Araba ile bırakılacağım söylenmiş bende itiraz etmemiştim. Arka tarafımın ağrısı, birazda yorgunluk yüzünden kafamı yaslamam ile uyumam arkasından gelmişti. Gözlerimi açtığımda etrafa bakındım ve daha önce hiç görmediğim bir yoldan gittiğini fark ettim. Saate baktım, şimdiye gelmiş olmalıydık diye düşündüm fakat ses çıkartmadım. Biraz sonra görkemli, büyük bir evin önünde durduk ve şoför arabadan inerek kapımı açtı. Yanlış getirdiğini düşündüm, dışarı çıkmadan devam ettim;
"Yanlış yere geldik. Beni aldığınız yere bırakmanız gerekiyordu."
"Sizi buraya bırakmam söylendi. Lütfen sorun çıkartmayın. Sizi buraya bırakmazsam işimden olurum."
Arabadan çıktım ve şoförün bana verdiği şeyleri aldım. Eve, verilen kart ile zar zor girmiş büyük salonda ki koltuğa oturmuştum. Sadece bir gün kalacak ve yarın çıkıp gidecektim. Taehyung'un numarası olmadığı için bu işi ayarlayan adama yarın sabah mesaj atmayı kendime not ettim. Ne yapacağım ve nasıl hissettiğim konusunda kararsız bir şekilde Hoseok'i aradım. Ona adresi vererek gelmesini istedim, en azından yanımda sevdiğim biri olursa kendimi daha az iğrenç ve kirli hissederdim. Biraz telefona baktım biraz da evi gezdim. Nasıl vakit geçireceğimi bilmiyordum, son çare televizyonu açıp otururken çalan kapı ile ayaklandım. Hoseok'i görmem
gözümden yaşlar dökülmesine sebep oldu ve ona sarıldım. Telaşlanmıştı.
"Sana bu fikri vermemeliydim."
"Kötü değildi aptal. Sadece kendimi orospu gibi hissediyorum."
Biraz sakinleşmiş ve her şeyi anlatmak için hazır olmuştum.
"Verdiğin numaradan adama mesaj attım. Bir kaç gün konuştuk ve seçildiğimi söyledi. Senden takımı alırken zaten bunları anlatmıştım. Neyse, evden beni bir şoför alarak beni son derece büyük bir eve götürdü. Sonra... İşte o adamla birlikte olduk."
"Kimmiş peki?"
"Söyleyemem. Kimliğini açık etmek istemiyor."
"Saçmalık. Ee bu ev neyin nesi?"
"Bilmiyorum. Beni buraya bıraktı adamın şoförü. Hiç bir şey bilmiyorum."
"Geçti Jungkook. Artık mafyalar, borçlar ve tüm kötü şeyler gibi bu da geçti."
"Şey dedi bana.. Yani devamını teklif etti."
"Sende red ettin. Değil mi?"
"Evet ama aslında üniversiteye gitmek istiyorum. Yani o bana bu parayı sağlayabilir."
"İstemediğin hiç bir şeyi yapmak zorunda değilsin. Bu zamana kadar hep emekle geldin buralara. Hâlâ yapabilirsin bunu."
"Bilmiyorum, dayanamıyorum. Annemi özlüyorum. Artık kira çıkarma derdi, aç olarak uyumak ve okula gidecek paramın olmayışından tiksinti duyuyorum."
Süzülen yaşlar ile sulu gözlü oluşumu yeniden tescillemiştim. Hoseok annesiz büyümüş biri olarak beni anlıyordu ama o biraz daha şanslıydı. Babası ikisi için çalışıyor, çok olmasa da geçinecek kadar para kazanıyordu. Hem her zaman ona onu çok sevdiğini söylüyordu. Özeniyordum..
"Adam kaç yaşındaydi?"
"Biliyor musun aslında gayet yakışıklı ve genç biriydi."
"Bak bu cidden şans. Tanrıya şükür."
Biraz sohbet ettikten sonra uyuma kararı almıştık. Hoseok ile uyumak bana, huzur veriyor, kötü şeyleri unutturuyordu.
Uyandığımda Hoseok'i göremedim. Evi geziyor diye düşünerek ayaklandım fakat gözüme bir not ilişti.
