Deniz'den
Bahçede yine karalamalar yapıyordum.
Teomanı çizdiğim resim gelmişti aklıma.
Belkide tekrar çizmem gerekiyordu.
Onu seven belkide hiç yoktu.
Teomanı iyi tanıyamamıştım.
Onun üzülmesi beni hep parçalayacaktı.
Teomanın normale göre daha fazla yakınlık kurması beni rahatsız etmiyordu.
Aksine mutlu oluyordum.
Arastan daha iyi bir arkadaş olmuştu.
Ama o beni arkadaşı olarak görmüyordu.
Geçenlerde dudağımdan öptü aklıma gelince utanıyordum.
Kendimden tekrar nefret ettim.
Teoman varken cidden arasla mı arkadaşlık yapmıştım.
Evet,aras harika bir arkadaştı.
Ama arkadaşlar eğlenmek için varlar,dertlerini anlatabilmek için varlar,fakat ben derdimi teomana anlatıyorum.
Aras ise artık bana anlatmıyor.
Defterimdeki resime baktım.
Bir balkondan bakan kız.
O kadar masumdu ki,teomanın o gün üzülmesi bile o resimi andırıyordu.
Yine Teoman ,nerede Teoman?
Harbiden Teoman nerede?
Bugün telefonuma illaki Teomandan mesaj gelmesi gerekirdi.
Fakat teomandan asla 1 mesaj bile gelmemişti.
Endişelenmemem gerekiyordu.
Fakat endişelenmiştim.
Ne kadar düşünmemeye çalışsamda belkide babası yine onu bir yerlere kapatmıştı.
Hızlıca defterimi evdeki çantama koydum.
Dışarıya çıkıp Akkayaların villasına doğru yürümeye başladım.
Acaba gitmesemiydim?
Ya çocuğa yine şiddet uyguluyorsa?
Belkide arkadaşlarıyla partide falandır?
Hadi be deniz boşver dön.
Asla!
Asla ama asla dönmem.
Onu korumalıyım.
Koşarak ilerliyordum.
Sol tarafa doğru ilerlerken karşıma şebnem hanım çıktı.
Hay senin şansına sıçayım Deniz.
Kafama vurup arkamı dönerken,şebnem hanım "Denizli'ye bağırdı.
"Efendim?"
"Ne işin var senin burada?"Sakince naif bir sesle söylemişti.
Sanki bağırsa incinecekmişim gibi.
"B-ben mi,ş-şey ben teomana bakmaya gelmiştimde,acaba buradamı?"
Yine saçmalarken cevabını vermişti.
"Teoman mı?Teomanı ne yapacaksın?"
"Hiiiç,önemli birşey"
"Teoman odasında,bater çalıyor kapıyı tıklatma Duymaz,odaya dalıver sen"
Kafamı salladım.
Bana sinsice gülümsedi.
Bende ona gülümseyip villaya giriş yaptım.
Hızlıca merdivenlerden ilerleyip,odasının kapısına geldim.
İçeriden sesler gelmiyordu.
Kapıyı çalsamıydım?
Kapıyı dinlemeye başladım.
Sesler yoktu.
Teomanın yan odasından kapı sesi geldi.
Hızlıca teomanın odasına girip kapıyı örttüm.
Tabii karşımda çıplak bir Teoman beklemiyordum.
Havlu ile saçlarını kuruluyordu.
Belindeki havu düştü düşecekti.
Karın kasları vardı.
Tabak tabak giderdi bu baklavalar.
Kesin kaslarından sular damla damla belindeki havluya akıyordu.
Teoman aniden açtığım kapı sesinden dolayı yüzüme bakıyordu.
"Deniz?"
"T-teoman?"kekeleyerek o anın şokunu halen atlatamamıştım.
"B-ben,seni merak etmişt-"cümlemi bitiremeyip yatağa kedimi koydum.
Yüzüstü utançtan geberecektim.
Kesin yine senin saçmalıklarınla dalga geçecek.
Salak Deniz,salak Deniz.
Kendine gel Deniz.
Kafayı yeme
Sen bu değilsin.
Sen aşık gibi davranıyorsun.
Ne aşkı?
Yatakta dönüp duruyordum.
Saçlarım dağılmıştı.
Ellerimle yatağa vuruyordum.
Utançtan yerin dibine girmiştim.
Ahmak kafam!
Şimdi oradan benim mallıklarımı izliyordu.
"Deniz?,sakin ol"
Yanıma gelmişti.
Geliyorrrrrrr
Ne geliyor cadı?
Hissedebiliyordum.
O sesi çok yakındı.
Kafamı kaldırıp teomana baktım.
o havlu ile yanıma gelmişti.
Hızlıca kaslarına bakıp tekrar Kafamı gömdüm.
Ellerini belimde hissetmiştim.
Eğer hareket edersem havlu yere düşerdi.
Sakinim.
Belimden tuttuğu gibi kucağına almıştı.
Şimdide yatağa uzanmıstı.
Bende kucağındaydım hâla!
Ellerimi omzuna koydum.
"T-teoman,ne yapıyorsun?"
"Ne yapıyormuşum?"
"Üzerindeyim"tedirgin sesim sessizleşmişti.
"Ee ne güzel işte,çocuk yaparız"
Şokla yüzüne baktım.
"Azgın herif"diye fısıldadım.
Tam üzerinden kalkacakken beni ters çevirdi şimdi ise o benim üzerimdeydi.
Eğildi,eğildi.dudaklarımız birleşecekken.
Kapı aniden açıldı.
İkimizde kapıya baktık.
Kapıdaki kişi şebnemden başkası değildi.
"Pardon çocuklar,meşgulsünüz sanırım"
Tam örtecekken.
"Siz bana kafayımı yedirteceksiniz?,kalkın ayağa çabuk"
İkimizde saygı duruşuna geçmiştik.
"Teoman!,havlu ile kızın yanında durmak ne?ayıp çabuk Üzerini değiştir.deniz,tatlım sende yanıma gel"
Nazik bir ifadeyle bana doğru konuşmuştu.
Hızlıca peşine takıldım.
"Şebnem hanım,ben..."
"Deniz,sen birşey yapmadın.erkeklerin bazen azgınlığı tutabiliyor"
"Teşekkür ederim"
"Ne için?"
"Bana inandığınız için"
"Ay tabii inanacağım,yakında benim ge-
Yani oğlumun arkadaşısın tabii ki seni destekleyeceğim" takıldığı kelimeyi belkide yanlış telaffuz etmişti.
(Saf deniz)
"Deniz?Hadi gel beraber kahve içelim"
"Ş-şey yok teşekkür ederim benim gitmem gerek"
"Neden kızım?"
"Annemin yardıma ihtiyacı varmış."
"Aaa,o zaman sen git,müsait olduğunda gel beraber kahve içelim"
"Olur,teşekkürler"
Hızlıca evlerinden ayrıldım.
______________________________________
Ey ahali bunlar oldu..
Beni kimse durduramaz.
Hadi bakalım😉
Okunmalar için sağolun destek için teşekkürler..🤧💓