş'i seviyorum.
Uzayın bu dediği beni ve diğerlerininçok şaşırtmıştı.
Okulun hemen aşağısında kabinleri olduğu aalana indik üstümü çıkarıp yedek kıyafetlerimi giydim. Sonra da zaten ders zili çalmıştı hemen derse girdik, yerimize geçip oturduk. Alvina ve Defne bize kötü kötü bakıyorlardı. Teneffüs zili çalmıştı Alvina ve Defne beni yanlarına çağırmışlar, bende yanlarına gittim keşke gitmez olaydım. Bana birşey dediler ama ben anlamadım.tam merdivenlerden Uzay'ın yanına inerken beni aşağı ittiler ben yerde acılar içinde kıvranırken Uzay geldi. Uzay'ın geldiğini görünce hemen yukarı kaçtılar.
Uzay:
Aşkım ne oldu sana , kim ittirdi seni.
Güneş:
Bir şey yok ayağım burkuldu,düştüm sadece bir şeyim yok yani.
Tam ayağa kalkarken ayağımı tekrar burktum ve düştüm.Düştüğümü gören Uzay.
Uzay:
Hahaha, kesinlikle bir şeyin yok gel buraya.
Güneş:
Gülme ayağım acıyor zaten.
Der demez beni kucağına alıp aşağıya götürdü.Canım çok acıyordu dayanamayıp gözümden istemsizce birkaç damla gözyaşı aktı.
Uzay:
Ağlamana gerek yok bebeğim, şimdi orana merhem sürpriz geçer ve boşa gözyaşlarını akıtma.
Güneş :
A-ama dayanamıyorum, canım çok acıyor Uzay.
Uzay:
Tamam hayatım biraz sabret geçecek.
Uzay beni revire indirdikten sonra odadaki
iki kişilik koltuğa oturttu, daha sonra oradaki dolaplardan birinden merhemi alıp yanıma oturdu.
Ayağımı kendisine doğru uzatmamı ve kıpırdamadan durmamı söylemişti, nederse yaptıktan sonra merhemi o kadar narin ve yumuşak sürüyordu bunun için eğitim almıştı. Doktor gibiydi.
Uzay:
Acıtıyormyum tatlım?
Güneş :
H-hayır tam tersi hiç acıtmıyorsun.
Uzay:
Aşkım işimiz bitince eve gidelim hem dinlenirsin tamam mı?
Yanağıma minik bir öpücük kondurmuştu onun etkisiyle yüzümde hafif bir gülümseme oluşmuştu.
Uzay:
Hayatım hadi kalk hazırlan eve gidiyoruz. Benimde işim bitti.
Güneş :
Tamam aşkım hemen hazırlanıyorum ama bana yardım etmen lazım tamam mı?
Uzay:
Bebeğim sen iste ben sana her zaman yardım ederin bir tanem.
Ben den hiç beklemediği bir hareketle onu dudaklarıma bastırdım. İlkte şaşırmıştı ama sonradan karşılık vermişti nefessiz kalın ca onu geri ittirdim ve derin derin nefes almaya devam ettik.
Dediğinde beni bir eli bizletimin altından geçirmiş değer eliyle belimi kavramıştı.
Beni yavaşça kucağına alıp arabaya doğru ilerlemeye başladık yürürken okulun dış kapısında Müdürü gördük.
Müdür:
Oğlum, Güneş'i yere bırakır mısın, kız yürüyemiyor mu?
Uzay:
Hocam, Güneş merdivenlerden düştüğü için ayağını çok pis burktu. Bende onu eve götürecektim. sana açıklama yapmak zorunda değilim.
Bense cevap vermiyordum. Uykum gelmişti. Uzay'ın kucağında olmak cidden beni kendi yatağımdaymışım gibi hissettiriyordu.
Bende Uzay ile hoca konuşurken uyuya kalmışım
Müdür:
Tamam oğlum bu seferlik izin veriyorum sen Güneş'i eve götür.
Uzay:
Teşekkürler hocam.siz izin verseniz de vermeseniz de ben Güneş'imi evime götürücektim.
Uzay arabanın yanına geldiğimde beni uyandırmadan kapıyı açtı beni içeriye koyacağı sırada ben o güzel vücuttan ayrılmak istememiştim. Uzay ise beni uyandırmak zorunda kalmıştı.
Uzay:
-"Güzelim, Güneş'im hadi kalk sevgilim eve gidicez."
O kadar halsizdimki sadece " hmm" çıkmıştı ağzımdan. Sonra gözlerimi yavaş yavaş açtığımda Uzay bana sırıtarak bakıyordu, Uzay kafasını eğerek dudaklarıma minik bir öpücük kondurdu. Beni arabaya oturttu ardından kendisine şoför koltuğuna oturdu O kadar halsizce yorgundum ki gözlerimden uyku akıyordu bunu fark eden uzay sırıtıp bana doğru yaklaştı eli çeneme gitti ve yüzünü yüzüme yaklaştırdı nefesi yüzüme çarpıyordu.
Güneş:
Napiyorsun Uzayy?!
Uzay:
İyi güzelim seni öpücem.
Güneş
Uzayy çek elinii !
Uzay
Hayır canım öpmeden bırakmam.
