William : Bi otel baktım ev dzüenelenene kadar orda kalacaksın bende karşı odada olacağım yer ayırmıştım önceden. İyiismisn
Rose :ah iyiyim sadece onu gö-teşekkür ederim
William : rose şu an bunu düşünme lütfen bu gün en mutlu günün
(otele giriş yaparlar)
William : rose Valenti ve William Valenti adına iki oda kaydımız da var
Çalışan : adınıza oda bulunmamaktadır beyefendi kusura bakmayın
William : nasıl dün akşam oteli aradım ve iki oda ayırmıştım
Çalışan : üzgünüz boş odamız bulunmamaktadır
Rose : başka Bi otele gidelim
(gittikleri 4 otel ve boş)
( Oliver'dan mesaj : otele geçtinmi eyer rahat edemezsen teklifim hayla kabul. Senin gibi birine otel yakışmaz)
Rose'nin iç ses : seni orospu nası böyle davranabilirsin neyse mecbur
Rose yazıyor....
Rose : otel bulamadık mecbur sana geleceğiz
Oliver : geiceğiz derken yanında ki kişide mi
Rose : evet
Oliver : o teklif sadece sanaydı
Rose : oda gelmek zorunda ve şu an yoldayım ve sakın vişey sanma sadece mecbrum ve bana boş oda ayırt
Mesajlaşma biter....
Oliver : hoigelidn karıcığım (sırıtır)
(yazar yani ben) : oç ya ama çok yazık
Oliver : açmışsın yemek hazırlayayım mı
William'ı görmezden gelir....
William : merhaba adım William rose nin kardeşi yim
(Oliver baya şaşırır fakat şaşkınlığını gizler)
Oliver : rose istersen odaya geç dinlen yorgun olamasın
Rose : odam nerde
Oliver : üst katta sağdan ikinci koridor ve en son büyük siyah kapılı oda
Rose : anlatması ne kadar da zormuş (uykulu)
Merdivenler den sallana sallana gidiyordum mi hizmetöilerin bana bakarak fısıldıdadıalırnı duydum iğreniyor muş gibi bakıyorlar Dı ben odaya yavaş adımlarla vardım ve kendimi odaya attım valizleri saüolsun ki getirmişlerdi pijamaları giydim ve kapım çaldı
(hizmetçi dmeyirveğşm yardımcı diyeceğim yas analyın işte aşklar)
Yardımcı : efendim size içeçek getirdim ellerimle yaptım lütfen içiniz yorgun gözüküyor sunuz iyi gelr
Rose gelemeden yarım saat önce
"içeceğine sarhoş edici ilaç at ve içene kadar yanımdan ayrılma ve şüphe çektirme rose hemen anlayabilir ve William
İçiççeğine de. Uyku hapı at yarın akşama kadar kalkmam sını dilerim
---
Rose, yardımcısının hazırladığı içeceği yudumlarken tadını anlamaya çalıştı. İlk başta her şey normaldi, ama birkaç dakika geçtikten sonra başında hafif bir ağırlık hissetti. Odanın içindeki her şey bir anda daha bulanık görünmeye başladı. Kaşlarını çatarak derin bir nefes aldı. “Bu da ne?” diye kendi kendine mırıldandı. Ayakları bir an dengesizleşti.
Oturduğu yerden kalkmaya çalıştı ama başı döndükçe daha kötü hissediyordu. Nedenini anlamadan kendini koridorun soğuk taş zemininde buldu. İleriye doğru sendeleyerek ilerlerken bir figür dikkatini çekti. Oliver, elleri ceplerinde, rahat bir şekilde yürüyordu. Rose’u fark edince duraksadı. Yüzündeki gülümseme giderek alaycı bir ifadeye dönüştü.
“Bu kadar çabuk mu etkiledi seni?” diye mırıldandı, sesi neredeyse bir fısıltı kadar yumuşaktı. Rose, onun ne dediğini anlayacak halde değildi. Sendeleyerek bir adım daha attı, ama dengesini kaybedip yere düşmeden önce Oliver onu hızla kolundan yakaladı.
Rose, güçsüzce ona yaslanırken nefesi titriyordu. Oliver, bir an durup Rose’u inceledi; yüzü kızarmış, gözleri bulanık görünüyordu. Derin bir nefes alarak başını iki yana salladı ve hiç konuşmadan onu kucakladı.
Kendi odasına vardığında Rose’u dikkatlice koltuğa yerleştirdi. Kendi ise tam karşısındaki koltuğa oturup onu izlemeye başladı. Sessizlik içinde geçen birkaç dakikanın ardından Rose’un gözlerinden birkaç damla yaş süzüldü. Gözyaşlarını saklamaya çalışmadan ayağa kalktı ve bir anda Oliver’a sarıldı.
“Sadece... sadece böyle kalabilir miyiz?” dedi, sesi titriyordu.
Oliver, aniden yumuşayan bir ifadeyle karşılık vermeden ona baktı. Sarılmayı kabul eder gibi, ellerini yavaşça Rose’un sırtına koydu. O an, her ikisi için de tüm dünya sessizdi.
"Bu bölüme zaman ayırdığınız için teşekkür ederim. Her satırda kalbimin bir parçası var ve umarım bu yolculukta size dokunabilirim." ❤️❤️❤️❤️❤️❤️
