Puslu bir gece ... Karanlık bir yerde belli belirsiz silüetler ... Kız bağırdı sesine karşılık veren olmadı . Sadece o korkmuş sesi yankılandı karanlıkta !.. Ve hiç de ummadığı o anda kulaklarına dolan o ses !..
- Korkma ben buradayım , yanında !..
Ve uyanış !..
...
Nefes nefese kalmış bir vaziyette soğuk terler dökerken uyanık buldum kendimi , gördüğüm bu şey de neydi !? Nasıl bir rüyaydı nasıl bir kabustu bu !? Tıpkı gerçek gibiydi tıpkı oradaydım ve tıpkı tüm bunlar yaşanmış gibiydi ! Yatağımda dönüp odaya göz gezdirmeye başladım . Acaba saat kaçtı ve ev halkı uyanmış mıydı sesime ?Çünkü emindim ki bu kabusu görürken çığlık atıyordum .
Ev halkının hala uykuda olduğunu var sayarak kalktım yataktan ve odadan çıkmak için kapıya doğru ilerledim bu sırada da şarjda olan telefonuma göz attım . Saat gecenin ortası , 02.40 !..
Koridorun ışığını yakarak mutfağın oylunu tutum . Soğuk bir su içerek kendimi banyoya attım hala kabus etkisi üzerimdeydi ve atlatabilmek için yüzümü yıkamıştım . Yüzümü iyice yıkayıp aynaya baktım , kendime göz gezdirdim . Gerçekten de dedikleri kadar var . Gece yarısı aynaya bakmak ... Sanki içindeki kötü tarafın uyanıyor ve aynadaki yansımandan sana selam veriyor .
İstemsizce aynadaki görüntüme -yansımama- odaklandım . Tam o sırada gözlerimin içi parlamıştı . Değişik bir yansıma aynada şekillenirken korkuyla geri çekildim . Bu gece gerçekten ama bir korku seansı gibi idi !..
Hızla yatağıma dönerek sıcak yorganıma sarıldım . Umarım gece bir an önce biter ve ışığa kavuşurdum !..
...
Nihayet okulun tatile girdiği ve serüvenimin başladığı o yılda idim. Şimdiden hissediyordum. Harika bir gün , harika bir yaz tatili geçirecektim .
Tatilin ilk günlerini çok mutlu ve rahat geçirmiştim ta ki o hayatımın dönüm noktası olan günde yaşadıklarına kadar!..
...
Yolda boş boş sanki bir macera arıyormuş gibi yürür iken ufak beş altı yaşlarında bir kız çocuğu gördüm . Çok yalnız gibiydi ve etrafa kaybolmuşçasına bakıyordu . Birilerini arıyormuş ya da etrafı tanımaya çalışıyormuş gibi ...
Gözleri beni bulduğunda gözlerinde bir ışıltı oluştu ve hızla yanıma gelmeye başladı . Tüm bu insanlar arasından beni seçmişti .
Hayretle küçük kız çocuğuna bakarken yanıma kadar gelip tam önümde durdu ve kocaman gülümsedi . Şaşırmıştım ...
...
Şaşkınlığımı atabildiğim zaman onun boyuna gelmeye çalışırcasına eğildim .
" Kayıp mı oldun yoksa ? "
. . .
Ufaklık mutsuzca kafa sallayarak yetindi . Bende gülümseyerek doğruldum ve elimi ona uzattım . Şaşkınca bakarken ''Hadi ne duruyorsun aileni bulalım . Evini biliyorsun değil mi ? Götüreyim seni .'' dedim ve elim ona uzanmış bir şekilde beklemeye başladım . En sonunda gülümseyerek elimi tuttu .
Evinin yolunu tutmadan önce birkaç tane de şeker almıştım ona . Sokaklarda tatlı tatlı yürümeye başladık . Büyük bir kasvetli apartmanın önünde durdurdu beni . Sokağı ürpertici , tüm bu uzun binalardan da sokak karanlık kalıyor güneş ışınları hiçbir şekilde ne kaldırıma ne de yola düşüyor idi . Şaşkınca kıza dönerek sordum :
- Burada mı yaşıyorsun !?
Mutluca kafa sallayarak devasa kasvetli apartmanın içine doğru sürüklemeye başladı beni . Şaşkınca arkasından ilerliyordum . Apartmanın önüne geldiğimizde kapı kendiliğinden büyük gıcırtı ile açıldı . Binanın içi göründüğünden daha büyüktü ve her yer koyu kırmızıydı , kan rengi gibi !..
...