"Derse gidiyorum. Kafana hiç bir şey takma bok çuvalı."
Birbirimize hitap şeklimiz kibar sayılmazdı ama en azından samimiydi. Buradan eve nasıl gideceğim konusunda pek bir fikrim yoktu ama cebimde milyar dolarlar vardı. Uçak bile kiralayıp gidebilirdim, bir an önce eski evime gitmek için yola çıktım. Taksi çağırıp, en yakın otobüs durağında indim. Tabi ki tüm paramı taksiye verecek değildim, borç harici yemek yemek için kullanmak çok daha cazip bir fikirdi sonunda mahalleme geldiğimde ilk işim tefecinin yerine gitmek oldu, parayı masaya nakit bir şekilde çıkartıp koyduğum zaman başları olduğunu düşündüğüm kilolu adam şaşırmıştı. Hatta bana iş teklifi gibi bir şey de bulunmuştu.
"İki günde böyle bir parayı bulduğuna göre sende çok temiz sayılmazsın. Babandan yola çıkarak kumar oynadığını düşünüyorum. Eğer malikaneme gelirsen kapım sana açık."
Teşekkür etmiş ve oradan çıkmıştım, artistlik yapmaya veya cevap vermeye ne halim ne de götüm vardı. Geriye az bir miktar kalmıştı yine de okumak için biriktirdiğim paranın neredeyse üç katına değer bir miktardı. Çoğunu bankaya, okul parasına atmış, kalan ile de güzel bir alışveriş yapmıştım. Ellerimde poşetler ile eve dönerken Hoseok'i aradım.
"Dersin bitti mi?"
"Yanlış ben bittim."
"Ahahah seni bugün yemeğe davet ediyorum hemde öyle ucuz şeyler değil. Hayatında göremeyeceğin türden."
Evin kapısını zorlarken ev sahibi yanıma doğru gelmeye başladı.
"Hoseok bir saniye."
"Kapının kilidini neden değiştirdiniz?"
"Bak oğlum, hadi mafyalara göz yumduk, yazıktır dedik ama artık olmuyor. Taehyung mudur nedir o adam senin, kendi evinde yaşamını istiyormuş. Yapma etme, git yaşa güzelce. Ne sen sürün, ne ben."
"Al bu da depozito"
Elime tutuşturduğu paraya baktım ve öylece kaldım. Ortada bir sözleşme olmadığı için yapacak hiç bir şeyim de yoktu. Taehyung'un ne yapmaya çalıştığını düşünerek Hoseok'e doğru yola koyuldum.
"İki dakika içerisinde geliyorum, gelince anlatacağım."
Hoseok ile güzel bir masa kurmuştu ve neredeyse hepsini yarım saat içinde yemiştik. Kalbim kırıktı, bir çok kez kapı dışarı edildiğim olmuştu fakat bu sefer durum farklıydı. Zamlar çoktan yayılmıştı...
Bizimle birlikte yemek yiyen babası teşekkür edip iş için evden çıktığında Hoseok bana doğru döndü ve devam etti;
"Gitti hadi anlat bakalım."
"O gece ki adam geçen gittiğimiz eve taşınmam için ev sahibini tehdit etmiş, o da beni kapının önüne koydu."
"Ara şu sikik herifi."
"Numarası yok aptal."
"O zaman işi ayarlayan adamı ara."
Onu dinledim ve mesaj attığım adamı aradım.
"Hey?"
"Ne istiyorsun?"
"Ama bu ses.."
"Kullanıcı adı 'TaeTae' anlamak çok zor olmamalıydı."
"Her neyse bu ne cüret ya! Beni nasıl evden attırırsın?"
"Jungkook, sana söylemiştim, çırpınma. Aklında teklifimi kabul etme fikri zaten var. Ailesiz büyümüş ve çok zorluklar çekmişsin eğer ki kabul edersen ben senin her şeyini karşılayacağım. Okula gitmen de dahil."
"Sen, bunları nereden biliyorsun?"
"Ben, istediğim kişi hakkında istediğim her şeyi öğrenirim. Ayrıca bu dünyada paran var ise bilgi satın olmak o kadar da zor olmuyor Jungkook."
