aslında genç biraz sıskaydı hançerini ne olur ne olmaz eline aldı ve cebine koydu ve dışarı krallık askerleri tarafından pataklanan yaşlı adama doğru yürüdü yaşlı adam gencin ona yardım edeceğini anlamıştı ihtiyarın yüzünde hafif bir tebessüm oluşmuştu genç yaşlı adama yardım edemeyeceğini anlamıştı ama yinede yardım edebildiği kadar yardım edecekti aslında genç askerlerle sözleri ile tartışmayı düşünüyordu ama askerler tam bir pisliktiler beyinlerinin kuş beyni kadar olmasından dolayı konuşmanın ne olduğunu bilmiyorlardı ardıl ilk lafı söyledi
-ne için bu adama vuruyorsunuz,bu adamın suçu ne
Askerler ne diyeceklerini bilmiyorlardı akılarına bahane bile gelmiyordu çünkü adamı sebepsizce vuruyorlardı ihtiyarın suçu yoktu içlerinden biri
-sen bize karşımı geliyorsun
Genç yutkunarak ve söyleyeceklerinin bir işe yaramayacağını bilerek
-evet artık sebepsizce insanlara acı çektirtmeyin
Askerler güldüler çünkü çocuk askerlere karşı çıkıyordu ve bu sebeble vatan haini ve ya hapis cezası alabilirdi. aslında ardıl kendi dediklerinden ama pişmandı ama bir kere laf ağızdan çıkınca bir daha geri koyamıyorsun askerler aniden genç ve ihtiyarın kolundan tutup yakındaki zindana kadar sürüklediler ve hücreye kapatılar sonrada içlerin biri madem ihtiyarı çok seviyosun onla beraber burada ömür çürüt bakalım genç sinirliydi çünkü askerlerin mahkemeye bile gitmeden onları hücreye tıkaması zoruna gidiyordu ama ihtiyarda gülümseme vardı ihtiyar
-demek aradığım çocuk sensin ama da sıskasın ama pek cesursun
-beni nerden tanıyorsun