Başımı yastığımdan kaldırdım hava daha yeni aydınlanıyordu dolabıma doğru ilerledim siyah dar bir pantolon ve siyah geniş bir gömlek aldım üstüme geçirip yatak odasından çıktım oturma odasında ki koltuğun üstünden telefonumu ve anahtarım aldım ve evden ayrıldım bu gün diğer günlere göre daha yoğun geçecekti.
İlk önce karakola uğramam gerekiyordu karşıdan gelen taksiyi elimle durdurdum ve bindim 20 dakikalık bir yolum vardı telefon rehberlerinden Canroya tıkladım ikinci çalışta açtı.
"Alo Canroy nasılsın dostum?"dedim bu arada karakolun önündeydik inip taksiciye tutarını verdim.
"İyiyim sen nasılsın morgana?"dedi arkadan müzik sesleri geliyordu.
"Sen barda çalışmaya devam mı ediyorsun?"dedim görüşmeyeli uzun zaman olmuştu kapı kapanma sesi duydum ve müzik sesi az da olsa bastırıldı.
"Ah,evet burası benim için değerli bir yer denedim ama olmadı işimi seviyorum."dedi canroy ıllık bir rüzgar esti tenimi okşadı çevre sessiz ve kimsesizdi.
"Sevdiğin işi yapmana sevindim wigen nasıl?"dedim karakolun bahçesine girdim bir kaç polis dışında kimse yoktu.
"İyi"dedi başka da bir şey söylemedi derin nefes verdim nefret ettiğim duygular yine gelmiş karabasan gibi üstüme çökmüştü.
ÖZLEM...
"Peki...Ben senden bir ricada bulunacaktım."
"Tabi buyur."dedi ,karşıdan Borisle yanında uzun boylu mavi gözlü sarışın bir adamın konuştuğunu gördüm derin bir tartışmanın içindeydiler.
"Sen bir yıl önce bana bir teklifte bulunmuştun hatırladın mı?"dedim şuan da kabul etmesi benim için çok mühimdi.
"Ah evet hatırladım ne zaman istersen başlayabilirsin demiştim ve eğer kabul ettiysen hemen başlamanı çok isterim morgana."dedi gülümsedim.
Benim hayatımda sevdiğim birkaç kişi vardı ve onlar gerçekten harika insanlardı bundan bir yıl önce Canroy bana dedektif olarak işime devam edebileceğimi söylemişti ve ben reddetmiştim.
Çünkü o yaşanan kaza beni mesleğimden soğutmuş.
"Kabul ediyorum yaşadığım bölgede bir yerde işe başlamak çok isterim."dedim bakışlarımı karakolun tabelasına çevirdim.
Metopoliten Polis Teşkilatı
"Çok sevindim morgana hemen işlemleri başlatıyorum aklında bir yer var mı?"dedi gerçekten sevecen bir sesle.
"Aslında sana da uygunsa MOT benim için uygun."dedim kabul etmesini umarak çünkü eğer canroy isterse işe hemen başlardım ve B planımın ilk aşamasını devreye sokardım.
"Ah sen yeter ki iste bir iki gün sonra görevdesin senin adına çok sevindim gerçekten."dedi borisin bulunduğu yöne doğru küçük adımlarla yürümeye başladım.
"Tamam o zaman benim bunu kutlamam gerek kendine iyi bak."dedim ve telefonu kapatıp cebime koydum boris beni görünce gülümsedi yanında ki sarışın adamda bakışlarını benim geldiğim yöne çevirdi.
"Ah selam boris."dedim sahte bir tebessümle boriste gülümsemesi genişledi.
"Selam morgana tanıştırayım o meşhur Owen Robert,owen bu hanımefendide Morgana Honest."dedi.
O meşhur oweni yerde ararken gökte bulmuştum sıkması için elimi uzattım.
"Selam owen."dedim tebessüm ederek gözlerimi buz mavisi gözlerine dikerek elimi tuttu ve sıktı.
"Tanıştığımıza memnun oldum morgana."dedi owen elini çekip cebine koydu bende nasıl tanışırız diye düşünüyordum boris bu konuda çok yardımcı olmuştu owenin telefonu çaldı bir dakika isteyip yanımızdan ayrıldı gözden kaybolana kadar arkasından izledim sonra bakışlarımı borise çevirdim.
"Görmeyeli nasılsın boris?"dedim bu gün benim en neşeli günümdü.
"Çok yoğun morgana gece geç saatlere kadar mesaiye kalmak zorunda kalıyorum sırf şu kahrolası katil yüzünden ah...lanet olsun."dedi homurdanarak yanımıza owen geldi yüzü asık siniri ve ciddiydi borise başıyla işaret verdi ve ayrıldılar boris son bir kez dönüp veda etti bu anlık gidişleri beni afallattı çünkü etraftaki bir kaç poliste endişeli adımlarla içeri gidiyorlardı.
Bakışlarımı o taraftan çekip başlayacağım işim için mağazanın yolunu tuttum...
Devam edecek...
OWEN ROBERT
En sevdiğim oyuncu ben cidden kafayı bu adama taktım.