Ne asansörü vardı ne de ışıkları . Tam tamına 13 karanlık kat ! Küçük kıza dönerek kaçıncı katta oturduğunu sordum . En üst katta olduklarını söyledi . Çatı katı çocuklar için ne zamandan beri güvenliydi ki !?
Şaşkınca kıza döndüm ve '' Emin misin !? '' diyerek sordum . Kafa sallayarak merdivenlerden çıkmaya başladı . En üst kata geldiğimizde bayağı bir şaşırmıştım . Ne bir kapı vardı ne de daireler . Kocaman bir boşluk . Bir aralıktan içeri girince onu takip etmek zorunda kaldım . Geldiğimiz yere baktığımda dapdar bir merdiven bizi karşılamıştı . Daha sonra kız merdivenlerden aşağı koşar adım inmeye başladı .
- Hey bekle , yavaşla !
Kızı zar zor takip edebiliyordum . En sonunda arkasından merdivenleri inebildim . Boş koridorlarda yürüyerek kızı bulmaya çalışıyordum . Koridor gepgeniş bir salona açıldığında nihayet kız çocuğunu görebilmiştim . Etrafa bakındığımda etrafın eski usul şamdanlarla aydınlatıldığını fark ettim . Gerçekten bu bina kaçıncı yüzyıldandı . Bana kalırsa katı kadar ...
Aydınlatmalardan gözümü alıp odanın içine baktığımda daha da şaşırmıştım . Şamdanların aydınlattığı ufak yerlerdeki gölgeler hareket ediyordu . Kabus görüyormuş gibi hissediyordum . Ayaklarım olduğu yerde kilitlenmiş bir şekilde durur iken karanlığın içinden bir silüet çıkarak konuştu .
- Aferin Mary , çok iyi bir iş çıkardın !
Şaşkınca bir seksen boylarındaki esmer bir o kadar da seksi kadına bakar iken odada daha fazla kişi olduğunu fark etmem uzun sürmüştü tabii .
- O zaman eğlence başlasın şimdiden herkese afiyet olsun !
Şaşkınca etrafıma bakınırken bir yandan da geri geri yürüyordum , çıkmak için en uygun anda arkamı dönüp koşabilmek için .
'' S-siz kimsiniz , ne istiyorsunuz !? ''
Kadın kahkaha atarak öne çıktı .
- Seni ! Tabii ki de . Saldırın !
Çığlık atarak arkamı dönüm ve geldiğim koridor boyunca hızla koştum . Daha merdivenlerin başına yeni gelmiş ve bir adım zar zor atmışken onlar bana çoktan yetişmiş ve bir tanesi saçımdan tutarak çekmişti .
Başım soğuk zemine sertçe çarpınca ufak bir sarsıntı yaşadım . Gözlerim bir yandan açılıp bir yandan da kapanırlar o kadın kendisine açılmış olan yoldan yürüyerek gelmeye başladı .
- Nereye kaçtığını sanıyorsun tatlım ? Kaçabileceğini cidden düşünmüş olamazsın ! Buraya bir kere girdin mi bir daha çıkışın olmaz ! Hadi Mary önce sen başla .
- Zevkle
Az önce yardım etmeye çalıştığım kız çocuğu tarafından tuzağa düşürülmüştüm şimdi ise aynı kız çocuğu ve yamyam ailesi tarafından kurban edilmek üzereydim . Başımı düştüğüm zeminden kaldırmaya çalışırken zevkle ve narince avını korkutan bir avcı edasıyla yanıma yaklaşmıştı . Daha da yakınıma gelip kendini gösterince insan olmadıklarının da farkına varmıştım . Sivri dişler , kıpkırmızı gözler bembeyaz bir ten ...
Bunlar ... Bunlar bir canavar !..
...
O sivri dişleriyle üstüme atlayınca korkuyla bağırarak merdivene doğru süründüm . Neden şimdi olmalıydı !? Fani yaşamım buraya kadar mıydı yani !?
O günden hatırladığım son şeyler bunlardı işte . Kızın üstüme atlaması , başımı sertçe vurmam ve son anda hayatımın kurtulması ...
Hayatımın 2 kişi tarafından zar zor kurtulması !..
Sesleri duyuyordum ama gözlerimi açmakta güçlük çekiyordum . Şuan ne olduğunun farkına vermek istiyordum ama gözlerim tamamen kapalıydı ve açamıyordum sadece konuşmalar duyuluyordu . Zorlukla bir iki saniyeliğine gözümü açtığımda ise gördüğüm şeyle şaşkına uğramıştım . Ama bu ... Bu rüyamdaki yabancı sesin sahibinin tıpatıp aynısıydı !..
...
