Merhaba ben Güneş, ben 5 yaşındayken sol gözümde biryara izi oluşmuştu. O yaranın hayatımı değiştireceğini sanıyordum hatta korkuyordum. İlkokula başlamadan önce saçımı kahkül şeklinde kestim. Üniversite'ye kadar böyle idare ettim. Yaralarım yavaş yavaş geçiyordu hatta minik bir çizikten başka bir şey kalmamıştı. Onunla tanışasıya kadar okul hayatım mükemmeldi. Onunla tanıştıktan sonra herşey ters gitmeye başladı.
Yine Birgün markete alışveriş yapmak için gittiğimde tam süt alacaktım ki o benden önce hareket etti ve sütü elimden kaptı.
Güneş:
Hey! Ne yapıyorsun sen, onu ilk ben aldım.Bu adil değil onu hemen geri ver Uzay.
Uzay:
Kendine istediğin kadar alabilirsin.
dedi
Evet işte o Uzay bütün kızların sahip olmak istediği ama olamadıkları popüler
Neyse eve döndüğünde annem uyuyordu
annem uyuduğu için yemeği ben hazırlamıştım karnımı doyurdukdan sonra odama geçip ödevlerimi yapmaya başladım. Matematik,Fen,Sosyal derken tüm ödevlerimi yapmam tam tamına üç buçuk saatimi aldı. Annem kalkmıştı bile yanıma gelerek:
Annem:
Kızım seni görmek isteyen genç bir hanım var içeriye alayım mı?
Diye sorduğunda Defne'nin geldiğini anlamıştım.
Güneş :
Tabi kii al anne Defne geldi,
dedim. Annem odadan çıktıktan sonra Defne içeri girdi.
Defne benim en iyi arkadaşım neredeyse birbirimizin tıpa tıp kopyası gibiydik.
Ama aramızda bir fark vardı. Defne Uzay'dan o kadar çok hoşlanıyorduki diğer kızların Uzay'a bakması bile Defne'yi çok üzüyordu.
Defne bize her geldiğinde Uzay'ı övüyor ve ona ne kadar aşık olduğunu anlatıyordu. Buda benim canımı sıkıyordu. Defne üzülmesin diye kendimi tutuyordum,
Defne ile sohbetimizi sonlandırıp onu kendi evine kadar yolcu etmiştim. Ertesi gün okulda sınıfta otururken içeriye Uzay daldı bende korkudan az kalsın yere düşüyordum belimde bir el hissettim. Refleks olarak gözüm kapanmıştı belimdeki eli hissedince zaten çoktan gözlerim açılmıştım, kafamı yukarı kaldırdığımda ise belimdeki elin sahibinin Uzay olduğunu görmüştüm. Sınıftaki tüm kızlar bana öldürecek şekilde bakıyorlardı. Aralarında Alvina ve kendisi gibi arkadaşı Reflika da vardı yüzümü tekrar Uzay'a çevirdiğimde.
Uzay:
Sakin ol bakalım güzelim. Sınıfa girdim sadece bu kadar korkulacak bir şey yok.
Dedikten sonra
Güneş :
Bir bana güzelim deme, iki beni hemen kaldır!
Diyerek çıkıştım Uzayın kesinlikle böyle bir tepki beklemediği yüzünden belli oluyordu, çok şaşırmıştı.
Uzay
Peki gülüm kalk bakalım.
Uzay iyice canımısıkmaya başlamışdı
kendimi zor tuttuğumu anlamıştı ama bana güzelim gülüm gibi kelimeler kullanmaya devam ediyordu, dayanamayıp sınıftdan çıkıp lavaboya girdim arkamdan bana çaktırmadan Alvina ve Reflika lavaboya girmişler beni köşeye ittirerek .
Alvina (okulun zorbası) :
Bana bak Güneş burası diğer üniversite'lere benzemez, burda benim kurallarım geçer. Beni anladın umarım, ha birde bana ait olana dokunamazsın!
Diye bağırmaya başladı Reflika ise arkada gülüyordu çok sinir olmuştum.
Güneş (içinden):
siz göreceksiniz siz sadece bekleyin.
