Tam okuldan çıkarken Alex'in seslenmesi ile durdum. " Buradan güzel bir mekâna gidicez Defne sende gel istersen." dedi buraya geldiğim den beri 1 ay olmuştu ama çok fazla dışarı çıkmamıştım. O yüzden gitmeye karar verdim. "olur gelirim."
Saat 11'e doğru onların yanından ayrıldım.
Asıl hayatımı etkileyen olay silsilesi eve dönüşümde başladı. Roma da merkezde ki evlerin kiraları çok pahalıya mal olduğu için ve üniversite yurdu bana da çıkmadığı için ilk hafta hep bir hostel de kaldım ama uzun süre için o kadar param yoktu maalesef. En sonunda okula yarım saat uzaklıkta bir mahalle buldum. Orda çok uygun fiyatlı bir ev tuttum bina biraz eski olsa da ben memnundum. Bina da çok fazla yaşayanda yoktu alt katım da 70 yaşında ki Maria yaşıyordu diğer kiracılarla karşılaşmamıştım hiç. Geçen hafta Alex'e oturduğum yeri tarif ettiğimde. Oranın pek tekin bir yer olmadığını söyledi. Ama öğrenci bütçemle tutabildiğim tek yer burasıydı ve fazla seçeneğim yoktu. Trenden indikten sonra eve yürüyordum. Tam binama yaklaşmışken bir ses duydum sanırım kavga vardı.
Tam hızlanıyordum ki bir anda binanın köşesinde bir siluet belirdi. Binaya doğru koşacaktım ki duvara tutunmaya çalıştığını gördüm sanırım yaralanmıştı nasıl yaralandığını karanlıktan göremiyordum. Ve burada ki seçimim hayatımı değiştireceğini bilsem yine de seçimim böyle olur muydu? Bilmiyorum. Yaralı olsa bile karanlıkta ki kişiye doğru temkinli yaklaşmaya başladım. Ayakta zor duruyordu yaralı kişi bir adamdı.
Ona soru soracakken ani den ara sokaktan İtalyanca konuşma sesleri geldi. 3 haftadır İtalyanca kursuna gidiyordum. Kendimi geliştirsem de boğuk ve farklı bir aksanla hızlı konuştuğu için hepsini anlayamasam bile ara da yakaladığım cümlelerden bulun onu yakalayın dediklerini anlayabilmiştim. Hemen adama destek olarak onu binanın içine soktum ve kapıyı kapattım tam biz içeri girdikten sonra sokakta birilerinin gezdiğini gördüm. Çok fazla konuşabilecek durumda değildi bende üst katta oturuyordum. Kısık sesle "merdiven çıkabilecek misin? hastaneye gitmemiz lazım" bana bakıp İngilizce cevap verdi. "hastane olmaz çıkarım üst kata dedi." adama destek olup normalde 5 dakika da çıkabileceğimiz merdiveni 10 dakika da çıktık. Eve girer girmez hemen salonda ki koltuğa uzandırdım. Neresi yaralı tam olarak anlamadığım için zaten.
Onu incelemeyi bırakıp banyoda ki ilk yardım kutusunu alıp yanına geri döndüm. Üstüne bakmaya başladım ve karın bölgesinde kan olduğunu gördüm. Kıyafetlerini açmaya başladım ve karnından bıçaklanmıştı ve kanaması çok duruyordu. Hemen ilk yardım yapmaya başladım. O sıra da gözleri kayacak gibi oldu ve bayılmaması için konuşmaya başladım.
"Defne ben karnından yaralanmışsın ilk yardım yapıyorum ama dikiş atılması lazım hastaneye de gitmek istemiyorsun araya bileceğimiz biri var mı?"
"Luca" dedi sadece. "Telefonun nerede?" "cebimde"
Hemen ceketinin cebine dokundum aynı zamanda tampon yapıyordum. Telefonunu buldum tam şifresini soracakken şifresi olmadığını gördüm. Hemen rehbere girip Luca'yı buldum. Aradığım da daha çalmadan açıldı telefon ancak karşıda ki kişi o kadar hızlı bir İtalyanca konuşmaya başladı ki ne dediğini anlamadım bile bekledi ve ses gelmeyince sustu hemen konuşmaya başladım.
"Alo ben bu telefonun sahibi için aramıştım. Kendisi yaralanmış ancak hastaneye gitmek istemiyor. Yarasına dikiş atılması lazım. Ve sokakta birkaç kişi geziyor galiba onu yaralayan kişiler." dedim kısa bir özet çok açıklayıcı bence diye düşünürken karşıda ki kişi direk konum at hemen dedi. Telefonu kapatır kapatmaz hemen konum attım ve daire ile binayı tarif eden bir mesaj da yazdım. Bu sıra da kanama biraz azaldı ama kan kaybettiği için bayılması çok olasıydı o yüzden konuşturmaya çalıştım.
"ismin ne?" zorlukla gözlerini açık tutmaya çalıştı ve "Andrea" dedi. "ne zaman yaralandın?" "biraz oldu." "çok kan kaybettin mi?" "galiba" ben ona soru sordukça cevap vermeye çalıştı ama tek kelimelik cümlelerden başka bir şey kuramadı.
Çok fazla zaman geçmemişti ki bir anda kapı çok hızlı vurmaya başladılar. Hızla kapıyı açtım bir anda içeri 3 adam girdi.
Bu benim ilk yayınladığım hikayem biraz fazla amatör olabilirim o yüzden beni mazur görün. Bir cesaret ile yazmaya başlıyorum umarım beğenirsiniz. Bu biraz giriş bölümü gibi olaylar hızlı başlıyor ama devamında yavaş yavaş karakterler oturmaya başlayacak diye düşüyorum.