Kırgınlık dolu bakışların,
Canımı yakan yorgun duruşun,
Söylesene küçük kız, ne zaman iyileşeceksin?
Titreyen sesin ve yalvaran gözlerin...
Neden ölümü düşlersin?
Söylesene küçük kız, büyümeden gitmek de nereden çıktı?
Söylesene küçük kız, hiç yaşayamadan vazgeçmek yakışır mı sana?
Oysa bir zamanlar karanlık gözlerin hayatla parlardı.
Bir zamanlar sesin neşe saçardı.
Ah, ayandaki çirkin aksim, ne ara soldu bakışlarımdaki umut?
Ah, içimde cesedi çürüyen küçük kız!
Kim çaldı senden ruhunu?
Var mı seni geri getirmenin bir yolu, anlat bana!
Küçük kız konuş benimle.
Hiç durmadan kahkaha atan sesin ne ara yok oldu ?
Ölüler konuşamaz ama niye ölümünü inkar ediyorum?
Belki içimdeki çocuğu diriltirsem ben de tutunurum hayata.
Geri gel çocukluğum.
Geri gel parlak hayallerimden yaptığım uçurtmam.
Kim kopardı senin ipini.
Huzurum, mutluluğum geri gelin!
Ben çok yoruldum, dizlerim acıyor çöküp beklemekten.
Küçük kız geri gel ve hayatımı bana ver.
***