Beni bırakıp gittiler, sınıfa girdim, nerdeyse sınıftaki tüm kızlar Uzay 'ın üstüne bineceklerdi.
Alvina'yı gördüğümde kızlara bağırıyordu
Alvina :
Yeter artık, uzaklaşın bakalım hala anlamadınız mı Uzay benim BENİM!
Yav he he senin.
Deliye he demek sevaptır içses bari diyelim de cennetlik olalım değilmi içses ?
Aynen dostum.
Kapıyı kapatıp kapıya yaslandım elime okuduğum ama yarım kalan kitabımı aldım onları izlemeye başladım Uzayın gözleri benim üzerimdeydi ben Uzaya her baktığında gözlerini benden kaçırıyordu.
Neyse, aralarından bir kız
(???)
Sana ne oluyor Alvina sen bizden veya benden üstünlüğün mü var ha, yada şöyle sorayım sen benden,bizden daha mı güzelsin söylesene
Alvina
Kapasitesiz ahmak ,tabikii senden yada sizden binlerce, ay! Şöyle söyleyeyim milyonlarca kat güzelim!
Sinirim iyice kalk maya başlamıştı.
İyice kalktı bunun götüde
Aynen içses.
Güneş :
Evet, burda bunlara şahitlik eden herkes bu yalanların sana kimim söylediğini çok merak ediyoruz, yada seni kimin şımarttığını, öyle değilmi Alvina.
Herkes şaşkın Uzay'ın ise şaşkınlık ile beraber bir tebessümü vardı
Alvina yanıma sert ve sinirli adımlarla gelmeye başladı Reflika ise arkadan geliyordu.
Alvina:
Seni aptal benimle ne hakla bu tarz kelimelerle konuşursun, sen sadece akılsız bir budalasın!
Güneş :
Ah, keşke sana benzemeseydim sana benzemek benim için meğersem aptallıkmış.
Alvina küçük düştüğünü anlayınca boynumdaki kravatı kendine çekti, artık burun burunaydık bana deli gibi bakıyordu .
Sonra beni geriye birden fırlattı birkaç taziye nefes darlığı oldu. Ellerimi dizlerimden çektim yavaş, yavaş belimi dikleştirdim elimi havaya kaldırdım bana bakmaya devam ediyordu. En sonun da "ya hak" diyerek tokadı yapıştırdım. Uzay ve diğerlerine ne oldu dersiniz? Herkes acayip bir şaşkınlığı vardı tabi bu Uzay içinde geçerliydi.
Defne ise :
İşte benim kızım.
Helal kızım sana
Nesandın içses sen beni adama godummu iyi yapıştırırım.
Alvina kafasını sağ tarafa döndürünce elim saçına dolandırdım ve asıldım.
Güneş :
Canım bak böyle aptallıklara devam edersen seni sikerim, umarım anlatabilmişimdir.
Dediğim anda kendini haklı çıkarmak için bağıra bağıra ağlamaya başladı hoca birden geldi
Hoca:
Gençler yerinize siz ikinizde müdürün odasına.
Güneş (fısıldayarak)
Çattık yine deli hoca ya.
Alvina:
bunlar hepsi senin suçun.
Ben ve Alvina müdürün odasına gittik kapıyı çaldım ilerde boğuk bir ses yükseldi.
Müdür:
Gel.
Kapıyı açtığımda içeriye girdik
Hemen ardından yüksek bir sesle kapıyı kapatın dedi.
Sonra bizi karşısına aldı kaba ve korkutucu sesiyle.
Müdür:
Ne bu rezillik koskoca kızlar olmuşsunuz ve hala kavga ediyorsunuz.
Alvina:
Hocam ilk önce o başlattı benim bir suçum yok.
Şaşkınlıkla Alvina'ya bakıyordum, beni çabucak ele vermişti, anlamıştım beni bu okuldan göndermek istiyordu.
Güneş :
Ne alaka.
Dediğimde kendini acındırmak için.
Hocanın karşısında ağlamaya başladı.
Canımı iyice sıkmaya başlamıştı.
Sinirim kalkmıştı.