Dediği gibide yapmıştı. Beni uzun uzun öpmtü...
Eve varmıştık beni kendi kollarıyla kendi yatağıma bıraktı ve alnımdan ayrıca dudaklarımdan tüykadar hafif bir şekilde öpücük kondurup odadan çıktı.
Arka cebimde unuttuğum telefonum titremeye başladı.
Elimi arka cebime atıp telefonu aldım.
Ekrandaki PIN kodunu girdim.
Bir mesaj vardı kimden
Olduğuna baktığımda Uzay dandı.
☆Sevgilimm ☆
Güzelim kendine dikkat et sakın ayağına basma ve sakın yatağından kalkma
Birkaç dakika çevrim içi olarak kaldı.
Heh şimdi yazıyor.
☆Sevgilimm ☆
He bebeğim bide annenden kendi numarasını istedim verdi ve bana her saat başı neler yaptığını yazacak veya resimleyip atacak
Tamam mı?
Bu çocuk beni delirtmeyemi çalişiyordu, bilmiyorum?
Manyakmısın Uzay abartmaaa!
☆Sevgilimm ☆
Evet ama sana deli ve manyağım.
♡
Evet, Uzay beni delirtmeye çalışıyordu buna eminim.
Off tamam hadi sen benim yüzümden okula geç kalma bay bay.
☆Sevgilimm ☆
Tamam meleğim bay bay.
♡
Telefonu kapattım ve sadece biraz dinlenmeye ihtiyacım olduğu için gözlerimi kapattım sonra zaten çoktan uyuya kalmışım.
Uzayın anlatımıyla
Güneş'imi evine bıraktığıma göre artık huzurlu bir oh çeke bilirdim. Binanın önüne çıktığımda onun penceresine doğru döndüm ve elim in iç ile dudağımı birleştirerek oraya doğru öpücük yolladım.
Bu kadını çok seviyordum
Okula vardığımda benle birlikte Güneş'imin de nefret ettiği 3 kız kapıda etrafa bakınıyorlardı. 3 kız diyorum çünkü cin gibiler hangi insana musallat olsam diye 40saat boyunca düşündü ve bizi buldular.
Neyse içeri girdiğimde Alvinanın üstüme doğru yaklaştığını gördüm onun arkasında Defne onun çaprazında ise Reflika elinde telefonla beni çekiyordu.
Eyvah boku yedin Uzay Güneş'in görmesin!kesin 1 hafta onun tribini çekeceksin, salak Uzay salak neden onların oraya yürürsün ki of of .
...
Açmıyor kaç oldu belki 50 ama açmıyor napıcam ya en iyisi Efe'yle bir çözüm bulmak.
*Efe'nin yanında*
Uzay:
Kanka neler oldu bilemezsin.
Efe :
Ne olduğunu gayet iyi biliyorum ama bide bu olayı senin ağı dan dinlemek isterim.
* Uzay herşeyi doğru bir şekilde anlatır *
Efe :
Vay gabbenin evladı ..!
Sen canını sıkma kardeşim iki kafa bir araya geldimi olur bu iş Güneş affeder seni merak etme.
Uzay :
Ama yanında 1 arkadaşı bile yok kim teselli ebice şimdiden depresyona girmiştir sinir krizi geçiriyordur buna abim gibi eminim *mesaj gelir Uzayın annesindendir*bak annesi bile mesaj yağdırımına geçti bekle göstereyim.
⚘️Gülümün Annesi⚘️
Uzay oğlum Güneş'e ne oldu içeriden cam kırılma sesleri geliyor ağlama bağırma sesleri geliyor. Hatta az önce kapıyı açmayı denedim ama açılmadı kitlenmiş.
Siz
Lütfen sakin olun sadece benim suçum ama 1-2 güne halledeceğim söz, sadece onu yalnız bırakın olurmu lütfen.
⚘️Gülümün Annesi⚘️
Tamam canım sonra görüşürüz
Kendine dikkat et
Siz
Tamam iyi günler
Uzay :
Gördün dimi Efe hep benim yüzümden
Efe :
Kardeşim uźme kendini hiçbiri senin yüzünden değil
Şöyle hissediyordum aynı şu şarkı gibi M-A-M-A B-O-Y
mamas boy
mamas boy
Aynısı tıpkı ve birebir sahipsiz gibi hissediyordum
Güneş'in anlatımıyla
Allah'ım neyaptım negünah işledimde Uzay dan bunları gördüm odamı sinirden mah fetmiştim camdan şansımı kırmıştım Uzay'ımın hediyesi olan saksımı.
Nekadar kırılsam depresyona girmiştir dışımdan Anti depresan içimden P-A-P-A G-I-R-L
papas girl
papas girl
Oluyordum. Hepsi gerçekti hemde hepsi ama birtürlü yediremiyorum bunu kendime
Kalbim bizim Uzay'ımız yapmaz
Diyordu
Beynim Erkekler üzer kızım hiçbir anlayamadın şu yalan dünyada Uzay bu sıradan erkeklerden işte yapmıştır
Diyordu
Beynime değil kalbime inanmak istiyordum ama benim dişimi beynim kontrol ediyordu içimi ise kalbim...
Bölüm sonu...