Günümün getirdikleri kalanını kalıp kalmamayı düşünmekle geçirdim. Ama kararım hala kesin değildi.
Ben yine kendi dusuncelrtim arasında boğulurken duyuru yapmak için herkesi dışarı çağırdılar.
-Buradaki molamızı yarın bitiriyoruz ve yeniden kurtuluşa doğru yola çıkıyoruz. Sığınağa!
Şok oldum. Aynı zamanda ayrılmak zorunda kalmayacağım için mutluydumda.
Yarın yola çıkacağımız için herkes toplanmaya başlamıştı. Onlar gibi benimde hazırlanmaya başlamam gerekiyordu.
Boş boş yürürken birinin bana seslendiği fark ettim. Arkama döndüm. Julia bana sesleniyordu.
-Katherine!
-Efendim.
-Hangi grupla yürüyeceksin?
-Ne!? Grup mu vardı?
-Oh bilmiyordun...
-Nasıl bir grubun içine gireceğim?
-Sanırım o çoklukluğuyla ya da gurubun yöneticisi seni kabul ederse.
-Tek yürüyebilir miyim?
-Bekle bir dakika anneme sorayım.
Annesinin yanına koştu. Bir şeyler söyledi ve geri geldi.
-Michael'dan izin alırsan kendi grubunu oluşturabilir mişsin. Birde grubun başkanı seni kabul ederse girebiliyor muşsun bir yürüme grubuna.
-O zaman beni kabul edecek bir grup bulsam güzel olur.
-Evet.
-Julia bir şey daha sormak istiyorum.
-Tabii?
-Grupsuz kalırsam ne olur?
-Bunu bilmiyorum.
-Tamam teşekkürler.
-Rica ederim.
Julia annesinin yanına geti döndü. Bense bu stresle ortada kalmıştım.
Bir kaç saat eşyalarımı toparladım. Şimdi asıl probleme karşı bir çözüm bulmalıydım. Yürüyüş için grup.
Aradım ve sordum herkese. Kimse yeni gelenlerle iyice tanışmadan grup olmak istemiyordu. Gayet geçerli bir sebepti doğrusu. Yinede bu benim hala bir yürüyüş grubu bulamadığım gerçeğini değiştirmiyordu.
Sıkıntıdan çatlamak üzereydim. Zamanım gittikçe daralıyordu. Çoktan hava kararmıştı ve yarına kadar kendime bir grup bulamazsam ne olacağını bilmiyordum. Şu anda bilmek istediğimden de emin değildim.
Hazırladım ve çadırımda uyumaya çalıştım.
Ertesi sabah erkenden uyandım. Bazı gruplar çoktan uyanmış ve yürümeye hazırdı.
Umutsuzca etrafıma bakarken Donna'nın sesini duydum."Katherine!" Hızlıca yanına gittim "Efendim?".
-Grup bulabildin mi?
-Bulamadım, neredeyse elli tane grup tarafından reddedildim.
-Oh...
-Her neyse sen neden beni çağırmıştı?
-Ben sana grup bulamazsan atılmaya ağını söylemeye gelmiştim.
-Ne!?
-Evet. Grup bulamayanlar Michael'ın grubuna gidiyor. Üst üste bir kaç yıldır grup bulamayıp onun grubuna giren insanlar duydum.
-Ah... o zaman gidip bir baksam güzel olur.'dedim ve Michael'ın çadırına doğru yürüdüm.
-Hey Michael!
-Hey?
-Ben Katherine. Grup bulamadım da bana sana gelmemi söylediler.
-Oh, tamam. O zaman çantanı falan al yola çıkıyoruz birazdan.