Dayanamayıp hocanın karşısında ona bağırdım
Güneş :
of, yeter be yeter mal mal konuşma.
Hoca bana bakarak
Hoca :
kesin be!
Dedi
Gözlerimi çevirip ortada bağladım.
Hocanın azarını yedikten sonra ikimizide akıllanmak amaçlı tutanak yazdı ve bizi sınıfa gönderdi
Sınıftaki herkes ben ve Alvinaya bakıyordu
Alvin kendini över bir tavırla
Alvina:
Merak etmeyin sadece tutanak yedim.
Sıkıntıyla aynı zamanda çok akıllı ve cesur bir kızım.
Azkalsın kahkaha atacaktım kendimi zor zabdediyordum.
Sıralarımıza geçmiştik.
Arkadan Uzay tarafından saçımın çekiştirildiğini fark ettim arkamı dönünce
Uzay:
Prenses ne oldu anlat bakalım.
Kaşlarımı hem anlamadığım için hemde bana prensesim dediği için çatmıştım.
Güneş :
Ne prensesi be çıldırdım mı.
Uzay :
Hayır prenses sadece sana hastayım.
Şaşkınlıktan ağazım açık kalmıştı
Güneş :
Sanane Uzay, sanane.
Uzay:
Peki güzelim bende Alvina'dan
öğrenirim.
Uzay beni delirtmeden önce önüme döndün zaten müdür bizi bırakasıya .
Dersin çoğu gitmişti neredeyse 10-15 dk kalmıştı sonrada zil çalmıştı . Kitabımı okurken
arkamda bir hareketlilik hissetmiştim hemen ardından Uzayın önüme gelmesiyle, kolumdan tutup tenha bir yere sürüklemesi bir oldu.
Uzay:
Şimdi şöyle bakalım çiçeğim seni dinliyorum.
Güneş :
Uzay, sanane anlatamayacağım bi git başımdan Allah, Allah manyakmısın .
Uzay:
Ahh, bunu bana sen zorladın bebeğim.
Güneş :
Bana bak sakın aklımdan geçeni yapayım deme seni çok pis yaparım.
Uzay :
Evet güzelim tamda düşündüğün şeyi yapacağım.
İki elimi tek eliyle kavramıştı.
Diyer eliyle de çenemde tutuyordu.
Yavaş yavaş burunlarımız birbirine değmeye başlamıştı. Onun nefesi benim tenimin üzerinde sıcaklığıyla birlikte geziniyordu.
Dudakları dudaklarıma değmeden önce
Uzay:
Ah, aşkım bunu ben değil sen istedin.
Artık dudakları dudaklarıma değiyordu yumuşak ve pürüzsüztü.
Sıcaklığı sanki ateşi öpüyormuşum hissi veriyordu, fakat bir sorun vardı, karşılık vermek istiyordu beynim dudaklarıma emir veriyordu.
Delirecektim, Uzay ellerimi tutmayı bırakıp ellerini belime dolamıştı ateşler içinde yanıyordum.
Dayanamayıp karşılık verdim.
Sanki Uzay bu zamana kadar
Öpüşme dersi alıyor gibiydi, bu konuda çok iyiydi .Etkilenmiştim resmen Uzay benim etkilendiğimi anlayınca daha çok baskı uyguladı dudaklarıma . Uzay'dan uzaklaşmaya çalıştım ama beni duvara yaslamıştı . Geri çekilerek.
Uzay:
Etkilendiğini anladım, sen de benle olmak istiyorsun işte kabullen bunu.
Güneş:
Yo kim demiş etkilendiğimi
Kesin etkilenmedin aşık oldun be kızım adam seni yalayıp yuttu resmen.
Kapa şu aptal çeneni iç ses.
Uzay:
Tabi canım o zaman geri çekilmemi neden istemedin .
Güneş :
Yo tabiki de istiyorum, çekil
Uzay'ı itip hemen lavaboya gittim .
Daha demin ne yaşadığımın şaşkınlığı içinde yüzümü yıkadım . Tam lavabodan
çıkarken bir de baktım ki Defne kapının önünde beni bekliyordu...
~1. Bölmün sonu~
